Essentie (gemaakt door AI)
Kinderalimentatie wordt vastgesteld op € 398 p/m vanaf 22 september 2025 en € 421 p/m vanaf 1 januari 2026. Ingangsdatum is datum verzoekschrift. Incidentele en niet‑afgestemde uitgaven van vader (o.a. sport, vakantie, etentjes) treden niet in de plaats van de onderhoudsplicht. Behoefte 2025 € 937, na indexatie 2026 € 980,10. Draagkracht berekend over 2025 en 2026 wegens inkomensstijging vader. Zorgkorting 15% toegepast. Alimentatie vooruit te voldoen. Overige verzoeken worden afgewezen.Nieuwsitem uit Focus op Familierecht
| Datum publicatie | 19-11-2026 |
| Zaaknummer | C/13/775911 / FA RK 25-7172 |
| Procedure | Eerste aanleg - enkelvoudig |
| Zittingsplaats | Amsterdam |
| Rechtsgebieden | Civiel recht; Personen- en familierecht |
| Trefwoorden | Alimentatie; Ingangsdatum kinderalimentatie; Percentage zorgkorting |
| Wetsverwijzingen |
Inhoudsindicatie Rechtspraak.nl
Kinderalimentatie vanaf datum verzoekschrift. Incidentele en vrijwillige uitgaven treden niet in de plaats van een onderhoudsverplichting. Draagkracht over twee verschillende perioden door inkomensstijging.Volledige uitspraak
Familie- en Jeugdrecht
zaaknummer: C/13/775911 / FA RK 25-7172
Beschikking van 7 oktober 2026 inzake kinderalimentatie
in de zaak van:
[de moeder] ,
wonende in [woonplaats] ,
hierna te noemen: de moeder,
advocaat mr. M.J. Boers uit ‘s-Gravenzande,
tegen
[de vader] ,
wonende in [woonplaats] ,
hierna te noemen: de vader,
advocaat mr. B.N. Voogd uit Amsterdam.
1De procedure
De rechtbank heeft de volgende stukken ontvangen:
-
het verzoekschrift van de moeder, binnengekomen op 22 september 2025;
-
het verweerschrift van de vader, binnengekomen op 10 november 2025;
-
een F9-formulier met bijlagen van de moeder, binnengekomen op 28 augustus 2026;
-
een F9-formulier met bijlagen van de vader, binnengekomen op 9 september 2026.
De mondelinge behandeling heeft plaatsgevonden op 9 september 2026. Daarbij waren aanwezig partijen bijgestaan door hun advocaten.
Door de vrouw zijn tijdens de mondelinge behandeling nadere stukken overgelegd.
De minderjarige [minderjarige] is, gezien haar leeftijd, in de gelegenheid gesteld om haar mening kenbaar te maken. Zij heeft op 1 september 2026 met de kinderrechter gesproken.
2Wat staat vast
De ouders hebben met elkaar een relatie gehad. Op [datum] 2004 hebben zij een samenlevingsovereenkomst gesloten, welke op 5 juli 2025 is opgezegd.
Zij hebben samen het minderjarige kind:
- [minderjarige] (hierna te noemen: [minderjarige] ), geboren op [geboortedatum 1] 2009 in [geboorteplaats] .
Ook zijn zij ouders van de jongmeerderjarige:
- [jongmeerderjarige] (hierna te noemen: [jongmeerderjarige] ), geboren op [geboortedatum 2] 2005 in [geboorteplaats] .
[jongmeerderjarige] en [minderjarige] staan ingeschreven op het adres van de moeder.
3De verzoeken en verweren
De moeder verzoekt te bepalen dat de vader een bedrag van € 557,- per maand aan kinderalimentatie aan de moeder gaat betalen, primair vanaf 9 januari 2025, subsidiair vanaf 27 januari 2025, meer subsidiair vanaf een door de rechtbank te bepalen datum. Daarnaast verzoekt zij te bepalen dat de vader de bijdrage bij vooruitbetaling zal voldoen en de beschikking uitvoerbaar bij voorraad te verklaren. Zij stelt het verzochte bedrag nodig te hebben voor de kosten van verzorging en opvoeding van [minderjarige] en dat de vader dit bedrag kan betalen.
