Essentie (gemaakt door AI)
Vrouw vordert teruggave van roerende zaken en subsidiair schadevergoeding o.g.v. art. 5:2 BW en onrechtmatige daad. Man voert aan dat vrouw haar bezit kennelijk heeft prijsgegeven via WhatsApp-bericht art. 3:117 BW. Rechtbank oordeelt dat uit het bericht volgt dat vrouw afstand doet van een groot deel van de spullen en dat man na maanden bewaren niet onrechtmatig handelt door een deel weg te doen. Stelling over contant geld en sieraden is onvoldoende onderbouwd. Verzoeken afgewezen; man stelt nog aanwezige door vrouw gekochte zaken ter beschikking.Nieuwsitem uit Focus op Familierecht
| Datum publicatie | 19-11-2026 |
| Zaaknummer | C/10/716417 / HA ZA 26-240 |
| Procedure | Eerste aanleg - enkelvoudig |
| Zittingsplaats | Rotterdam |
| Rechtsgebieden | Civiel recht; Verbintenissenrecht |
| Trefwoorden | Familievermogensrecht |
| Wetsverwijzingen |
Inhoudsindicatie Rechtspraak.nl
De vrouw vordert teruggave van roerende zaken van de man na beëindiging van hun affectieve relatie o.g.v. art. 5:2 BW. De man beroept zich op art. 3:117 BW, omdat de vrouw volgens hem duidelijk heeft gemaakt dat zij het bezit wilde verliezen. De rechtbank oordeelt dat de man niet onrechtmatig tegenover de vrouw heeft gehandeld een deel van de zaken weg te doen. Vorderingen afgewezen.Volledige uitspraak
Team handel en haven
Zaaknummer: C/10/716417 / HA ZA 26-240
Vonnis van 21 oktober 2026
in de zaak van
[naam vrouw] ,
te [plaats] ,
eisende partij,
hierna te noemen: de vrouw,
advocaat: mr. S.X.J. Zuidema,
tegen
[naam man] ,
te [plaats] ,
gedaagde partij,
hierna te noemen: de man,
advocaat: mr. P.H.A. de Boer.
1De zaak in het kort
Na het beëindigen van de affectieve relatie heeft de vrouw zaken achtergelaten in de woning van de man. Zij vordert primair teruggave van haar zaken en subsidiair betaling van een schadevergoeding. De rechtbank oordeelt dat zij de zaken kennelijk heeft prijsgegeven door haar WhatsApp-bericht aan de man. De man heeft daarom niet onrechtmatig tegenover de vrouw gehandeld of inbreuk op haar eigendomsrechten gemaakt door een deel van haar zaken na verloop van tijd weg te doen. De rechtbank verstaat dat de man de nog aanwezige zaken die vrouw heeft gekocht aan haar ter beschikking zal stellen. De vorderingen van de vrouw worden afgewezen en de proceskosten worden gecompenseerd. De rechtbank zal hierna haar oordeel motiveren.
2De procedure
Het verloop van de procedure blijkt uit:
- de dagvaarding van 25 februari 2025, met producties 1 tot en met 15;
- de conclusie van antwoord, met producties 1 en 2;
- de brief van 7 mei 2026 van de rechtbank, waarbij partijen zijn opgeroepen voor een mondelinge behandeling;
- de e-mail van 21 juli 2026 van de rechtbank, waarbij partijen nader zijn geïnformeerd over de mondelinge behandeling;
- de akte inbreng productie van de vrouw, met productie 16;
- het B8-formulier van de man, met producties A en B;
- de mondelinge behandeling van 25 augustus 2026 en de ter gelegenheid daarvan door mr. Zuidema overgelegde spreekaantekeningen.
Ten slotte is vonnis bepaald.
3De feiten
De man en de vrouw hebben een langdurige affectieve relatie met elkaar gehad. Gedurende de relatie hebben zij samengewoond in het huis van de man. Ook stond de onderneming van de vrouw, een besloten vennootschap, ingeschreven op het adres van de man.
Op 30 oktober 2024 heeft de vrouw de relatie beëindigd.
