De rechtbank heeft op 28 mei 2026 de brief ontvangen die [minderjarige 1] heeft gestuurd.

Op 11 juni 2026 heeft [minderjarige 1] in een gesprek met de rechter gesproken over deze brief.

Bij brief van 18 juni 2026 heeft de rechtbank de ouders ingelicht over het gesprek met [minderjarige 1] en hen uitgenodigd voor een zitting om hun mening over de wensen van [minderjarige 1] aan de rechtbank kenbaar te maken. Ook de Raad voor de Kinderbescherming (hierna: de Raad) is voor de zitting uitgenodigd.

Op 10 juli 2026 heeft de rechtbank de zaak met gesloten deuren mondeling behandeld. Hierbij zijn verschenen:

• de vader;

• de moeder;

• [A] namens de Raad via een Teamsverbinding.

Tijdens de inhoudelijke behandeling op 10 juli 2026 heeft de vader de rechter gewraakt. Daarop is de zitting geschorst totdat de wrakingskamer uitspraak heeft gedaan. De beslissing op de aanvragen van [minderjarige 1] is aangehouden in afwachting van de beslissing op het wrakingsverzoek. Van de zitting van 10 juli 2026 is een proces-verbaal opgemaakt.

Bij beslissing van 25 augustus 2026 heeft de wrakingskamer het wrakingsverzoek van de vader afgewezen (614567 HA RK 26-134).

Op 14 september 2026 heeft de rechter de behandeling van de zaak voortgezet tijdens de mondelinge behandeling met gesloten deuren. Verschenen zijn:

• de vader;

• de moeder.

De Raad heeft zich afgemeld voor de zitting in verband met capaciteitsproblemen.

De ouders hebben een relatie met elkaar gehad.

De ouders hebben naast [minderjarige 1] nog een zoon: [minderjarige 2] , geboren op [geboortedatum] 2012. Deze procedure gaat alleen over [minderjarige 1] .

Uit de aantekening in het gezagsregister van 20 augustus 2010 blijkt dat de ouders samen het gezag hebben over [minderjarige 1] . Dat betekent dat zij samen de belangrijke beslissingen over haar nemen.

In de beschikking van 16 april 2021 heeft de rechtbank bepaald dat [minderjarige 1] haar hoofdverblijf heeft bij de vader. Sinds januari 2026 verblijft [minderjarige 1] volledig bij de moeder en heeft zij geen contact met haar vader.

[minderjarige 1] heeft van 5 december 2023 tot 25 oktober 2024 onder toezicht gestaan van de gecertificeerde instelling Samen Veilig Midden-Nederland.

De rechtbank heeft in de beschikking van 28 oktober 2024 de volgende zorgregeling vastgesteld:

- de kinderen zijn iedere week van maandag uit school tot woensdag naar school bij de

vader;

• de kinderen zijn iedere week van woensdag uit school tot vrijdag naar school bij de moeder:

• de kinderen zijn in de ene week van vrijdag uit school tot maandag naar school bij de vader en in de andere week bij de moeder.

Verder is in die beschikking een verdeling van de vakanties en feestdagen vastgesteld.

[minderjarige 1] heeft de rechter gevraagd om te bepalen dat alleen de moeder nog het gezag over haar heeft, haar hoofdverblijfplaats bij de moeder te bepalen en te bepalen dat er geen vaste omgangsregeling meer geldt met de vader. Ook heeft [minderjarige 1] gevraagd om te bepalen dat haar moeder geen kinderalimentatie voor [minderjarige 1] meer hoeft te betalen aan de vader.

De rechtbank zal beslissen dat de moeder voortaan alleen het gezag heeft over [minderjarige 1] en dat er geen vaste omgangsregeling meer geldt tussen de vader en [minderjarige 1] . De rechtbank legt hierna uit waarom zij zo beslist.

In het gesprek met [minderjarige 1] op 11 juni 2026 en tijdens de zitting van 10 juli 2026 heeft de rechtbank al aangegeven dat zij geen beslissing kan nemen over de kinderalimentatie. Dat is namelijk niet iets waar [minderjarige 1] iets over kan vragen. De rechtbank zal daar dus geen beslissing op nemen.