De vader is het niet eens met het verzoek en verzoekt de rechtbank het verzoek van de moeder af te wijzen voor zover de door de vader te betalen kinderbijdrage een bedrag van € 276,- te boven gaat en te bepalen dat de ingangsdatum de datum van de te wijzen beschikking is. Hij is van mening dat de moeder het verzochte bedrag niet nodig heeft.
4De beoordeling
De rechtbank beslist dat de vader een bedrag van € 398,-- per maand aan kinderalimentatie aan de moeder moet betalen, vanaf 22 september 2025 tot 1 januari 2026. Vanaf 1 januari 2026 moet de vader een bedrag van € 421,-- aan kinderalimentatie aan de moeder betalen. Dit betekent dat de rechtbank een deel van het verzoek van de moeder afwijst. De rechtbank legt hierna uit waarom zij deze beslissing neemt. De berekeningen die de rechtbank heeft gemaakt zijn als bijlagen aan deze beschikking gehecht. Bij de berekeningen rondt de rechtbank af op hele euro’s.
De ingangsdatum
Voordat de rechtbank kan gaan rekenen, moet zij weten welke gegevens en belastingtarieven zij moet gebruiken bij die berekening. Daarom moet de rechtbank eerst beslissen vanaf welk moment de kinderalimentatie gaat gelden.
De wet geeft de rechtbank grote vrijheid bij het vaststellen van de ingangsdatum van de alimentatieverplichting of wijziging van de alimentatie.
1 Drie data liggen als ingangsdatum het meest voor de hand: de datum waarop de omstandigheden zijn gewijzigd, de datum van het verzoekschrift en de datum waarop de rechtbank beslist. De rechtbank kan dus een bijdrage wijzigen over een periode in het verleden, maar moet daar terughoudend mee omgaan omdat dit grote gevolgen voor de ouders kan hebben.
De moeder stelt dat de ingangsdatum 9 januari 2025 zou moeten zijn. Vanaf dat moment zijn de ouders uit elkaar gegaan en had de vader rekening kunnen én moeten houden met zijn onderhoudsverplichting. De moeder heeft sindsdien, op de telefoonkosten na, alle kosten voor [minderjarige] voldaan. De moeder betwist dat de vader zijn bijdrage heeft geleverd, nu een onderbouwing daarvan ontbreekt. Daarnaast betreffen de kosten die de vader heeft gemaakt incidentele uitgaven en heeft hij deze niet met de moeder afgestemd. De vader is meermaals aangeschreven met het verzoek om zijn aandeel in de kosten van [minderjarige] te voldoen, maar heeft dit nagelaten.
De vader voert aan dat hij altijd heeft bijgedragen in de kosten van [minderjarige] . Er is geen aanleiding om de alimentatie met terugwerkende kracht vast te stellen. Vanaf het moment dat de vader is vertrokken uit de woning, heeft hij tot het opzeggen van de samenlevingsovereenkomst conform de daarin vastgelegde afspraken bijgedragen. Daarnaast betaalt de vader nog altijd ruim € 400,-- aan kosten per maand ten behoeve van [minderjarige] , welk bedrag overeenkomt met de door de vader berekende verdeling van de kosten. De kosten die de vader tot op heden heeft gemaakt betreffen grotendeels verblijfsoverstijgende kosten, waaronder de kosten van een fiets en vakanties.
De rechtbank hanteert als ingangsdatum de datum van het verzoekschrift, te weten 22 september 2025. De vader heeft vanaf dat moment rekening kunnen houden met een bijdrage. De rechtbank volgt de moeder dan ook niet in haar stelling dat al vanaf het feitelijk uiteengaan van partijen de vader rekening had moeten houden met een te betalen bijdrage. De vader voert aan dat hij vanaf het uiteengaan van partijen kosten voor [minderjarige] heeft voldaan, zoals voor sport, vakantie en etentjes. Voor zover de vader bedoelt dat hij hiermee heeft voldaan aan zijn onderhoudsverplichting, gaat de rechtbank, gezien ook de betwisting door de moeder, daar niet in mee. Deze kosten zijn naar het oordeel van de rechtbank niet structureel en betreffen kosten waar de vader voor het merendeel zelf voor heeft gekozen. Dergelijke uitgaven kunnen niet in de plaats treden van een structurele bijdrage in de kosten van [minderjarige] .