Op 21 november 2024 liet de man aan de vrouw weten dat hij de sloten van zijn woning had vervangen en dat zij niet meer welkom is in de woning. Op diezelfde dag stuurt de vrouw het volgende WhatsApp-bericht naar de man:
“[voornaam man] ik geef je de goedkeuring omdat [persoon A] het vraagt je mag al me kleding weg doen.
Ik haal al mijn brieven van mijn klanten de dossiers op op afspraak. De waterkoker neen ik mee heb ik betaald de koffieapparaat heb ik van me zusjes gehad neem ik mee alle dekbedden zijn van me moeder neem ik ook mee de rest mag je houden ik hoef er niks voor zoals bestek, lampen, kleedjes noem maar op. De bureau en kasten mag je ook weg geven met mijn goedkeuring schoenen ook hoor. Alleen me medicijnen en cosmetica eb wat tassen neem ik mee daarnaast wil ik geen contact. Maar ik kan me wellicht pas uitschrijven in januari 2025 dat ik me huis wil als je eerder wil doen dan miet [opmerking rechtbank: moet] je adresonderzoek doen.”
Op 22 november 2024 is de vrouw onder begeleiding van de politie naar de woning van de man gegaan en heeft zij een aantal van haar zaken meegenomen, waaronder haar dossiers, computer, koffieapparaat en waterkoker.
Op 26 november 2024 heeft de gemachtigde van de vrouw de man aangeschreven en verzocht om de vrouw en haar BV toegang te verschaffen tot de woning. Verder is de man aansprakelijk gesteld voor de door de vrouw geleden en nog te lijden schade. In die brief is ook een lijst opgenomen met eigendommen van de vrouw die zij terugwenst.
Op 29 november 2024 laat de man per e-mail aan de gemachtigde van de vrouw weten dat de vrouw de mogelijkheid was geboden om haar spullen op te halen, maar dat zij daar geen gebruik van heeft gemaakt.
Op 10 januari 2025 heeft de advocaat van de man per e-mail aangegeven dat er binnen twee weken een afspraak gemaakt moest worden om de in de woning achter gebleven spullen op te halen, bij gebreke waarvan de spullen per ommegaande zouden worden vernietigd.
Op 24 januari 2025 heeft de advocaat van de vrouw per e-mail aangegeven de spullen uiterlijk 8 februari 2025 op te halen, alsook € 3.000,00 in contanten die zouden zijn achtergebleven.
Omstreeks eind mei 2025 heeft de man een deel van de nog aanwezige zaken van de vrouw weggedaan.
4Het geschil
De vrouw vordert – samengevat – dat de rechtbank bij vonnis, voor zoveel mogelijk uitvoerbaar bij voorraad, de man veroordeelt tot primair teruggave van een hoeveelheid roerende zaken op straffe van een te verbeuren dwangsom, subsidiair tot betaling van een bedrag aan schadevergoeding van € 6.000,00 met rente, met veroordeling van de man in de proceskosten, te vermeerderen met de wettelijke rente.
De vrouw legt – kort weergegeven – aan de vordering het volgende ten grondslag. De vrouw stelt dat zij eigenaar is van de roerende zaken waarvan zij teruggave vordert. Op grond van artikel 5:2 BW is de eigenaar van een zaak bevoegd die van een ieder die haar zonder recht houdt op te eisen. De man houdt de zaken van de vrouw zonder recht.
Als de man de zaken heeft vernietigd of vervreemd, heeft de man een inbreuk gemaakt op het eigendomsrecht van de vrouw. Dan is hij op grond van artikel 6:162 BW jegens de vrouw aansprakelijk voor de schade die zij hierdoor lijdt. De vrouw lijdt hierdoor de schade waarvan zij vergoeding vordert.
De man voert verweer. De man concludeert tot niet-ontvankelijkheid van de vrouw in haar vorderingen, dan wel tot afwijzing, met veroordeling van de vrouw in de kosten van deze procedure. Daartoe voert hij – kort weergegeven – het volgende aan. Op grond van artikel 3:117 lid 1 BW verliest de bezitter van een goed het bezit wanneer hij het goed kennelijk prijsgeeft. De vrouw heeft onomstotelijk duidelijk gemaakt dat zij het bezit wilde verliezen middels het WhatsApp-bericht dat zij op 21 november 2024 naar de man heeft gestuurd.
Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover nodig, nader ingegaan.
5De beoordeling
In de beoordeling wordt onderscheid gemaakt tussen drie categorieën zaken, namelijk (i) zaken waarvan de man heeft verklaard dat hij deze nog onder zich heeft en waarvan hij aanbiedt dat hij deze aan de vrouw ter beschikking wil stellen, (ii) zaken die zich wel in de woning bevonden, maar die de man inmiddels heeft weggegooid en/of aan derden heeft weggegeven en (iii) zaken waarvan de man betwist dat deze zich in zijn woning hebben bevonden sinds het vertrek van de vrouw.
Categorie I: De in productie B opgesomde zaken zullen door de man aan de vrouw ter beschikking worden gesteld
De man heeft als productie B een lijst overgelegd waarin de zaken zijn opgesomd die door de vrouw zijn gekocht en nog bij hem aanwezig zijn. Deze lijst is aan dit vonnis gehecht en maakt onderdeel uit van dit vonnis (Bijlage I). De man heeft verklaard dat hij deze zaken nog onder zich heeft en dat hij aanbiedt deze zaken aan de vrouw ter beschikking te stellen. De advocaten van partijen kunnen daartoe praktische afspraken maken. Partijen zijn het erover eens dat de vrouw deze spullen komt ophalen. De rechtbank gaat er daarom van uit dat de man de op productie B vermelde spullen die door de vrouw zijn gekocht en nog bij hem aanwezig zijn aan de vrouw ter beschikking zal stellen en dat de vrouw deze op korte termijn zal komen ophalen. Met betrekking tot de “handdoeken groot/klein”, als opgenomen in de lijst, geldt dat partijen deze gezamenlijk hebben gekocht. De vrouw kan daarom aanspraak maken op de helft daarvan.
Categorie II: De man heeft niet onrechtmatig tegenover de vrouw gehandeld of inbreuk gemaakt op haar eigendomsrechten door een deel van haar spullen weg te doen
In de kern gaat het in deze categorie aan zaken om de vraag of de man uit het WhatsApp-bericht van 21 november 2024 van de vrouw, bezien in samenhang met de overige omstandigheden, mocht afleiden dat zij haar eigendom van de niet door haar meegenomen roerende zaken kennelijk heeft prijsgegeven in de zin van artikel 3:117 BW. De rechtbank oordeelt dat dat het geval is en zal haar oordeel hierna motiveren.
De man mocht uit het WhatsApp-bericht van 21 november 2024 afleiden dat de vrouw afstand had gedaan van een groot deel van haar zaken
De bewoordingen van het WhatsApp-bericht van de vrouw van 21 november 2024 zijn naar het oordeel van de rechtbank duidelijk. De vrouw heeft in haar bericht een onderscheid gemaakt tussen zaken die zij nog wilde hebben en zaken die zij aan de man overliet. Zo schrijft zij dat zij haar klantendossiers op afspraak zal ophalen en noemt zij daarnaast concreet de waterkoker, het koffieapparaat, alle dekbedden, medicijnen, cosmetica en enkele tassen die zij nog wil meenemen. Daartegenover schrijft zij ten aanzien van de rest van haar spullen dat de man die mag houden en dat zij daar niets voor hoeft te hebben. Zij geeft ook uitdrukkelijk toestemming dat deze spullen weggegeven mogen worden.
Deze bewoordingen zijn naar het oordeel van de rechtbank duidelijk en niet voor verschillende interpretaties vatbaar. Haar bericht bevat niet de mededeling dat zij de zaken voorlopig niet nodig had, maar zij geeft uitdrukkelijk goedkeuring aan de man om haar spullen weg te doen. De man mocht daarom uit deze bewoordingen redelijkerwijs afleiden dat de vrouw een groot deel van de in de woning achtergebleven zaken niet meer wilde hebben.
