Rechtbank Noord-Holland 28-08-2025, ECLI:NL:RBNHO:2025:10236

De kinderrechter neemt de volgende stukken mee in de beoordeling:

• de beschikking van de kinderrechter van 3 juni 2025 over de ondertoezichtstelling en de uithuisplaatsing van de kinderen en de daarin genoemde stukken;

• de (spoed)beschikking van de kinderrechter van 26 juni 2025 over de spoeduithuisplaatsing van [de minderjarige 1] en [de minderjarige 2] en de daarin genoemde stukken;

• de (spoed)beschikking van de kinderrechter van 27 juni 2025 over de spoedhuisplaatsing van [de minderjarige 3] en het daarin genoemde stuk;

• de beschikking van de kinderrechter van 3 juli 2025 over de (spoed)uithuisplaatsing van de kinderen en de daarin genoemde stukken;

• de brief van het Nederlands Instituut voor Forensische Psychiatrie en Psychologie (hierna te noemen: NIFP) van 17 juli 2025;

• de e-mailberichten van de advocaat van de ouders (met bijlagen) van 24 juli 2025, 11 augustus 2025 en 13 augustus 2025;

• het verweerschrift met bijlagen van de advocaat van de ouders van 13 augustus 2025;

• de brief met bijlagen en meerdere nadere stukken van de GI van 12 augustus 2025;

• het bericht met bijlagen van de advocaat van de ouders van 19 augustus 2025.

Op 20 augustus 2025 heeft de kinderrechter de zitting met gesloten deuren voortgezet. Daarbij waren aanwezig:

- de ouders, bijgestaan door hun advocaat;

• de GI, vertegenwoordigd door [vertegenwoordiger van de GI] (jeugdbeschermer) en [vertegenwoordiger van de GI] (jurist);

• de Raad, vertegenwoordigd door [vertegenwoordiger van de raad] ;

• [kinder- en vertrouwensarts] .

De kinderrechter heeft aan [vertrouwenspersoon] , vertrouwenspersoon van de ouders, bijzondere toegang tot de zitting verleend. Zij is op verzoek van de ouders als toehoorder aanwezig geweest.

De kinderrechter heeft [de minderjarige 1] , [de minderjarige 2] en [de minderjarige 3] uitgenodigd voor een gesprek op de rechtbank. De kinderen hebben voorafgaand aan de zitting afzonderlijk van elkaar aan de kinderrechter verteld hoe het met hen gaat en wat zij van het verzoek van de GI vinden.

De kinderrechter heeft in haar beschikking van 3 juni 2025 geconcludeerd dat de kinderen in hun ontwikkeling werden bedreigd, vanwege de ernstige verdenking van kindermishandeling door falsificatie. De kinderrechter stelde enerzijds vast dat uit het onderzoek van de Raad meer zorgelijke informatie naar voren was gekomen, die paste bij de verdenking. Anderzijds was de kinderrechter zich ervan bewust dat het ging om een ernstige verdenking, waarvan nog niet was vastgesteld dan wel uitgesloten dat sprake was van kindermishandeling door falsificatie. Om uitsluitsel te verkrijgen over de wijze zoals door de Raad geschetst, heeft de kinderrechter een door het NIFP aan te wijzen deskundige benoemd en de volgende vragen aan de deskundige voorgelegd:

In de gegeven omstandigheden was de kinderrechter van oordeel dat de uithuisplaatsing van de kinderen gelet op de bestaande risico’s en in verband met het nodige onderzoek nog steeds noodzakelijk was. De kinderrechter heeft zodoende de machtiging tot uithuisplaatsing van de kinderen in een netwerkpleeggezin verleend tot 6 december 2025, de deskundige verzocht uiterlijk op 1 oktober 2025 zijn/haar rapport aan de rechtbank en de belanghebbenden te doen toekomen en de beslissing op het verzoek voor het overige aangehouden tot een nader te bepalen zitting in november 2025.