De rechtbank ziet aanleiding de door de vader te betalen kinderalimentatie te berekenen over twee verschillende perioden. Uit de overgelegde stukken en het verhandelde ter zitting blijkt dat de vader in het jaar 2026 een loonsverhoging van 2,5% heeft gekregen. De rechtbank zal daarom de draagkracht van ouders berekenen over het jaar 2025 en over het jaar 2026.
De behoefte van [minderjarige]
Ouders hebben tijdens de mondelinge behandeling overeenstemming bereikt over de hoogte van de behoefte van [minderjarige] . Ouders zijn het er over eens dat de behoefte voor 2025 wordt vastgesteld op een bedrag van € 937,-- per maand.
Na indexatie bedraagt de behoefte van [minderjarige] in 2026 € 980,10 per maand.
De draagkracht van de ouders
Bij de berekening van de kinderalimentatie moet vervolgens worden vastgesteld wat ieder van de ouders kan betalen. Dat wordt de ‘draagkracht’ van de ouders genoemd. Volgens de wet moeten de ouders namelijk naar draagkracht in de behoefte van het kind voorzien.
2
Daarvoor maakt de rechtbank gebruik van de methode die de Expertgroep Alimentatie van de Rechtspraak heeft ontwikkeld. Het netto besteedbaar inkomen van een ouder is daarbij het uitgangspunt. Vervolgens bekijkt de rechtbank welk deel van dat inkomen kan worden gebruikt om bij te dragen in de kosten van het kind.
Daarvoor maakt de rechtbank bij een netto besteedbaar inkomen dat hoger is dan
€ 2.125,- per maand in 2025 gebruik van de zogenoemde ‘draagkrachtformule’.
In die formule wordt uitgegaan van een woonbudget van 30% van het netto besteedbaar inkomen per maand. De ouders worden geacht vanuit het woonbudget alle redelijke lasten voor een woning passend bij hun inkomen te kunnen voldoen. Daarnaast wordt rekening gehouden met een vast bedrag aan lasten, dat ieder jaar wordt bijgesteld. In 2025 is dat een bedrag van € 1.310,- per maand.
Deze twee posten vormen samen het ‘draagkrachtloos inkomen’. Na aftrek van die posten van het netto besteedbaar inkomen blijft dan de ‘draagkrachtruimte’ over. Daarvan is 70% beschikbaar voor kinderalimentatie. De berekening van de draagkracht ziet er dan als volgt uit: 70% [NBI – (0,3 x NBI + 1.310)].
Daarvoor maakt de rechtbank bij een netto besteedbaar inkomen dat hoger is dan
€ 2.200,- per maand in 2026 gebruik van de volgende draagkrachtformule: 70% [NBI – (0,3 x NBI + 1.365)].
De draagkracht van de moeder
De draagkracht van de moeder berekent de rechtbank op € 2.249,-- per maand in het jaar 2025 en € 2.248,-- per maand in het jaar 2026. De rechtbank legt hierna uit hoe zij aan dat bedrag is gekomen.
De moeder stelt dat voor haar inkomen moet worden uitgegaan van de overgelegde salarisspecificaties. Zij ontvangt een belastbaar loon van € 8.850,-- per maand inclusief 8% vakantietoeslag en een gemiddelde variabele bonus van € 7.062,-- per jaar. De bonus is een gemiddelde, want deze varieert jaarlijks in hoogte en de moeder zal dit jaar geen bonus uitgekeerd krijgen. Dit blijkt uit de door haar ingediende mail. Het klopt dat de BOD-uitbetaling bestaat uit een deel vakantiegeld en een deel variabele bonus. Tegenover de belaste mobiliteitsvergoeding van de moeder staan kosten die zij maakt als zij met haar privéauto naar opdrachtgevers rijdt. Dit betreft daarom een daadwerkelijke onkostenvergoeding.
