Rechtbank Noord-Holland 19-06-2025, ECLI:NL:RBNHO:2025:6706

Het verloop van de procedure blijkt uit:

- het verzoekschrift, met bijlagen, van de vrouw, ingekomen op 14 maart 2025;

- het verweerschrift, met bijlagen, van de man, ingekomen op 26 mei 2025;

- het F-formulier, met bijlage, van de advocaat van de man van 26 mei 2025;

- het F-formulier, met bijlagen, van de advocaat van de man van 2 juni 2025;

- het F-formulier, met bijlagen, van de advocaat van de vrouw van 2 juni 2025;

- het F-formulier, met bijlage, van de advocaat van de vrouw van 3 juni 2025;

- het F-formulier, met bijlage, van de advocaat van de vrouw van 4 juni 2025.

De mondelinge behandeling van de zaak heeft plaatsgevonden op 5 juni 2025 in aanwezigheid van partijen, de vrouw bijgestaan door mr. B.T.A. Visser en de man door mr. D.E.M. Boukens. Mr. Boukens heeft de door haar overgelegde pleitnotities voorgedragen.

Partijen zijn op [huwelijksdatum] met elkaar gehuwd.

Uit dit huwelijk zijn geboren de thans meerderjarige kinderen [de meerderjarigen] :
- [de meerderjarige 1] , geboren op [geboortedatum] te [plaats] ;
- [de meerderjarige 2] , geboren op [geboortedatum] te [plaats] .

De echtelijke woning is in april 2025 overgedragen aan een derde. Daaruit hebben partijen ieder € 228.000 ontvangen.

De vrouw heeft verzocht te bepalen dat de man aan haar als bijdrage in het levensonderhoud (hierna: partnerbijdrage) een bedrag van € 8.911 bruto per maand dient te betalen met ingang van 1 januari 2025.

De man heeft verweer gevoerd en vraagt afwijzing van het verzoek. Hij stelt dat de vrouw in haar eigen levensonderhoud kan voorzien. Daarnaast betwist de man dat hij voldoende draagkracht heeft om in de behoefte van de vrouw te voorzien. Indien de rechtbank toch overgaat tot het vaststellen van een partnerbijdrage, dan dient de ingangsdatum volgens de man de datum van de beschikking te zijn.

De rechtbank rondt in haar beoordeling bedragen telkens op hele euro’s af.

De rechtbank overweegt dat bij een voorlopige voorziening in beginsel wordt aangesloten bij de datum van de beschikking als ingangsdatum van een partnerbijdrage. Daarbij wordt ervan uitgegaan dat de mondelinge behandeling op grond van artikel 821, tweede lid, Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering binnen drie weken is gepland. In dit geval is die termijn echter ruim overschreden. Daarom ziet de rechtbank aanleiding om een eerdere ingangsdatum te nemen. Uitgaande van voornoemde termijn van drie weken na indiening van het verzoekschrift en een uitspraaktermijn van twee weken, zal de rechtbank de ingangsdatum vaststellen op 18 april 2025.

Op de behoefte van de vrouw dienen haar eigen inkomsten in mindering te worden gebracht.

De vrouw stelt dat zij het afgelopen jaar (2025) een winst had van € 9.000. Volgens de vrouw moet worden uitgegaan van een gemiddelde omzet in de maanden augustus 2024 – mei 2025 van € 1.606 per maand en € 500 per maand aan kosten. Het bedrag van € 1.106 bruto per maand (€ 1.606 – € 500) dient vermenigvuldigd te worden met elf maanden, waardoor de totale omzet € 12.166 bedraagt. Ook dient volgens de vrouw rekening gehouden te worden met een bedrag van € 3.159 voor het verbouwen van de [eenmanszaak] . De vrouw stelt verder dat zij geen hogere verdiencapaciteit heeft. De vrouw heeft tijdens het huwelijk nooit gewerkt, geen opleiding genoten en kan door een in het verleden afgescheurde pees niet meer uren werken in de [eenmanszaak] dan zij nu doet.

De man stelt dat de vrouw een hogere verdiencapaciteit heeft. De vrouw had in januari 2025 een omzet van € 2.835 en de vrouw heeft niet gesteld of onderbouwd waarom zij deze omzet niet iedere maand zou kunnen behalen. Om die reden gaat de man uit van een verwachte winst van € 33.000 per jaar. De man betwist verder dat de vrouw niet in staat is om meer te werken of een dienstverband aan te gaan.