Een kind kan alleen gebruik maken van de informele rechtsingang als dat in de wet is bepaald. In de wet staat dat tijdens een echtscheidingsprocedure een beslissing kan worden genomen over het gezag als een kind hierom vraagt. ¹ Uit een uitspraak van de Hoge Raad blijkt dat dit ook kan ná de echtscheidingsprocedure kan, tenzij eerder al een beslissing is genomen over het gezag. ² De rechtbank is van oordeel dat deze bepaling analoog kan worden toegepast voor kinderen die binnen een relatie tussen de ouders zijn geboren en voor wie op gezamenlijk verzoek aan de griffier of van rechtswege gezamenlijk ouderlijk gezag gevestigd is.

Uit het dossier blijkt dat niet eerder een beslissing is genomen over het gezag. Dat betekent dat de rechtbank een beslissing kan nemen op het verzoek van [minderjarige 1] . Daarbij moet de rechtbank de wet ³ in acht nemen. Daarin staat dat de wijziging van gezamenlijk gezag naar eenhoofdig gezag alleen kan als:

1. een kind 'klem of verloren' dreigt te raken tussen de ouders en niet te verwachten is dat daarin binnen afzienbare tijd voldoende verbetering komt, of

2. dit op een andere manier in het belang van het kind noodzakelijk is.

De rechtbank is van oordeel dat een wijziging in de huidige gezagssituatie in het belang van [minderjarige 1] noodzakelijk is. De rechtbank sluit zich aan bij het advies dat door de Raad op de zitting is gegeven. Er is al jarenlang sprake van onrust tussen de ouders. Vijf jaar geleden zijn de ouders uit elkaar gegaan. Sindsdien lukt het de ouders niet om samen in het belang van [minderjarige 1] constructief te overleggen. Er is geprobeerd om dit door middel van een ondertoezichtstelling beter te laten verlopen, maar dat is niet gelukt omdat de vader geen contact wilde met de GI. De Raad heeft verteld dat tijdens de ondertoezichtstelling zichtbaar was dat de vader een negatieve houding heeft tegenover de moeder. Op de zitting was zichtbaar dat deze negatieve houding nog steeds aanwezig is. De vader stelt dat de problemen zijn ontstaan door de moeder en vindt het belangrijk dat hier grondig onderzoek naar gedaan wordt. De vader vraagt de rechtbank ook om het onderzoek dat jaren terug door de Raad is verricht als frauduleus te bestempelen. De rechtbank ziet voor beide verzoeken echter geen aanleiding om dit nu verder te (laten) onderzoeken. Voor de beslissing welke gezagssituatie nu, op dit moment, vijf jaar later, het meest in het belang van [minderjarige 1] is, is namelijk niet relevant om uit te zoeken hoe de hele situatie is ontstaan. Feit is dat de situatie nu is zoals deze is. En de rechtbank moet met deze huidige omstandigheden rekening houden bij het nemen van haar beslissing.

De situatie is nu zo dat [minderjarige 1] al zestien jaar oud is en duidelijk heeft verteld dat zij nu last heeft van de huidige situatie. Omdat het de ouders niet lukt om gezagsbeslissingen in overleg met elkaar te nemen, neemt [minderjarige 1] dit contact van de moeder over. Dit zorgt voor veel onrust en stress bij [minderjarige 1] . Zeker nu [minderjarige 1] geen contact heeft met haar vader, wordt zij hier zenuwachtig van omdat het nu helemaal lastig is om zaken geregeld te krijgen. Zij merkt dat verschillende zaken, zoals de gegevens van haar DigiD voor een scooterrijbewijs, vertraging opleveren omdat de vader niet reageert op de berichten van de moeder. Deze situatie vindt de rechtbank niet het belang van [minderjarige 1] . De rechtbank hoopt dat [minderjarige 1] meer rust krijgt als haar moeder alleen met het gezag over haar wordt belast.

Omdat de rechtbank de moeder alleen heeft belast met het gezag over [minderjarige 1] , is een beslissing over de hoofdverblijfplaats van [minderjarige 1] niet meer nodig, omdat [minderjarige 1] haar hoofdverblijfplaats hierdoor al bij de moeder heeft.

Op grond van de artikelen 1:377g en 1:377e Burgerlijk Wetboek (BW) kan de rechter, als haar blijkt dat de minderjarige van twaalf jaar of ouder hierop prijs stelt, ambtshalve een beslissing nemen over de omgangsregeling.