De vader stelt dat voor de draagkracht van de moeder van de jaaropgaaf over 2025 moet worden uitgegaan. De mobiliteitsvergoeding die de moeder ontvangt is een bron van inkomsten. Het betreft een belaste vergoeding en maakt aldus onderdeel uit van de draagkrachtberekening. De moeder heeft onvoldoende aangetoond dat er kosten tegenover deze vergoeding staan. Daarnaast ontvangt de moeder een aparte onkosten-, kilometer- en thuiswerkvergoeding. De door de moeder ontvangen BOD-uitbetaling in januari 2025, bestaande uit vakantiegeld en een bonus, dient volledig te worden meegenomen bij het inkomen van de moeder. De vader betwist dat de moeder geen bonus over 2026 zal ontvangen. Bij gebrek aan inzicht over de hoogte van de eerstvolgende bonus stelt de vader dat de bonus gelijk zal zijn aan de bonus zoals uitbetaald in januari 2025. Deze bonus moet worden meegenomen bij de berekening van haar draagkracht.
2025
Voor het inkomen gaat de rechtbank uit van de salarisspecificaties over de maanden januari tot en met december 2025, waaruit een belastbaar loon van € 8.850,-- bruto per maand blijkt. Daarnaast houdt de rechtbank rekening met het mobiliteitsbudget van gemiddeld € 6.863,-- per jaar. De moeder heeft volgens de rechtbank onvoldoende aannemelijk gemaakt dat tegenover dit bedrag daadwerkelijk vervoerskosten staan die de moeder in het kader van haar werk moet maken. De rechtbank rekent met een gemiddelde BOD-uitbetaling gebaseerd op de BOD-uitbetalingen van januari 2025 en januari 2026. De rechtbank volgt de moeder deels in haar stelling dat zij een variabele bonus uitgekeerd krijgt en dat deze samen met de vakantietoeslag onderdeel uitmaakt van deze BOD-uitbetaling. Anders dan de moeder naar voren heeft gebracht acht de rechtbank het niet aannemelijk dat de moeder over de komende jaren geen bonussen meer zal ontvangen. De rechtbank gaat daarom uit van een BOD-uitbetaling van gemiddeld € 20.934,-- per jaar. Het netto besteedbaar inkomen van de moeder is dan € 6.462,-- per maand.
Volgens de hiervoor vermelde draagkrachtformule geldend in 2025 heeft de moeder een draagkracht van € 2.249,-- per maand.
2026
Voor het inkomen gaat de rechtbank uit van de salarisspecificaties over de maanden januari tot en met augustus 2026. De moeder ontvangt een belastbaar loon van € 8.850,-- bruto per maand. De rechtbank houdt rekening met een mobiliteitsbudget van gemiddeld € 8.292,-- per jaar. Ook houdt de rechtbank rekening met een BOD-uitbetaling van gemiddeld € 20.934,-- per jaar. Het netto besteedbaar inkomen van de moeder is dan € 6.538,-- per maand.
Volgens de hiervoor vermelde draagkrachtformule geldend in 2026 heeft de moeder een draagkracht van € 2.248,-- per maand.
De draagkracht van de vader
De draagkracht van de vader berekent de rechtbank op € 3.050,-- per maand in het jaar 2025 en € 3.094,-- per maand in het jaar 2026. De rechtbank legt hierna uit hoe zij aan dat bedrag is gekomen.
De moeder stelt dat voor het inkomen van de vader voor de berekening van zijn draagkracht moet worden uitgegaan van zijn brutosalaris, een gemiddelde bonus van € 22.000,-- per jaar, 8% vakantietoeslag, een belaste onkostenvergoeding en de tegemoetkoming voor zijn pensioen en auto. Naast zijn inkomen uit arbeid moet rekening worden gehouden met een forfaitair rendement uit vermogen van € 3.260,-- per jaar. Dit volgt uit de aangifte IB van 2023. Nu de vader geen nadere stukken heeft overgelegd betwist de moeder dat de vader deze inkomsten niet langer ontvangt.
De vader stelt dat voor zijn inkomen voor de berekening van de draagkracht moet worden uitgegaan van zijn brutosalaris, een vakantietoeslag en de belaste onkostenvergoeding. Ook kan er worden uitgegaan van een gemiddelde bonus van € 22.000,-- per jaar. Er is geen sprake van een forfaitair rendement uit vermogen.
