Essentie (gemaakt door AI)
Uitleg testament. Som ineens. Kinderen twisten over uitleg van testamenten van ouders na schenkingen aan twee kinderen. De bepaling “ter gelijkmaking” wordt uitgelegd aan de hand van verhoudingen en omstandigheden bij testeren. Voor erflater geldt dat [gedaagden] enige erfgenamen zijn. Voor erflaatster leidt waardestijging woning tot afwijkende uitleg: alle vier kinderen zijn erfgenaam. Verweer verjaring faalt. Verzoek van [eiser sub 1] om som ineens ex art. 4:36 BW wordt afgewezen wegens ontbreken verlies verdiencapaciteit. Reconventie aangehouden voor replieNieuwsitem uit Focus op Familierecht
| Datum publicatie | 18-11-2026 |
| Zaaknummer | C/19/154598 / HA ZA 25-203 |
| Procedure | Eerste aanleg - enkelvoudig |
| Zittingsplaats | Assen |
| Rechtsgebieden | Civiel recht; Personen- en familierecht |
| Trefwoorden | Erfrecht; Uitleg testament |
| Wetsverwijzingen |
Inhoudsindicatie Rechtspraak.nl
Uitleg testament. Som ineens.Volledige uitspraak
Civiel recht
Zittingsplaats Assen
Zaaknummer: C/19/154598 / HA ZA 25-203
Vonnis van 11 november 2026
in de zaak van
1 [eiser sub 1] ,
hierna te noemen: [eiser sub 1] ,
2. [eiser sub 2],
hierna te noemen: [eiser sub 2] ,
beiden voor deze woonplaats kiezende te [woonplaats] ,
eisende partijen in conventie,
verwerende partijen in reconventie,
hierna samen te noemen: [eisers] ,
advocaat: mr. J.W. Elzinga-Snoek,
tegen
1 [gedaagde sub 1] ,
te [woonplaats] ,
hierna te noemen: [gedaagde sub 1] ,
2. [gedaagde sub 2],
te [woonplaats] ,
hierna te noemen: [gedaagde sub 2] ,
gedaagde partijen in conventie,
eisende partijen in reconventie,
hierna samen te noemen: [gedaagden] ,
advocaat: mr. F.Y. de Reus.
1De procedure
Het verloop van de procedure blijkt uit:
- het tussenvonnis van 15 april 2026
- de conclusie van antwoord in (voorwaardelijke reconventie) tevens houdende akte overlegging producties
- de akte overlegging producties van [gedaagden] van 5 september 2026
- de mondelinge behandeling van 15 september 2026, waarvan door de griffier aantekeningen zijn gemaakt
Ten slotte is vonnis bepaald.
2De feiten
Op 6 augustus 2016 is overleden de heer [erflater] , geboren op [geboortedatum] 1935 (hierna: erflater). Op 29 maart 2025 is overleden mevrouw [erflaatster] , geboren op [geboortedatum] 1928 (hierna: erflaatster). Partijen zijn de kinderen van erflater en erflaatster.
[eisers] hebben in 2008 een schenking ontvangen van erflater en erflaatster van € 65.000,00 per persoon voor de start van een onderneming in Denemarken.
[eiser sub 1] heeft nog een schenking gekregen van € 9.075,00. [eiser sub 2] heeft een bedrag van € 12.203,00 ontvangen.
Erflater en erflaatster hebben bij testament van 5 augustus 2016 over hun nalatenschap beschikt.
In de dossiernotitie van de passerende notaris is het volgende opgenomen:
“De gemeenschap van goederen omvat nagenoeg alleen het appartement [adres 1] , waarde € 130.000,00.
In 2008 is verband met het opstarten van een bedrijf in Denemarken aan de kinderen [eiser sub 1] en [eiser sub 2] een schenking gedaan ten bedrage van € 130.000,00.
Erfgenamen moeten daarom zijn de andere twee kinderen [gedaagden] .
De langstlevende heeft het vruchtgebruik, maar kan zich als vruchtgebruiker gedragen alsof hij/zij eigenaar is. De langstlevende mag zelfstandig verkopen en eventueel interen (opmaken).
De langstlevende heeft alle zeggenschap omtrent de afwikkeling en regeling van de
nalatenschap omdat hij/zij executeur/afwikkelingsbewindvoerder is.
Bij overlijden omvat de nalatenschap de helft van de gemeenschap van goederen ofwel in waarde uitgedrukt € 65.000,00. Deze gaat naar [gedaagden] als erfgenamen en is opeisbaar bij overlijden van de langstlevende of bij duurzame opname in een verzorgings- of verpleeginrichting.