Zoals al eerder benadrukt is [minderjarige 1] een meisje van zestien jaar oud. Op deze leeftijd weegt haar wens zwaar. Zij heeft op dit moment geen behoefte aan contact met haar vader. Zij is eerder bij de vader weg gegaan omdat zij bij de vader in de woning geen ruimte (letterlijk) voelde voor haarzelf. Zij heeft de kinderrechter verteld dat zij haar slaapkamer en haar bed moet delen met haar broertje. Zij heeft verteld dat de douche vol staat met spullen en dat zij geen (lege) tafel heeft om haar schoolwerk aan te maken. Het bespreekbaar maken van deze zorgen met de vader lukt niet, zij merkt dat hij boos werd en dat er nare dingen over haar moeder werden gezegd. Nu is het zover dat zij graag zelf wil bepalen wanneer ze haar vader ziet. De vader heeft op de zitting verteld dat hij er geen bezwaar tegen heeft dat [minderjarige 1] zelf bepaalt wanneer ze contact met hem wil. Voor nu gunt hij haar de rust waar ze behoefte aan heeft, hij zal geen contact afdwingen. Maar de vader mist [minderjarige 1] wel heel erg en dat is begrijpelijk. De rechtbank hoopt dat op termijn weer ruimte ontstaat bij [minderjarige 1] om het contact met haar vader te herstellen.

Het verweer van de vader dat deze beslissing mogelijk een wijziging in de alimentatieverplichting van de moeder jegens de vader oplevert, weegt niet op tegen het belang van [minderjarige 1] bij wijziging van het ouderlijk gezag en de zorgregeling. De rechtbank begrijpt dat er financiële gevolgen aan deze beslissing verbonden kunnen zijn op het gebied van de kinderalimentatie. Maar dat is geen aanleiding om tot een andere beslissing te komen gelet op de belangen van [minderjarige 1] . De vader merkt op dat hij bij een verandering van de kinderalimentatie voor [minderjarige 1] , niet meer in staat zal zijn de totale kosten van de huishouding te voldoen waardoor hij bang is dat hij [B] kwijtraakt. De moeder heeft hierop aangegeven dat het niet haar bedoeling is dat [B] geen contact meer heeft met zijn vader, ook als dat voor haar (negatieve) financiële consequenties heeft. De rechtbank merkt hierover enkel nog op dat kinderalimentatie is bedoeld voor de kosten van verzorging en opvoeding van de kinderen.

Tot slot vindt de rechter het belangrijk de ouders te laten weten dat aan [minderjarige 1] gelijk met de beschikking een brief is gestuurd, waarin de beslissing is uitgelegd. In die brief is het volgende opgenomen:

“Een paar maanden geleden hebben wij elkaar gesproken. Jij hebt aan mij verteld dat je graag wil dat je moeder alleen met het gezag over jou wordt belast en dat de huidige co-ouderschapsregeling wordt beëindigd. Dit heb ik met jouw ouders besproken tijdens twee zittingen. Bij de eerste zitting was ook iemand van de Raad voor de Kinderbescherming aanwezig om mij te adviseren. Ik heb verteld wat jouw wens is en ik heb gehoord hoe jouw ouders daarover denken. Inmiddels heb ik een beslissing genomen. Ik zal je in deze brief vertellen wat mijn beslissing is en uitleggen waarom ik die heb genomen.

De rechtbank zal de beslissing uitvoerbaar bij voorraad verklaren, zoals is verzocht. Dat betekent dat de beslissing moet worden gevolgd, ook als één van de ouders hoger beroep instelt tegen deze beslissing. De beslissing van de rechtbank geldt in dat geval totdat het gerechtshof een andere beslissing neemt.

bepaalt ambtshalve dat het gezag over [minderjarige 1] vanaf nu alleen toekomt aan de moeder;

wijzigt de beschikking van deze rechtbank van 28 oktober 2024 en beëindigt ambtshalve de omgangsregeling tussen de vader en [minderjarige 1] en bepaalt dat er geen vaste contactmomenten meer tussen hen zullen zijn;

verklaart deze beslissing uitvoerbaar bij voorraad.