2025
Voor het inkomen van de vader gaat de rechtbank uit van de salarisspecificaties over de maanden juli, oktober en november 2025, waarop een belastbaar loon van € 11.231,-- bruto per maand is vermeld. De rechtbank houdt verder rekening met de pensioenpremie, de pensioencompensatie, de tegemoetkoming voor de kosten van de leaseauto en de belaste onkostenvergoeding. Ook neemt de rechtbank een gemiddelde bonus van € 22.000,-- per jaar mee. De rechtbank houdt conform het rapport alimentatienormen geen rekening met de fiscale bijtelling. Verder gaat de rechtbank niet uit van een forfaitair rendement uit vermogen. De vader stelt dat daar geen sprake van is en uit de aangifte inkomstenbelasting van 2024 blijkt dit ook niet. Het inkomen van de vader wordt verminderd met de ingehouden pensioenpremie, de premie arbeidsongeschiktheid en de aanvullende pensioenpremie die hij betaalt. Het netto besteedbaar inkomen van de vader is dan € 8.095,-- per maand.
Volgens de hiervoor vermelde draagkrachtformule geldend in 2025 heeft de vader een draagkracht van € 3.050,-- per maand.
2026
Voor het inkomen gaat de rechtbank uit van de salarisspecificaties over de maanden juli en augustus 2026. De vader ontvangt een belastbaar loon van € 11.511,-- bruto per maand. De rechtbank houdt verder rekening met de pensioenpremie, de pensioencompensatie, de tegemoetkoming voor de kosten van de leaseauto, de belaste onkostenvergoeding en een gemiddelde winst van € 22.000,-- per jaar. Het inkomen van de vader wordt verminderd met de ingehouden pensioenpremie, de premie arbeidsongeschiktheid en de aanvullende pensioenpremie die hij betaalt. Het netto besteedbaar inkomen van de vader is dan € 8.265,-- per maand.
Volgens de hiervoor vermelde draagkrachtformule geldend in 2026 heeft de vader een draagkracht van € 3.094,-- per maand.
De verdeling van de kosten
Als de ouders samen genoeg draagkracht hebben voor alle kosten van hun kind, dan moet de rechtbank berekenen wie welk deel van de kosten voor zijn rekening moet nemen. Dat wordt de ‘draagkrachtvergelijking’ genoemd.
2025
De ouders hebben samen een draagkracht van € 5.299,-- per maand. Dit is genoeg om alle kosten van het kind te betalen, want die zijn € 937,-- per maand. Dit betekent dat de moeder een deel van (2.249 / 5.299 x 937 =) € 398,-- per maand moet dragen en de vader een deel van (3.050 / 5.299 x 937 =) € 539,-- per maand.
2026
De ouders hebben samen een draagkracht van € 5.342,-- per maand. Dit is genoeg om alle kosten van het kind te betalen, want die zijn € 980,-- per maand. Dit betekent dat de moeder een deel van (2.248 / 5.342 x 980 =) € 412,-- per maand moet dragen en de vader een deel van (3.094 / 5.342 x 980 =) € 568,-- per maand.
De zorgkorting
De vader maakt op de dagen dat [minderjarige] bij hem verblijft kosten voor eten en drinken, energielasten et cetera: de verblijfskosten. Daarmee voldoet de vader – deels – de kosten van [minderjarige] (de ‘behoefte’). De rechtbank houdt daar rekening mee door de bijdrage van de vader te verlagen met een percentage van de behoefte van [minderjarige] of een deel daarvan: de ‘zorgkorting’.
De moeder stelt dat een zorgkorting van 5% passend is voor de hoeveelheid zorg die de vader ten behoeve van [minderjarige] draagt. [minderjarige] eet gemiddeld één keer per week bij de vader en afgelopen zomer zijn zij op vakantie geweest. De zorg komt dan neer op een aantal uur per week. Mocht de vader meer zorg voor [minderjarige] gaan dragen in de toekomst, staat de moeder open voor overleg over de te hanteren zorgkorting. Op dit moment en naar verwachting in de nabije toekomst, zal de vader niet meer voor [minderjarige] gaan zorgen of zal [minderjarige] niet meer tijd bij haar vader doorbrengen. De afstand tussen de woning van de vader en de school en hockey van [minderjarige] is groot.