De kinderrechter heeft in de beschikking van 3 juli 2025 overwogen dat de uithuisplaatsing van de kinderen nog steeds noodzakelijk en gerechtvaardigd was, gelet op de serieuze aanwijzingen van kindermishandeling door falsificatie, de daarmee gepaard gaande risico’s en het nodige onderzoek. Bij die stand van zaken zag de kinderrechter (nog) geen mogelijkheden om de kinderen terug te plaatsen bij de ouders dan wel binnen het netwerk van de ouders. Daarvoor zou eerst goed onderzocht moeten worden wat er speelt binnen het gezin en wat nodig is voor de terugplaatsing van de kinderen bij de ouders. In de gegeven omstandigheden zag de kinderrechter echter wel aanleiding om eind augustus 2025 een toetsmoment te houden, mede door de kwetsbaarheid van de kinderen en de grote impact van de beslissingen op het gezin. Zodoende heeft de kinderrechter de maatregel voor zes weken verleend en de beslissing op het verzoek voor het overige aangehouden tot de zitting op 20 augustus 2025.

De advocaat van de ouders heeft in zijn brief van 13 augustus 2025 schriftelijk en ter zitting mondeling verweer gevoerd tegen het verzoek van de GI. Namens de ouders verzoekt de advocaat:

• primair het verzoek van de GI om de uithuisplaatsing van de kinderen tot het einde van de ondertoezichtstelling uit te spreken, af te wijzen, dan wel het verzoek van de GI om de uithuisplaatsing van [de minderjarige 1] tot het einde van de ondertoezichtstelling uit te spreken, af te wijzen, waarbij voor [de minderjarige 2] en [de minderjarige 3] wordt toegewerkt naar de terugplaatsing bij de ouders;

• subsidiair het verzoek van de GI tot het verlenen van een machtiging tot uithuisplaatsing voor de kinderen uit te spreken voor kortere duur, alsmede op grond van artikel 810a, tweede lid, van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering (Rv) een contra-expertise te laten verrichten (door kinderpsychiater [kinderpsychiater] dan wel een andere door de rechtbank te benoemen deskundige).

De ouders verzetten zich tegen de uithuisplaatsing van de kinderen en stellen daartoe in de kern dat er geen grond bestaat voor het langer voortduren van de maatregel. De verdenkingen van kindermishandeling door falsificatie zijn gebaseerd op een tunnelvisie en subjectieve aannames, zonder de noodzakelijke feitelijke onderbouwing of deugdelijk onderzoek. Nog afgezien daarvan zijn er kritische kanttekeningen te plaatsen bij de gestelde deskundigheid en onafhankelijkheid van [kinder- en vertrouwensarts] , mede in het licht bezien van haar (adviserende) rol in het vooronderzoek door Veilig Thuis, de huidige betrokkenheid als kinder- en vertrouwensarts bij de GI en de feitelijke omstandigheid dat de ouders part noch deel hebben gehad in het onderzoek naar de verdenking. Zij wijzen er daartoe op dat het ingrijpen van de GI overwegend is gebaseerd op de bevindingen van diverse professionals, waaronder [kinder- en vertrouwensarts] , in de hoedanigheid van ‘Landelijk Expert Kindermishandeling door Falsificatie’. De kinderrechter heeft – in de visie van de ouders – terecht een NIFP-onderzoek bevolen. Dit onderzoek heeft tot grote spijt van de ouders niet plaatsgevonden, als gevolg waarvan een vicieuze cirkel is ontstaan. Er valt niet te verwachten dat een (ander) onderzoek, mogelijk in de vorm van een klinische opname van in ieder geval [de minderjarige 2] en [de minderjarige 3] , binnen afzienbare tijd zal zijn afgerond. Op het desbetreffende verzoek van de GI is door de rechtbank ook (nog) niet beslist. Evenmin is de ouders door het laten verrichten van een contra-expertise de mogelijkheid geboden de wijze van het voorgenomen onderzoek (de klinische opname) en de daaruit voorvloeiende bevindingen te toetsen aan de stand der wetenschappen. Vooralsnog moet worden geconcludeerd dat de GI steevast blijft handelen op het onbevestigde, eenzijdige vermoeden van kindermishandeling door falsificatie, waarbij voorbij wordt gegaan aan de buitengewoon zwaarwegende omstandigheden die het handelen zouden moeten rechtvaardigen. Dit geldt temeer nu de kinderen door de uithuisplaatsing aanzienlijke schade oplopen, wat in de gegeven omstandigheden niet (langer) is gerechtvaardigd.