De andere helft van de gemeenschap van goederen ( € 65.000,00 ) is eigen bezit van de langstlevende en kan eventueel (deels) bij leven door de langstlevende aan [gedaagden] worden geschonken.”
In het testament van erflater is opgenomen:
“
Legaten
Ik legateer aan mijn genoemde echtgenote:
a. de goederen van mijn nalatenschap die zij verkiest tegen inbreng van de waarde; de
erfgenamen kunnen een redelijke termijn stellen waarbinnen de keuze dient te worden uitgebracht.
b. het recht van vruchtgebruik van mijn gehele nalatenschap (voorzover zij daarvan
geen erfgename is), daaronder begrepen de zojuist bedoelde inbreng, na aftrek van de schulden der nalatenschap als bedoeld in artikel 4:7 Burgerlijk Wetboek. ”
“
Benoeming erfgenamen
Ik legateer aan mijn genoemde echtgenote:
Onder bezwaar van gemelde legaten benoem ik tot mijn enige erfgenamen, tezamen en voor gelijke delen, mijn dochters [gedaagde sub 2] , geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum] negentienhonderd vijf en zestig, wonende te [adres 2] , thans ongehuwd, en [gedaagde sub 1] , geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum] negentienhonderd zeven en zestig, wonende te [adres 3] , thans ongehuwd, onder toepassing van de wettelijke regels voor plaatsvervulling, zulks ter gelijkmaking van een door mijn kinderen [eiser sub 1] , geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum] negentienhonderd vier en zestig, en [eiser sub 2] , geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum] negentienhonderd zeventig, in 2008 ontvangen schenking groot één honderd dertig duizend euro ( € 130.000,00 ). ” (onderstreping rechtbank)
Het testament van erflaatster is gelijkluidend.
Erflaatster heeft geen gebruik gemaakt van het legaat, in het testament van erflater vermeld onder a.
Na het overlijden van erflater heeft erflaatster vanaf juli 2019 bij [eiser sub 1] gewoond in Denemarken. In april 2021 zijn [eiser sub 1] en erflaatster weer in Nederland gaan wonen, waarbij [eiser sub 1] bij erflaatster in de woning is getrokken.
Partijen hebben gecorrespondeerd over de betekenis van de testamenten, maar hebben hierover geen overeenstemming bereikt. Partijen zijn in een impasse geraakt.
3Het geschil
in conventie
[eisers] vorderen de rechtbank, uitvoerbaar bij voorraad, bij vonnis:
I. voor recht te verklaren dat de testamenten van erflater en erflaatster zodanig dienen te worden uitgelegd dan wel aangevuld, hetzij op grond van de wet hetzij op grond van de redelijkheid en billijkheid, in dier voege dat partijen gezamenlijk ieder voor het één/vierde gedeelte erven van erflater en erflaatster, nadat [eisers] en [gedaagden] gelijkelijk hebben geschonken gekregen en hebben geërfd;
II. [gedaagden] te veroordelen om mee te werken aan een verdeling als bedoeld onder I, met opgaaf van alle relevante gegevens aan [eisers] om tot deze verdeling te komen;
III. voor recht te verklaren dat [eiser sub 1] op grond van artikel 4:36 BW jegens de gezamenlijke erfgenamen van erflaatster recht heeft op een som ineens, strekkende tot een billijke vergoeding voor de door [eiser sub 1] in de huishouding van erflaatster gedurende meerderjarigheid verrichte arbeid zonder passende beloning, en de erfgenamen te veroordelen tot betaling van deze som ineens, ter hoogte van € 88.990,72, althans door de rechtbank een in goede justitie vast te stellen bedrag;
IV. [gedaagden] te veroordelen in de kosten van deze procedure, te vermeerderen met de nakosten ten belope van € 135 een en ander te voldoen binnen veertien dagen na dagtekening van het vonnis, en voor het geval voldoening van de nakosten niet binnen de gestelde termijn plaatsvindt te vermeerderen met de wettelijke rente over de nakosten te rekenen vanaf bedoelde termijn voor voldoening, één en ander voor zover mogelijk uitvoerbaar bij voorraad.
[eisers] leggen primair aan hun vordering ten grondslag dat de testamenten zo dienen te worden uitgelegd dat [gedaagden] alleen erfgenaam zijn zulks ter gelijkmaking van een schenking aan [eisers] groot € 130.000.00, te meer nu [eisers] ook uitdrukkelijk niet zijn onterfd. Voor zover de nalatenschappen meer omvatten dan € 130.000,00 zijn alle vier kinderen erfgenaam conform de wettelijke bepalingen, aldus [eisers] . Subsidiair zijn [eisers] van oordeel dat het testament een leemte bevat omdat niet voorzien is in de situatie dat het vermogen van erflater en erflaatster (aanzienlijk) hoger zou zijn dan de veronderstelde waarde van € 130.000,00. Meer subsidiair zijn [eisers] van oordeel dat de uitkomst van het testamenten leiden tot een uitkomst die in strijd is met de redelijkheid en billijkheid.
Aan de gevorderde som ineens leggen [eisers] ten grondslag dat [eiser sub 1] geen passende beloning heeft gehad voor de arbeid die zij heeft verricht voor erflaatster, bestaande uit de huishouding, schoonmaken, het doen van boodschappen, wassen, koken, en de verzorging van erflaatster.
[gedaagden] voeren verweer. [gedaagden] concluderen tot niet-ontvankelijkheid van [eisers] , dan wel tot afwijzing van de vorderingen van [eisers] , met uitvoerbaar bij voorraad te verklaren veroordeling van [eisers] in de kosten van deze procedure. Zij voeren - verkort weergegeven - aan dat de testamenten duidelijk zijn en daarom niet hoeven te worden uitgelegd en ook niet hoeven te worden aangevuld. [gedaagden] betwisten uitdrukkelijk dat [eiser sub 1] arbeid heeft verricht en recht zou hebben op een som ineens. Tot slot voeren [gedaagden] dat dat er sprake is van verjaring.
Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover nodig, nader ingegaan.
in (voorwaardelijke) reconventie
[gedaagden] vorderen de rechtbank, uitvoerbaar bij voorraad, voor het geval het gevorderde van [eisers] onder I. en II. wordt toegewezen:
I. te bepalen dat erflaatster/de nalatenschap een vordering van minimaal € 40.519,26 (€ 27.874,26 + € 12.645,00) op [eiser sub 1] heeft, waarbij [gedaagden] in de gelegenheid worden gesteld om het meerdere van een nadere onderbouwing te mogen voorzien, dan wel een zodanig bedrag zoals u in goede justitie behoort te vernemen;
II. de proceskosten tussen partijen te compenseren.
[gedaagden] leggen aan hun (voorwaardelijke) vordering – samengevat – ten grondslag dat erflaatster zonder rechtsgrond een bedrag van € 12.645,00 aan [eiser sub 1] heeft overgeboekt en dat [eiser sub 1] in de periode april 2021 tot en met oktober 2025 gebruik heeft gemaakt van de woning van erflaatster en daarvoor geen kost en inwoning heeft voldaan. Zij stellen dat daarmee sprake is van onverschuldigde betaling (artikel 6:203 BW) en ongerechtvaardigde verrijking (artikel 6:212 BW) .
[eisers] voeren verweer. [eisers] concluderen tot niet-ontvankelijkheid van [gedaagden] , dan wel tot afwijzing van de vorderingen van [gedaagden] , met uitvoerbaar bij voorraad te verklaren veroordeling van [gedaagden] in de kosten van deze procedure. Zij betwisten dat de overboekingen zonder rechtsgrond zijn verricht en dat sprake is van onverschuldigde betaling door erflaatster aan [eiser sub 1] . [eiser sub 1] betwist de stelling dat zij gehouden was huur of een vergoeding voor gas en licht te betalen aan erflaatster. In zoverre heeft [eiser sub 1] geen voordeel genoten en is zij niet ongerechtvaardigd verrijkt, aldus [eisers] .
Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover nodig, nader ingegaan.
4De beoordeling
in conventie
Vooraf
De rechtbank gaat voorbij aan het door [gedaagden] gedane beroep op verjaring. Niet is komen vast te staan dat [eisers] vóór 29 maart 2025, de overlijdensdatum van erflaatster, op de hoogte waren van de inhoud van de testamenten.
De rechtbank zal de door [eisers] overgelegde dossiernotitie in haar beoordeling betrekken voor zover deze relevant wordt geacht. Naar het oordeel van de rechtbank hebben [gedaagden] de authenticiteit van de dossiernotitie onvoldoende gemotiveerd betwist. Tijdens de mondelinge behandeling heeft de advocaat van [gedaagden] desgevraagd aangegeven dat aan het notariskantoor niets is gevraagd omtrent de authenticiteit van de dossiernotitie.
