Rechtbank Zeeland-West-Brabant 27-05-2026, ECLI:NL:RBZWB:2026:4673

Verzoekster is verwikkeld in een procedure over echtscheiding met nevenvoorzieningen. De procedure loopt vanaf 21 februari 2023. In de procedure is een minderjarige tweeling betrokken, geboren op [geboortedag] 2021. Er loopt een ondertoezichtstelling die ook een keer verlengd is. Verzoekster heeft in deze procedure de zorgen geuit die bij haar leven over de veiligheid van de kinderen bij vader.

Verzoekster ontvangt op 30 april 2026 een e-mailbericht met bijlagen van de Rechtbank Zeeland-West-Brabant van de afdeling communicatie waarin wordt gevraagd om toestemming om bij de zitting te mogen filmen in verband met een documentaire met de titel “Verstoten”.

Op grond van artikel 36 Rv kan op verzoek van een partij elk van de rechters die een zaak behandelen worden gewraakt op grond van feiten of omstandigheden waardoor de rechterlijke onpartijdigheid schade zou kunnen lijden.

De wrakingskamer stelt het volgende voorop. Bij de beoordeling van een beroep op het ontbreken van onpartijdigheid van een rechter geldt het uitgangspunt, dat een rechter op grond van zijn aanstelling wordt vermoed onpartijdig te zijn. Een uitzonderlijke omstandigheid kan een zwaarwegende aanwijzing opleveren dat een rechter ten aanzien van een procespartij een vooringenomenheid koestert, of dat een bij een partij bestaande vrees daarvoor objectief gerechtvaardigd is.

De wrakingskamer moet daarom onderzoeken of de door verzoekster aangevoerde specifieke feiten en omstandigheden een zwaarwegende aanwijzing opleveren voor het oordeel dat de rechter jegens haar een vooringenomenheid koestert of dat de door verzoekster geuite vrees daarvoor – objectief – gerechtvaardigd is.

De wrakingsgrond dat de Code zaakstoedeling niet is nageleefd, leidt niet tot een objectief gerechtvaardigde vrees dat de rechter vooringenomen is. Er is geen aanwijzing dat de rechter invloed heeft gehad op het aan hem toedelen van deze zaak.

De wrakingskamer oordeelt dat de nevenactiviteiten van de rechter ook geen aanleiding geven om (de schijn van) vooringenomenheid aan te kunnen nemen. Dit geldt ook voor de grond dat de advocaat zich persoonlijk aangevallen voelt door de manier waarop de zaak bij de rechter terecht is gekomen. Dat de rechter en de advocaat ‘zich bevinden op de uitersten van het spectrum’, zoals de advocaat ter zitting heeft verwoord, maakt naar het oordeel van de wrakingskamer niet dat de rechter daardoor niet meer open en onafhankelijk naar de hoofdzaak kan kijken.

Door verzoekster is als belangrijkste grond aan haar verzoek ten grondslag gelegd dat zij een brief heeft ontvangen vanuit de afdeling communicatie van de Rechtbank Zeeland-West-Brabant waarbij is gevraagd om toestemming te geven om te filmen in verband met een documentaire met als titel “Verstoten”. Op de zitting heeft verzoekster geuit dat zij hier heel erg van is geschrokken en dat zij hierdoor het gevoel heeft gekregen dat zij wordt neergezet als een ouder die aan ouderverstoting doet. Dit raakt haar zeer omdat de wederpartij in de hoofdzaak (inmiddels) stelt dat zij zich schuldig maakt aan ouderverstoting, terwijl dit niet het geval is.

De rechter heeft ter zitting toegelicht dat hij het betreurt dat de uitnodiging tot medewerking aan de documentaire dat effect heeft gehad en dat hij de hoofdzaak hier niet op heeft geselecteerd.

De wrakingskamer acht het aannemelijk dat het verzoek om medewerking aan deze documentaire bij verzoekster de schijn heeft gewekt dat sprake is van vooringenomenheid, tegen de achtergrond van wat verzoekster in de procedure in de hoofdzaak wordt verweten, namelijk ouderverstoting. De wrakingskamer merkt hierbij op dat niet kan worden aangenomen dat sprake is van vooringenomenheid door het handelen van de rechter, maar dat wel sprake is van een bij verzoekster gewekte schijn van vooringenomenheid, gelet op de door de rechtbank verstuurde brief aan verzoekster over het verlenen van medewerking aan de documentaire. Dat de rechter de zaak niet hierop heeft geselecteerd kan er niet aan afdoen dat hij formeel verantwoordelijk is voor de communicatie hierover vanuit de rechtbank naar verzoekster.

Het voorgaande betekent dat de wrakingskamer het wrakingsverzoek gegrond verklaart.