Rechtbank Oost-Brabant 13-05-2026, ECLI:NL:RBOBR:2026:3530

Partijen hebben zich na debat tijdens de mondelinge behandeling bereid verklaard om via mediation te proberen tot overeenstemming te komen over de tussen hen bestaande geschillen. De rechtbank heeft de beslissing daarom aangehouden in afwachting van het verloop van het mediationtraject.

De voorzieningenrechter heeft nadien kennisgenomen van de brief van mr. Van de Kerkhof van 30 april 2026 waarin hij de voorzieningenrechter heeft laten weten dat partijen geen overeenstemming hebben bereikt via mediation en verzoekt om een beslissing te nemen op de vorderingen van partijen.

Vervolgens is vonnis bepaald.

Partijen hebben een affectieve relatie met elkaar gehad.

Partijen zijn de ouders van de minderjarige [naam] , geboren te [geboorteplaats] op [datum] .

De man heeft [naam minderjarige] erkend. De moeder is belast met het ouderlijk gezag over [naam minderjarige] .

De man voert verweer. De man concludeert tot niet-ontvankelijkheid van de vrouw, dan wel tot afwijzing van de vorderingen van de vrouw.

Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover van belang, nader ingegaan.

De vrouw voert verweer.

Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover van belang, nader ingegaan.

Wegens samenhang van de vorderingen in conventie en in reconventie zullen deze vorderingen hierna tegelijk worden besproken.

De voorzieningenrechter stelt voorop dat een kortgedingprocedure zich in beginsel niet leent voor de vaststelling van een omgangsregeling, omdat dit een constitutief vonnis zou opleveren. In beginsel kan alleen de nakoming van een (door de ouders of de rechtbank) vastgestelde omgangsregeling worden gevorderd. Dit kan anders zijn als er sprake is van bijzondere omstandigheden. Bijvoorbeeld als er geen enkele vorm van omgang is. In dat geval kan nakoming van het recht op omgang worden gevorderd, omdat het recht op omgang tussen een ouder en een kind, ook zonder een regeling, rechtstreeks uit de wet voortvloeit. De voorzieningenrechter kan alsdan een voorziening treffen voor een korte periode, in afwachting van een door de rechter in een bodemprocedure vast te stellen omgangsregeling of een door partijen nader overeen te komen omgangsregeling. In alle gevallen dient ook sprake te zijn van een spoedeisend belang.

De voorzieningenrechter stelt vast dat geen sprake is van een door partijen overeengekomen omgangsregeling of van een door de rechtbank vastgestelde omgangsregeling waar partijen nakoming van kunnen vorderen. Zowel het spoedeisend belang bij toewijzing van de vorderingen in kort geding als voornoemde bijzondere omstandigheden zijn niet aannemelijk gemaakt. Daarbij weegt de voorzieningenrechter mee dat de standpunten van partijen erg uiteenlopen en er in een kort geding geen plaats is voor bewijslevering, omdat het kort geding zich niet leent voor (nader) onderzoek. Dat het contact met de minderjarige niet is zoals partijen zouden willen, vindt de voorzieningenrechter onvoldoende om een spoedeisend belang aan te nemen. Van partijen kan daarom worden gevergd dat zij een (nog in te dienen) bodemprocedure afwachten.

Gelet op het voorgaande zal de voorzieningenrechter de vorderingen van partijen afwijzen.

Gelet op de relatie tussen partijen zullen de proceskosten tussen hen worden gecompenseerd, in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt.

wijst de vorderingen van partijen af;

compenseert de kosten van de procedure tussen partijen, in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt.