Rechtbank Midden-Nederland 06-10-2026, ECLI:NL:RBMNE:2026:7826

Op 22 september 2026 heeft de mondelinge behandeling (zitting) plaatsgevonden. Daarbij waren aanwezig:

• de moeder en haar advocaat;

• de vaders en hun advocaat;

• mevrouw [A.] namens de Raad voor de Kinderbescherming (hierna: de Raad).

Partijen hebben hun standpunten toegelicht tijdens de zitting. Daarnaast hebben zij de vragen van de voorzieningenrechter beantwoord. Van de zitting zijn door de griffier aantekeningen gemaakt. Ten slotte is bepaald dat vandaag vonnis wordt gewezen.

De vaders en de moeder hebben op [datum 1] 2020 een draagmoederovereenkomst (hierna: de overeenkomst) gesloten waarin zij afspraken hebben gemaakt over het tot stand komen van een zwangerschap van de moeder als draagmoeder en over het verkrijgen van juridisch ouderschap, het gezag over het toekomstige kind door de vaders en de relatie met de moeder. Deze overeenkomst is geüpdatet op [datum 2] 2026, waarbij nadere afspraken zijn gemaakt over het toekomstige kind.

Op [geboortedatum] 2026 is in [plaats 2] [minderjarige] geboren uit de moeder. [vader 2] is de biologische vader en heeft [minderjarige] erkend. Alleen de moeder is belast met het gezag.

Sinds zijn geboorte woont [minderjarige] bij de vaders. Daar staat [minderjarige] ook ingeschreven.

Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover van belang, nader ingegaan.

Het gaat hier om een in kort geding gevorderde voorlopige voorziening of maatregel. De voorzieningenrechter moet daarom eerst beoordelen of partijen ten tijde van dit vonnis bij die voorziening een spoedeisend belang hebben. Dat wil zeggen dat zij nu een beslissing van de voorzieningenrechter nodig hebben en de uitkomst van een bodemprocedure niet kunnen afwachten. Daarnaast geldt in beginsel dat de voorzieningenrechter moet beoordelen of het in hoge mate aannemelijk is dat de bodemrechter de vorderingen in een bodemprocedure zal toewijzen. Als uitgangspunt geldt bovendien dat in een kortgedingprocedure geen plaats is voor bewijslevering.

De moeder heeft sinds de geboorte van [minderjarige] spijt van de door haar gesloten overeenkomst. Voor de vaders is dit een onverwachte wending. Zij willen onveranderd [minderjarige] verzorgen en opvoeden als hun zoon. In de overeenkomst is opgenomen dat partijen bij problemen een therapeut inschakelen om te zoeken naar een oplossing voor te ontstane geschillen. Dit is ook gebeurd, maar het is niet gelukt om met behulp van de therapeut nadere afspraken te maken. Er zijn wel afspraken gemaakt over het contact tussen [minderjarige] en de moeder in september. De moeder heeft naast de therapie bij de gezamenlijke therapeut ook een eigen therapeut ingeschakeld die haar ondersteunt.

De moeder stelt dat zij de genetische, biologische en juridische moeder is van [minderjarige] . Doordat de vaders [minderjarige] niet willen afgeven, onttrekken zij hem aan haar ouderlijke macht. Zij heeft de vaders inmiddels nadrukkelijk laten weten dat zij niet langer instemt met de overdracht van [minderjarige] aan hen. Na de geboorte van [minderjarige] is de moeder ongeveer drie weken bij de vaders gebleven. Zij heeft toen bemerkt dat zij zelf voor [minderjarige] wil zorgen en hem zelf wil groot brengen. Zij heeft zich na [minderjarige] geboorte gerealiseerd dat zij zich niet meer kan vinden in de overeenkomst. De moeder heeft de woning van de vaders inmiddels verlaten. Eerst is zij naar vrienden in [plaats 3] gegaan zodat zij dichterbij [minderjarige] was dan als ze naar huis zou zijn gegaan. Zij heeft [minderjarige] in de tussentijd een aantal keren gezien (onder andere in [plaats 3] ) en [minderjarige] heeft ook een nacht bij haar geslapen, maar dit is zo voor haar niet vol te houden. De overeenkomst blijkt niet meer uitvoerbaar voor de moeder en zij kan daaraan niet langer gehouden worden. Zij heeft haar instemming voor de overdracht van [minderjarige] daarom ingetrokken en het is niet in het belang van de [minderjarige] dat hij zonder definitieve rechterlijke beslissing wordt gescheiden van zijn juridische en biologische moeder. Dit aldus de moeder.

De voorzieningenrechter is het met de Raad eens dat het nu niet in het belang van [minderjarige] is om zijn verblijfplaats te wijzigen naar die van de moeder. Er zijn geen zorgen over de ontwikkeling van [minderjarige] bij de vaders. De moeder heeft dat ook bevestigd tijdens de zitting. Dat is in dit geval dus geen reden om de woonplek van [minderjarige] te wijzigen. Dat de moeder de afspraken in de overeenkomst niet meer wil nakomen, is dat op dit moment ook niet. De voorzieningenrechter zou door het wijzigen van de verblijfplaats van [minderjarige] vooruitlopen op een beslissing in de bodemprocedure en zij acht het vooralsnog niet in hoge mate aannemelijk dat in die procedure de verblijfplaats van [minderjarige] zal worden gewijzigd. [minderjarige] heeft namelijk op dit moment twee biologische en juridische ouders (de moeder en [vader 2] ) die allebei voor hem willen en kunnen zorgen en die allebei recht op contact met hem hebben. ⁷ Verder is tussen [vader 1] en [minderjarige] sprake van (intended) family life omdat [minderjarige] sinds zijn geboorte bij en door hem en [vader 2] is verzorgd. De moeder wil niet dat [minderjarige] wordt gescheiden van zijn juridische en biologische moeder, maar verblijf bij haar zou leiden tot een scheiding van zijn juridische en biologische vader ( [vader 2] ) en van [vader 1] met wie [minderjarige] sinds zijn geboorte samen met [vader 2] een gezin vormt. In de overeenkomst is afgesproken dat [minderjarige] bij de vaders woont en dat is ook de plek waar hij tot nu toe steeds is geweest. Of de moeder kan terugkomen op deze afspraak is een beslissing die genomen moet worden in een bodemprocedure. Daar leent deze kortgedingprocedure zich niet voor.