De testamenten worden uitgelegd
De rechtbank is van oordeel dat de testamenten dienen te worden uitgelegd, omdat de tekst in de testamenten vatbaar is voor meerdere uitlegwijzen en partijen daardoor van mening verschillen over de betekenis van de tekst in de testamenten. Anders dan [gedaagden] betogen, is het niet zo dat aan de uitleg van een testament pas wordt toegekomen in het geval de bewoordingen daarvan onduidelijk zijn. Ook bij een uiterste wilsbeschikking die op het eerste gezicht duidelijk is, dient bij de uitleg daarvan te worden gelet op de verhoudingen die de uiterste wilsbeschikking kennelijk wenst te regelen en op de omstandigheden waaronder de uiterste wil is gemaakt. Deze verhoudingen en omstandigheden behoeven niet uit de uiterste wil te blijken.
Bij de beoordeling neemt de rechtbank hetgeen de Hoge Raad op 10 november 2023 heeft geoordeeld tot uitgangspunt.
1 Bij de uitlegging van een uiterste wilsbeschikking dient te worden gelet op de verhoudingen die de uiterste wil kennelijk wenst te regelen, en op de omstandigheden waaronder de uiterste wil is gemaakt (art. 4:46 lid 1 van het Burgerlijk Wetboek (BW)). Bij het vaststellen van de omstandigheden waaronder de uiterste wil is gemaakt, kunnen feiten en omstandigheden van na het opmaken van de uiterste wil van belang zijn, omdat daaraan bewijs kan worden ontleend van een omstandigheid waaronder de uiterste wil is gemaakt. Ten tijde van het opmaken van de uiterste wil bij de erflater bestaande verwachtingen over toekomstige gebeurtenissen zullen in aanmerking kunnen komen als omstandigheid waaronder de uiterste wil is gemaakt. Verwachtingen van de erflater over de toekomst kunnen ook van belang zijn bij het vaststellen van de verhoudingen die de erflater met de uiterste wil kennelijk wenst te regelen. In het arrest van de Hoge Raad van 11 oktober 2013
2 ligt voorts besloten dat voor de vaststelling van de verhoudingen die de erflater met de uiterste wil kennelijk wenst te regelen, mede acht geslagen kan worden op verklaringen van getuigen omtrent hetgeen de erflater heeft beoogd.
Doen zich na het opmaken van de uiterste wil feiten en omstandigheden voor waardoor de feitelijke verhoudingen niet langer aansluiten bij hetgeen de erflater kennelijk wenste te regelen, dan kan de uiterste wil zo worden uitgelegd dat de desbetreffende beschikking alleen gold voor de situatie die bestond voordat de bedoelde feiten en omstandigheden zich hadden voorgedaan. Voor een zodanige uitleg is niet vereist dat de erflater bij het opmaken van de uiterste wil op de bedoelde feiten en omstandigheden is vooruitgelopen.
De rechtbank stelt vast dat erflater en erflaatster in hun testamenten de eerdere schenkingen aan [eisers] expliciet met waarde hebben vermeld en zij hebben [gedaagden] tot erfgenamen benoemd "zulks ter gelijkmaking van de schenking". De rechtbank overweegt dat de bewoordingen "ter gelijkmaking" op zichzelf wijzen op een motief tot compensatie, maar zonder nadere context nog onvoldoende uitsluitsel geven over de vraag of erflater en erflaatster een kwalitatieve compensatie (toedeling van de woning ongeacht de toekomstige waarde) dan wel een strikt nominale, economische gelijkmaking beoogden.
Voorts stelt de rechtbank stelt vast dat de testamenten zijn opgesteld met de verwachting dat erflater binnen afzienbare tijd zou komen te overlijden, hetgeen ook gebeurd is. Ter nadere inkleuring van de omstandigheden waaronder het testament is gemaakt, hebben [eisers] een destijds door de passerend notaris opgestelde notitie overgelegd. Uit deze notitie blijkt dat de echtelijke woning ten tijde van het testeren het enige vermogensbestanddeel van erflater en erflaatster vormde en dat de waarde van deze woning op dat specifieke moment exact gelijk was aan de waarde van de eerdere schenkingen aan [eisers] . Daarnaast valt uit de dossiernotitie op te maken dat op het moment van testeren de verwachting van erflater en erflaatster was dat hun huwelijksgemeenschap niet in waarde zou toenemen, maar slechts in waarde zou afnemen. Immers, in de dossiernotitie wordt gesproken over de mogelijkheid tot interen door de langstlevende.