De vrouw heeft op 22 november 2024 en daarna de mogelijkheid gehad om de spullen uit de woning mee te nemen die zij nog wilde hebben
Daarnaast is relevant dat voor zover de vrouw bepaalde zaken wilde ophalen zij dat kenbaar heeft gemaakt en zij vervolgens ook de gelegenheid heeft gekregen om dat daadwerkelijk te doen. De vrouw is immers op 22 november 2024 met de politie naar de woning van de man gegaan en heeft toen de zaken meegenomen die zij wilde hebben. Voor de overige zaken blijft de betekenis van het WhatsApp-bericht van 21 november 2024 in stand.
De man heeft onbetwist gesteld dat hij de vrouw daarna meermaals in de gelegenheid heeft gesteld om zaken die nog in zijn woning waren op te halen. De vrouw heeft van die mogelijkheid geen gebruik gemaakt. De advocaat van de man heeft ook op 10 januari 2025 aan de advocaat van de vrouw meegedeeld dat zij haar zaken, als gespecificeerd door de man, kon ophalen en dat de man deze niet zou blijven bewaren als zij dat niet deed.
De vrouw stelt dat zij vanaf mei 2025 weer over een woning beschikte en dat zij vanaf dat moment haar zaken uit de woning van de man kon opeisen. De rechtbank volgt de vrouw niet in haar standpunt dat de man gehouden was de zaken tot dat moment voor haar te bewaren. De man woont in een tweekamerappartement en heeft voor circa zeven maanden na het beëindigen van de relatie een aanzienlijke hoeveelheid zaken van de vrouw in zijn woning bewaard. Naar zijn onweersproken stelling ging het om vijftien vuilniszakken met haar spullen die in zijn woonkamer stonden. De man wist niet en kon bovendien ook niet weten of en wanneer de vrouw de resterende spullen nog zou komen ophalen. De vrouw had immers na het einde van de relatie aangegeven geen contact meer met hem te willen en had hem geblokkeerd. Van de man kon onder deze omstandigheden redelijkerwijs niet verwacht worden dat hij deze vuilniszakken met spullen voor onbepaalde tijd zou blijven bewaren in afwachting van mogelijke toekomstige berichten van de vrouw.
Dat de vrouw stelt dat zij geen geld had om zelf een opslagruimte te huren leidt niet tot een ander oordeel. Weliswaar zou dat voor haar een praktische belemmering zijn geweest, maar dat brengt niet mee dat de man gehouden was de zaken voor haar te bewaren. Het lag op de weg van de vrouw om haar spullen op te (laten) halen en een andere oplossing voor opslag te zoeken. Daarbij speelt ook mee dat de man de spullen niet onmiddellijk na het vertrek van de vrouw heeft weggedaan. Hij heeft de spullen vanaf het moment van beëindiging van de relatie in oktober 2024 tot eind mei 2025 bewaard en heeft de vrouw, als gezegd, meermaals de mogelijkheid geboden om de spullen alsnog op te halen. Pas omstreeks eind mei 2025 ging hij ervan uit dat de vrouw geen interesse meer had in de zaken en heeft hij een deel van de spullen weggedaan door deze aan minderbedeelden te geven of weg te gooien. De man heeft onbetwist verklaard dat hij geen aan de vrouw toebehorende zaken heeft verkocht. De rechtbank gaat er daarom vanuit dat de man geen financieel voordeel heeft gehad bij het wegdoen van deze zaken.
De rechtbank oordeelt dat de man onder deze omstandigheden niet onrechtmatig tegenover de vrouw heeft gehandeld of inbreuk heeft gemaakt op haar eigendomsrechten door de resterende spullen die zij niet heeft opgehaald, ondanks de geboden gelegenheid daartoe, na zeven maanden na beëindiging van de relatie weg te geven. De man heeft de woning na het vertrek van de vrouw uit de woning opnieuw ingericht en wilde zijn leven voortzetten. De vrouw kon niet van de man verwachten dat hij haar spullen voor onbepaalde tijd zou opslaan in zijn woning met beperkte ruimte.