De verhouding tussen partijen is ernstig onder druk komen te staan, doordat de moeder is teruggekomen op de eerder gemaakte afspraken. Het onderling vertrouwen is daardoor beschadigd. Het is belangrijk dat er rust komt in de situatie tussen de vaders en de moeder en dat er voor nu duidelijkheid is over bij wie [minderjarige] voorlopig woont. Daarover zal de voorzieningenrechter een beslissing nemen en deze beslissing is dat [minderjarige] blijft waar hij is, dus bij de vaders, totdat in de bodemprocedure een andere beslissing is genomen.

De vordering van de moeder onder III wijst de voorzieningenrechter af, omdat deze vordering onvoldoende concreet is en het ook onduidelijk is waarom het nu noodzakelijk is om te bepalen dat de vaders geen handelingen mogen verrichten als ouders.

[minderjarige] woont vanaf zijn geboorte bij de vaders en hij is aan hen gehecht. De moeder heeft vanaf de geboorte ook een rol gespeeld in zijn leven en [minderjarige] is daardoor ook aan haar gehecht. Wat de uitkomst van de bodemprocedure zal zijn, is in deze procedure niet te voorspellen. De vaders hebben geen bezwaar tegen een voorlopige zorgregeling tussen de moeder en [minderjarige] . Zij hebben voorgesteld dat [minderjarige] een keer in de veertien dagen naar de moeder zal gaan. De moeder vindt dat te weinig, maar heeft niet verteld welke zorgregeling zij passend vindt.

De Raad heeft geadviseerd om een zorgregeling vast te stellen waarbij er vaker, maar korter contact is zodat [minderjarige] zich kan hechten aan de moeder. Er is geen concreet advies gegeven over de invulling en frequentie van het contact.

De voorzieningenrechter is van oordeel dat een wekelijks contact tussen de moeder en [minderjarige] op dit moment het meest in zijn belang is. Volgens de vaders is het niet nodig dat [minderjarige] zich hecht aan de moeder, omdat de vaders met de adoptie samen de ouders van [minderjarige] zullen worden. Zij vinden het wel belangrijk dat [minderjarige] voor zijn identiteitsontwikkeling contact heeft met de moeder en zo is het ook geregeld in de overeenkomst. Wat ook het doel is van het contact, in afwachting van de beslissing in de bodemprocedure is het voor [minderjarige] belangrijk dat hij met regelmaat bij zijn moeder kan zijn en haar blijft zien. Vaker en frequenter contact tussen [minderjarige] en de moeder dan eenmaal per week is niet goed te realiseren doordat partijen ver uit elkaar wonen. De moeder woont in [plaats 1] en de vaders in [plaats 2] . Zij hebben eerder een schema opgesteld voor [minderjarige] voor september waarbij [minderjarige] in ieder geval een keer per week een nacht bij de moeder verbleef. De voorzieningenrechter sluit voor de voorlopige zorgregeling aan bij dit schema en beslist dat [minderjarige] elke zondag van 15.00 uur tot maandag 20.00 uur bij de moeder zal verblijven.

De voorzieningenrechter ziet geen redenen om de omgang begeleid te laten plaatsvinden. Begeleid contact via hulpverlening is een traject dat lang op zich laat wachten en is in dit geval ook niet nodig. Er zijn geen concrete zorgen naar voren gekomen over de vaardigheden van de moeder om [minderjarige] te verzorgen. Ook zijn er nu geen redenen om aan te nemen dat de moeder [minderjarige] niet zal terugbrengen naar de vaders. In de afgelopen periode heeft de moeder de gemaakte afspraken daarover ook gerespecteerd. De voorzieningenrechter gaat ervanuit dat beide partijen de beslissing zullen respecteren en naleven zolang er in de bodemprocedure geen andere beslissing is genomen.

De voorzieningenrechter zal de beslissing uitvoerbaar bij voorraad verklaren, zoals is verzocht. Dat betekent dat de beslissing moet worden nageleefd, ook als er hoger beroep is ingesteld. De voorzieningenrechter is namelijk van oordeel dat het – gelet op alle betrokken belangen – belangrijk is dat er duidelijkheid is over de verblijfplaats van [minderjarige] en dat de zorgregeling met de moeder zo spoedig mogelijk wordt hervat. Het instellen van hoger beroep mag deze zorgregeling niet doorkruisen.

In familiezaken is het gebruikelijk om de proceskosten te compenseren vanwege de relatie tussen partijen, in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt. De voorzieningenrechter ziet geen aanleiding om hiervan af te wijken. Iedere partij moet daarom de eigen kosten dragen.

beslist dat [minderjarige] bij de vaders verblijft en ingeschreven moet blijven staan totdat in de bodemprocedure over het gezag en de adoptie is beslist;

beslist dat er tussen [minderjarige] en de moeder een voorlopige zorgregeling geldt die inhoudt dat [minderjarige] elke week bij de moeder verblijft van zondag 15.00 uur tot maandag 20.00 uur;

compenseert de kosten van de procedure tussen partijen, in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt;

verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad;

wijst het meer of anders gevorderde af.