Naar het oordeel van de rechtbank blijkt uit de testamenten, in samenhang bezien met de inhoud van de dossiernotitie, dat de verhouding die erflater en erflaatster wensten te regelen inhield dat [eisers] niet werden bevoordeeld en dat de bevoordeling die al had plaatsgevonden (te weten de schenking van € 130.000,00 in 2008) moest worden rechtgetrokken.
Het testament van erflater
Gelet op het voorgaande is de rechtbank van oordeel dat de inhoud van het testament van erflater aansluit bij hetgeen hij heeft gewenst te regelen. Erflater is een dag na het passeren van het testament overleden. Vast staat dat op het moment van overlijden van erflater de totale omvang van de huwelijksgemeenschap nagenoeg gelijk was aan het bedrag dat [eisers] al bij wijze van schenking van erflater en erflaatster hadden verkregen. De rechtbank overweegt dat erflater de verhouding heeft willen regelen dat [eisers] , mede gelet op deze gedane schenkingen, niets uit zijn nalatenschap zouden verkrijgen. Door [gedaagden] tot enig erfgenamen te benoemen zouden zij evenveel krijgen als hetgeen aan [eisers] al was geschonken. De rechtbank komt dan ook tot de conclusie dat de uiterste wil van erflater zo moet worden uitgelegd dat [gedaagden] de enige erfgenamen zijn in zijn nalatenschap.
Het testament van erflaatster
De uitleg van het testament van erflaatster leidt tot een andere conclusie. Erflaatster is bijna negen jaar na het passeren van het testament overleden. Naar het oordeel van de rechtbank geven de inhoud van het testament en de dossiernotitie, in onderling verband bezien met de feitelijke stijging van de woningwaarde nadien, een ander beeld van de wil van erflaatster ten tijde van het testeren. De rechtbank sluit hierbij aan bij hetgeen de Hoge Raad in zijn uitspraak van 10 november 2023 heeft uitgewerkt, inhoudende dat de uiterste wil zo kan worden uitgelegd dat de desbetreffende beschikking alleen gold voor de situatie die bestond voordat de bedoelde feiten en omstandigheden zich hadden voorgedaan, in het geval zich na het opmaken van de uiterste wil feiten en omstandigheden voordoen waardoor de feitelijke verhoudingen niet langer aansluiten bij hetgeen de erflater kennelijk wenste te regelen.
Naar het oordeel van de rechtbank rechtvaardigt de combinatie van de zinsnede "ter gelijkmaking" in het testament, als de destijds gelijke waardeverhouding tussen de waarde van de woning en de lening aan [eisers] én het feit dat de woning het destijds het enige vermogensbestanddeel vormde, de conclusie dat erflaatster op het moment van testeren uitging van een situatie waarin alle vier de kinderen per saldo een gelijke waarde uit haar vermogen zouden ontvangen. Erflaatster heeft met de gekozen constructie destijds een gelijke balans tussen [eisers] enerzijds en [gedaagden] anderzijds beoogd.
Hoewel een wijziging in de waarde van een registergoed in de regel een normale economische ontwikkeling is die de uitleg van een testament niet raakt, is in deze specifieke en uitzonderlijke situatie sprake van een toekomstige omstandigheid die de door erflaatster destijds nauwkeurig beoogde verhoudingen volledig heeft ontwricht. Een letterlijke grammaticale lezing van het testament - waarbij de gehele overwaarde aan [gedaagden] toevalt - zou ertoe leiden dat de uitdrukkelijke wil van erflaatster tot "gelijkmaking" wordt miskend en zelfs het tegenovergestelde effect tot gevolg heeft, namelijk een aanzienlijke bevoordeling van [gedaagden] .
Aan het standpunt van [gedaagden] dat het risico van waardeveranderingen, zowel positief als negatief bij hen ligt en daarom in de beoordeling geen rol speelt, gaat de rechtbank voorbij. De dossiernotitie toont immers aan dat erflaatster de destijds bestaande waarde als uitgangspunt heeft genomen voor de beoogde gelijkheid.
Op grond van het voorgaande slaagt de vordering tot uitleg van het testament in die zin, dat de bepaling "ter gelijkmaking" zo moet worden begrepen dat de door de waardestijging ontstane discrepantie moet worden gecorrigeerd. De rechtbank is van oordeel dat de in het testament van erflaatster opgenomen uiterste wil niet was bedoeld voor de gewijzigde omstandigheden, zodat [gedaagden] geen rechten aan het testament kunnen ontlenen. In de nalatenschap van erflaatster hebben [eiser sub 1] , [eiser sub 2] , [gedaagden] dan ook als erfgenamen te gelden.