De Raad heeft zich ter zitting geschaard achter het verzoek van de GI, vooralsnog ook ten aanzien van [de minderjarige 1] . De Raad acht het wel van belang dat voor [de minderjarige 1] wordt onderzocht of de machtiging uithuisplaatsing in haar geval (nog) noodzakelijk is en welke mogelijkheden voor haar terugplaatsing, in overleg en met een goed plan, realiseerbaar en in haar belang zijn.

Op de vragen van de kinderrechter, de GI en de advocaat van de ouders heeft [kinder- en vertrouwensarts] ter zitting gerespondeerd. Hieruit blijkt – samengevat en zakelijk weergegeven – het volgende:

De kinderrechter ziet zich opnieuw voor de vraag gesteld of het voortduren van de uithuisplaatsing van kinderen nog gerechtvaardigd is. Ook nu beantwoordt de kinderrechter deze vraag bevestigend. Daartoe is het volgende redengevend.

Op grond van de stukken en de behandeling op de zitting stelt de kinderrechter vast dat de zorgen over de kinderen en de vermoedens van kindermishandeling door falsificatie, zoals deze blijken uit de beschikkingen van 3 juni 2025 en 3 juli 2025, nog onverminderd aanwezig zijn. Op dit moment ziet de kinderrechter geen aanleiding om af te wijken van de overwegingen die de verdenking van kindermishandeling door falsificatie dragen. Gelet op de sterke vermoedens en de zorgen over (het veilig opgroeien van) de kinderen, is het noodzakelijk dat op korte termijn onderzoek naar de kinderen en de patronen in het gezin plaatsvindt. De kinderrechter heeft (daarom) het NIFP in juni 2025 de opdracht gegeven onderzoek te verrichten naar – kortgezegd – de bestaande verdenking van kindermishandeling door falsificatie, de mogelijkheden voor terugplaatsing van de kinderen bij de ouders en de opvoedvaardigheden van de moeder. In de brief van 17 juli 2025 heeft het NIFP de rechtbank bericht dat zij niet over de juiste expertise beschikken voor het beantwoorden van de vraag of sprake is van kindermishandeling door falsificatie door de moeder. In het licht bezien van die omstandigheid heeft het NIFP het beantwoorden van de door de kinderrechter nader gestelde vragen (zoals weergegeven in rechtsoverweging 2.1.) inhoudelijk niet goed mogelijk, dan wel zinvol, geacht. De kinderrechter vindt het behoorlijk spijtig dat de opdracht aan het NIFP niet heeft geleid tot nader onderzoek en de gezochte duidelijkheid. Dat betekent dat keuzes en het ingrijpen van de GI vooralsnog zijn gebaseerd op de adviezen van professionals, waaronder [kinder- en vertrouwensarts] , en de uitkomst van het multidisciplinair overleg waar [kinder- en vertrouwensarts] ook bij aanwezig was, terwijl het noodzakelijk onderzoek voor het uitsluiten dan wel vaststellen van het vermoeden van kindermishandeling door falsificatie nog plaats moet vinden. De kinderrechter acht het van groot en noodzakelijk belang dat op korte termijn duidelijkheid komt over de mogelijkheden voor onderzoek naar de verdenking én/of de situatie van de kinderen. Daartoe heeft de kinderrechter [kinder- en vertrouwensarts] op de zitting gehoord, waarbij zij duidelijkheid heeft verschaft over kindermishandeling door falsificatie, de mogelijkheden tot nader onderzoek en haar rol. [kinder- en vertrouwensarts] heeft naar voren heeft gebracht dat een diagnose van kindermishandeling door falsificatie enerzijds wordt gesteld door medische dossierstudie, waarin het weerleggen of vaststellen van de patronen vooropstaat, anderzijds wordt de diagnose gesteld met de informatie vanuit een (klinische) observatie of separatie van het kind. Bij het uitsluiten dan wel vaststellen van kindermishandeling door falsificatie is daarnaast psychiatrisch diagnostiek van de ouders als onderzoek naar de onderliggende psychodynamische patronen van noodzakelijk belang.