De stelling van de vrouw dat zij op haar WhatsApp-bericht is teruggekomen is onvoldoende onderbouwd
De vrouw heeft aangevoerd dat zij binnen een dag na haar WhatsApp-bericht van 21 november 2024 op haar verklaring is teruggekomen. Zij verwijst daartoe naar drie voiceberichten die zij volgens haar kort na het WhatsApp-bericht aan de man heeft gestuurd. Volgens de vrouw blijkt daaruit evident dat zij terugkomt op haar bericht dat de zaken die zij heeft genoemd weg mogen. De man betwist dat de vrouw in deze voiceberichten terugkomt op haar eerdere verklaring.
De rechtbank heeft kennisgenomen van deze voiceberichten. Uit de inhoud van de voiceberichten maakt de rechtbank op dat de vrouw papieren van haar BV en bepaalde spullen wilde ophalen. Niet is gebleken dat de vrouw terugkwam op haar mededeling dat de resterende zaken weg mochten. Integendeel, haar voiceberichten sluiten in overgroot gedeelte juist aan bij het WhatsApp-bericht dat zij eerder verzond. De stelling van de advocaat van de vrouw dat uit de voiceberichten evident blijkt dat de vrouw terugkomt op haar eerdere WhatsApp-bericht acht de rechtbank onjuist, althans bij gebreke van een deugdelijke toelichting onbegrijpelijk. Aangezien de vrouw op dit punt niet heeft voldaan aan haar stelplicht, gaat de rechtbank voorbij aan de stelling dat de vrouw met haar voiceberichten is teruggekomen op haar WhatsApp-bericht van 21 november 2024.
Categorie III: De vrouw heeft onvoldoende onderbouwd dat zij sieraden en contant geld in de woning heeft achtergelaten
De vrouw stelt dat zij contant geld en waardevolle sieraden in de woning had laten liggen na het beëindigen van de relatie. In januari 2025 heeft zij voor het eerst via haar advocaat gesteld dat er geld is achtergelaten en dat het zou gaan om € 3.000,-. De man betwist dat de vrouw dergelijk contant geld of sieraden in zijn woning heeft achtergelaten en volgens hem zijn dergelijke spullen ook niet in zijn woning aangetroffen.
De vrouw heeft niet verklaard waarom zij bij haar vertrek uit de woning € 3.000,- aan contant geld en waardevolle sieraden zou hebben achtergelaten of waarom zij deze zaken en dat geld niet heeft meegenomen toen zij op 22 november 2024 met de politie in de woning was. Indien zij zoveel geld en waardevolle sieraden had achtergelaten, mocht worden verwacht dat zij dat op 22 november 2024 of kort nadien zou hebben opgehaald of daartoe een poging zou hebben ondernomen, maar dit is niet gebeurd. Evenmin heeft zij verklaard waarom zij in haar eerdere communicatie met de man en de advocaat van de man vóór januari 2025 niet heeft gesproken over de contanten en waardevolle sieraden die zij zou hebben achtergelaten. De rechtbank acht daarom de stellingen van de vrouw over achtergelaten contanten en waardevolle sierraden onvoldoende onderbouwd.
De proceskosten worden gecompenseerd
Aangezien het geschil voortvloeit uit een beëindigde affectieve relatie tussen partijen zullen de proceskosten tussen hen worden gecompenseerd, in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt.
6. De beslissing
De rechtbank
verstaat dat de man de in de als productie B overgelegde lijst opgesomde spullen (Bijlage I), voor zover op de lijst is vermeld dat deze door de vrouw zijn gekocht en deze nog aanwezig zijn, aan de vrouw ter beschikking zal stellen, waartoe de advocaten praktische afspraken kunnen maken; met betrekking tot de op die lijst vermelde handdoeken heeft de vrouw recht op de helft daarvan,
wijst de vorderingen van de vrouw af,
compenseert de kosten van de procedure tussen partijen, in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt,
verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad.
Dit vonnis is gewezen door mr. C. Bouwman. Het is ondertekend door de rolrechter en in het openbaar uitgesproken op 21 oktober 2026.
[3893/1729]
Bijlage I
Productie B van de man (lijst van goederen genoemd in de dagvaarding met daarbij opmerkingen van de man over de vraag wie deze goederen heeft betaald en of deze thans nog aanwezig zijn).
© Copyright 2009 - 2026 XS2Knowledge b.v. - KVK: 24486465 - Telefoon: 085 744 0 733