[eiser sub 1] heeft geen recht op een som ineens
De door [eisers] op grond van artikel 4:36 BW gevorderde som ineens voor de door [eiser sub 1] gestelde verrichte werkzaamheden voor erflaatster wordt afgewezen.
Op grond van de wetsgeschiedenis en vaste rechtspraak bestaat niet snel aanleiding voor een vergoeding als door [eisers] gesteld. Slechts onder bijzondere omstandigheden kan aanspraak worden gemaakt op een som ineens. De som ineens heeft betrekking op werkzaamheden die redelijkerwijze beloond dienen te worden wegens een verlies van de mogelijkheid om een eigen arbeidsinkomen te verwerven en een eigen carrière op te bouwen. Zonder een dergelijk verlies moet worden aangenomen dat sprake is van vrijwillig op zich genomen werkzaamheden die in het economisch en maatschappelijk verkeer niet plegen te worden beloond.
3
Door [eisers] zijn onvoldoende feiten en omstandigheden gesteld waaruit blijkt dat sprake is van werkzaamheden die redelijkerwijze beloond dienen te worden wegens een verlies van de mogelijkheid om een eigen arbeidsinkomen te verwerven. Op de mondelinge behandeling heeft [eiser sub 1] desgevraagd meegedeeld dat zij ten tijde van het verrichten van de gestelde werkzaamheden geen werk had. Niet is komen vast te staan dat de verdiencapaciteit van [eiser sub 1] is aangetast. De enkele en niet nader onderbouwde stelling dat zij niet kon werken omdat ze voor erflaatster zorgde, is daarvoor onvoldoende. Van andere omstandigheden die zouden moeten leiden tot toewijzing is evenmin gebleken.
Proceskosten
Gelet op de relatie tussen partijen en omdat alle partijen gedeeltelijk in het (on)gelijk worden gesteld, zullen de proceskosten in conventie tussen hen worden gecompenseerd, in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt.
in reconventie
[gedaagden] hebben in reconventie gevorderd om te bepalen dat erflaatster/de nalatenschap een vordering van minimaal € 40.519,26 (€ 27.874,26 + € 12.645) op [eiser sub 1] heeft, waarbij [gedaagden] in de gelegenheid worden gesteld om het meerdere van een nadere onderbouwing te mogen voorzien. De rechtbank leest de vordering in reconventie zo dat de voorwaarde is vervuld als [eisers] een aanspraak hebben op een geldbedrag uit de nalatenschap van erflater en/of erflaatster. Gelet op het hiervoor in conventie geoordeelde is dat het geval en dus is de voorwaarde vervuld.
Het gevorderde in reconventie en de standpunten van partijen daarover is naar het oordeel van de rechtbank onvoldoende onderdeel van het debat geweest, zowel in de processtukken als tijdens de mondelinge behandeling. De rechtbank ziet gelet daarop aanleiding om de zaak in reconventie te verwijzen naar de rol voor het nemen van een conclusie van repliek in reconventie aan de zijde van [gedaagden] . [eisers] mogen vervolgens een conclusie van dupliek in reconventie indienen.
in conventie en in reconventie
Tot slot geeft de rechtbank partijen in overweging om, na het lezen van hetgeen hiervoor is geoordeeld, in overleg te treden om te beproeven of zij alsnog gezamenlijk tot een oplossing in deze zaak kunnen komen.
5De beslissing
De rechtbank
in conventie
houdt iedere beslissing aan,
in reconventie
verwijst de zaak naar de rol van 23 december 2026 voor conclusie van repliek in reconventie aan de zijde van [gedaagden] ,
houdt iedere verdere beslissing aan.
Dit vonnis is gewezen door mr. F.V. Marquenie en in het openbaar uitgesproken op 11 november 2026
657/vj
HR 10 november 2023, ECLI:NL:HR:2023:1531.
HR 11 oktober 2013, ECLI:NL:HR:2013:911.
Zie o.a. Gerechtshof ’s-Hertogenbosch van 22 juli 2008, ECLI:NL:GHSHE:2008:BD8647.
© Copyright 2009 - 2026 XS2Knowledge b.v. - KVK: 24486465 - Telefoon: 085 744 0 733