De rechtbank overweegt dat voor de eigen inkomsten van de vrouw rekening wordt gehouden met de winst uit 2024, dus € 17.616. De vrouw heeft namelijk ter zitting verklaard dat zij haar werkzaamheden wil voortzetten zoals zij dat deed in 2024, waarbij zij in acht uur tijd vier honden trimt. De rechtbank heeft geen reden om aan te nemen dat de omzet en de kosten van de eenmanszaak in 2025 aanmerkelijk hoger of lager zullen zijn. De rechtbank zal geen rekening houden met de verbouwingskosten, omdat dit incidentele kosten zijn. De vrouw moet dus in staat worden geacht haar inkomensniveau uit 2024 te behouden. Een voorlopige voorzieningenprocedure leent zich niet voor een verdergaand onderzoek naar de verdiencapaciteit van de vrouw.

Rekening houdend met de zelfstandigenaftrek, startersaftrek, mkb-winstvrijstelling, arbeidskorting en algemene heffingskorting bedraagt het netto besteedbaar inkomen (hierna: NBI) van de vrouw in 2025 € 1.418 per maand.

Gelet op het voorgaande bedraagt de aanvullende behoefte van de vrouw € 5.791 -
€ 1.418 = € 4.373 netto per maand. De bruto aanvullende behoefte van de vrouw bedraagt
€ 8.212 per maand.

De rechtbank moet vervolgens beoordelen of de man over voldoende draagkracht beschikt om bij te dragen in de aanvullende behoefte van de vrouw. Daarvoor maakt de rechtbank gebruik van de methode die de Expertgroep Alimentatie van de Rechtspraak heeft ontwikkeld. Bij die methode kijkt de rechtbank naar wat er van het inkomen overblijft nadat de noodzakelijke lasten zijn betaald. Aan de inkomstenkant rekent de rechtbank met het huidige NBI. Aan de uitgavenkant rekent zij met een woonbudget en een forfaitair bedrag voor vaste lasten. Dat forfaitaire bedrag is gebaseerd op de bijstandsnorm en bedraagt in 2025 € 1.310 per maand. Daarnaast kan de rechtbank ook rekening houden met eventuele overige lasten. Alle uitgaven vormen met elkaar het ‘draagkrachtloos inkomen’. Het NBI verminderd met het draagkrachtloos inkomen leidt tot de ‘draagkrachtruimte’. Van de draagkrachtruimte is 60% beschikbaar voor de partnerbijdrage.

De rechtbank is van oordeel dat voor de draagkracht van de man enkel rekening gehouden dient te worden met zijn WIA-uitkering van € 4.118 bruto per maand (te vermeerderen met vakantiegeld), waardoor zijn NBI € 2.958 per maand bedraagt. Dit inkomen blijkt uit de door de man aangeleverde WIA-specificaties van april en mei 2025. Gelet op het feit dat de man een WIA-uitkering ontvangt wegens arbeidsongeschiktheid, heeft de rechtbank geen reden om aan te nemen dat de man daarnaast nog inkomstenbronnen heeft. Voor zover juist is dat de man inkomsten heeft vergaard of vergaart uit criminele activiteiten, overweegt de rechtbank dat met die inkomsten, gelet op de aard daarvan, geen rekening zal worden gehouden bij het berekenen van zijn draagkracht. Wel acht de rechtbank het redelijk om ten aanzien van de woonlasten van de man rekening te houden met de helft van het gebruikelijke woonbudget, aangezien de man samenwoont met zijn vriendin.

Gelet op het voorgaande wordt uitgegaan van een NBI van de man van
€ 2.958 per maand, de kosten van levensonderhoud van € 1.310 per maand, een woonbudget van € 444 per maand (€ 887/2 personen) en extra lasten ten behoeve van [de meerderjarige 2] van € 300 per maand. Dan heeft de man een draagkracht ten behoeve van de partnerbijdrage van € 542 per maand. Als de man een partnerbijdrage betaalt, dan mag de man de betaalde partnerbijdrage als aftrekpost opvoeren in de belastingaangifte. Daardoor betaalt de man minder belasting. Dit maakt dat de man een hogere partnerbijdrage kan betalen. De rechtbank telt daarom dat belastingvoordeel op bij de draagkracht. Daarmee komt de draagkracht van de man uit op een bedrag van € 866 bruto per maand.

De rechtbank wijst er – ten overvloede – op dat de bijdrage jaarlijks van rechtswege wordt gewijzigd met het wettelijk vast te stellen indexeringspercentage.

bepaalt de door de man te betalen bijdrage in het levensonderhoud van de vrouw op € 866 per maand met ingang van 18 april 2025, voor zover het nog niet vervallen termijnen betreft bij vooruitbetaling te voldoen;

wijst af het meer of anders verzochte.