De vader stelt dat een zorgkorting van 25% moet worden toegepast. [minderjarige] is inmiddels 17 jaar oud en beweegt zich vrij tussen haar ouders. Zij heeft veelvuldig contact met de vader. Ook heeft [minderjarige] de wens uitgesproken de helft van de tijd bij de vader te willen zijn. Dat dit nog niet van de grond is gekomen is volgens de vader met name te wijten aan zijn voormalige woonsituatie en de nabijheid van de woning van de moeder bij de hockey en school van [minderjarige] . De vader verwacht meer zorg voor [minderjarige] te zullen gaan dragen nu hij is verhuisd. Daarnaast is de vader met [minderjarige] op vakantie geweest.
De rechtbank overweegt dat uit de stellingen van partijen en het kindgesprek volgt dat [minderjarige] op dit moment gemiddeld één keer per week bij de vader eet, met de vader op vakantie is geweest en heeft aangegeven tevreden te zijn met de huidige situatie. Nu de vader sinds kort over een passende woning beschikt waar [minderjarige] kan verblijven, ziet de rechtbank aanleiding een zorgkorting toe te passen van 15%. Dat komt neer op gemiddeld 1 dag per week. 15% van de behoefte van € 937,-- is € 141,-- per maand in 2025 en 15% van de behoefte van € 980,10 is € 147,-- per maand in 2026. Dit betekent dat de vader een bedrag van € 398,-- per maand moet betalen in 2025 en een bedrag van € 421,-- per maand in 2026.
Alimentatie vooruitbetalen
De rechtbank beslist dat de vader de kinderalimentatie vanaf nu steeds vóór de eerste dag van de maand moet betalen. Het gaat namelijk om een bijdrage in de kosten die in die maand gemaakt zullen worden en dan zou het te laat zijn als de alimentatie pas later in die maand wordt betaald.
Uitvoerbaar bij voorraad
De rechtbank verklaart de beslissing ‘uitvoerbaar bij voorraad’, zoals is verzocht.
Dat betekent dat de beslissing moet worden gevolgd, ook als één van de ouders hoger beroep instelt tegen deze beslissing. De beslissing van de rechtbank geldt in dat geval totdat het gerechtshof een andere beslissing neemt.
Hierna volgt de beslissing.
5De beslissing
De rechtbank:
beslist dat de vader vanaf 22 september 2025 een bedrag van € 398,-- per maand moet betalen aan de moeder als bijdrage in de kosten van verzorging en opvoeding van [minderjarige] ;
beslist dat de vader vanaf 1 januari 2026 een bedrag van € 421,-- per maand moet betalen aan de moeder als bijdrage in de kosten van verzorging en opvoeding van [minderjarige] ;
beslist dat de vader vanaf vandaag deze alimentatie steeds vóór de eerste van de maand moet betalen;
verklaart deze beslissing uitvoerbaar bij voorraad;
beslist dat de ouders allebei hun eigen proceskosten moeten betalen;
wijst het meer of anders verzochte af.
Deze beschikking is gegeven door mr. A.B. Sluijs, (kinder)rechter, en in het openbaar uitgesproken in tegenwoordigheid van mr. S.F.J. Kortekaas, griffier, op 7 oktober 2026.
|
Tegen deze beschikking kan - voor zover er definitief is beslist - door tussenkomst van een advocaat hoger beroep worden ingesteld bij het gerechtshof te Amsterdam. De verzoekende partij en verschenen belanghebbenden dienen het hoger beroep binnen de termijn van drie maanden na de dag van de uitspraak in te stellen. Andere belanghebbenden dienen het beroep in te stellen binnen drie maanden na de betekening van deze beschikking of nadat deze hun op andere wijze bekend is geworden. |
||
© Copyright 2009 - 2026 XS2Knowledge b.v. - KVK: 24486465 - Telefoon: 085 744 0 733