De kinderrechter heeft op de zitting vastgesteld dat de ouders zich verzetten tegen de door de GI (op basis van de adviezen van [kinder- en vertrouwensarts] ) noodzakelijk geachte klinische opname van de kinderen en het psychiatrisch diagnostisch onderzoek van henzelf. Om die reden heeft de GI de rechtbank verzocht gedeeltelijk met het gezag over de kinderen te worden belast, subsidiair toestemming te verlenen voor een medische behandeling. Voornoemd verzoek is vanwege het late moment van indienen en het daaropvolgende verzet van de ouders, niet meegenomen en beoordeeld op de zitting van 20 augustus 2025. Voor de beoordeling van de noodzaak tot verlenging van de machtiging tot uithuisplaatsing acht de kinderrechter de beslissing op het verzoek van groot belang. Daarbij komt dat de onderhavige zaken complex waren en ook steeds complexer worden, niet alleen vanwege de vertraging in het onderzoek naar kindermishandeling door falsificatie, de weerstand van de ouders en de kinderen tegen de maatregelen, maar onder meer ook gelet op de verzoeken en de verweren die de ouders hebben gedaan dan wel naar voren hebben gebracht, zoals het verzoek om een contra-expertise. Bij deze stand van zaken ziet de kinderechter aanleiding om de zaak voor behandeling te verwijzen naar de zitting van de meervoudige kamer (drie rechters) van deze rechtbank van 16 september 2025. Vanwege de omstandigheid dat er voor de afloopdatum van de machtiging tot uithuisplaatsing geen zittingscapaciteit is, zal de machtiging tot uithuisplaatsing van de kinderen worden verlengd tot 2 oktober 2025. Op de zitting van 16 september 2025 zullen de resterende verzoeken om uithuisplaatsing van de GI (en de verzoeken dan wel verweren die in dat kader zijn gedaan), het verzoek van de GI over gedeeltelijke gezagbepaling/vervangende toestemming medische behandeling alsook het door de advocaat van de ouders ingediende verzoek tot vervallenverklaring van de aan hen gegeven contactbeperking (schriftelijke aanwijzing) worden behandeld.

De kinderrechter geeft de GI daartoe mee om in het bijzonder ten aanzien van [de minderjarige 1] de input van [kinder- en vertrouwensarts] ter zitting mee te nemen en te onderzoeken of, en zo ja, welke mogelijkheden bestaan voor haar terugplaatsing (waar mogelijk op korte termijn).

De kinderrechter komt op grond van het voorgaande tot de volgende beslissing.

verlengt de machtiging tot uithuisplaatsing van [de minderjarige 1], [de minderjarige 2] en [de minderjarige 3], in gezinsgerichte voorzieningen (gezinshuizen) voor de periode van vier weken, dus tot 2 oktober 2025, en houdt de beslissingen op de resterende verzoeken voor het overige aan;

verwijst de zaak naar de meervoudige kamer van deze rechtbank en bepaalt dat de mondelinge behandeling van de resterende verzoeken plaatsvindt op [datum] , in het gerechtsgebouw te Haarlem, Simon de Vrieshof 1;

bepaalt dat deze beschikking geldt als oproep van de GI en de ouders (alsmede hun advocaat) voor de mondelinge behandeling.

• degenen aan wie een afschrift van de beschikking is verstrekt of verzonden, binnen drie maanden na de dag van de uitspraak;

• andere belanghebbenden, binnen drie maanden na de betekening van deze beschikking of binnen drie maanden nadat zij op andere wijze daarvan kennis hebben genomen.