Rechtbank Zeeland-West-Brabant 16-03-2026, ECLI:NL:RBZWB:2026:3045

In het dossier bevinden zich de volgende stukken:

- het op 22 september 2026 ontvangen verzoekschrift met bijlagen;

- het op 6 februari 2026 ontvangen verweerschrift met bijlagen;

- de F9-formulieren van 6 februari 2026 van mr. Neervoort, waarvan één een bijlage bevat.

Op 12 februari 2026 heeft er een zitting plaatsgevonden. Hierbij is verschenen de man, bijgestaan door zijn advocaat en een tolk. Tevens is verschenen de vrouw met haar advocaat. Ook was een vertegenwoordiger aanwezig namens de Raad.

De man verzoekt, voor zover mogelijk uitvoerbaar bij voorraad:

De vrouw is het niet eens met de verzoeken van de man en verzoekt primair deze verzoeken af te wijzen. Subsidiair verzoekt de vrouw de verzoeken van de man tot vaststelling van een omgangsregeling en informatieregeling aan te houden, in afwachting van een door de rechtbank te gelasten onderzoek door de Raad.

Op de standpunten van alle betrokkenen wordt, voor zover nodig om het verzoek te beoordelen, hierna ingegaan.

De vrouw acht het herstellen van het contact tussen [minderjarige] en de man niet in het belang van het kind en voert daartoe het volgende aan. De relatie van partijen kenmerkte zich door nare gebeurtenissen en veel geweld, waarbij de man kampte met een wietverslaving en PTSS. Hierdoor raakte de man snel getriggerd en was hij agressief. Na de doodsbedreigingen door de man en het contactverbod in 2021, verbleef de vrouw met [minderjarige] en haar twee kinderen uit een eerdere relatie, maandenlang in een vrouwenopvang. Desondanks bleef de man pogingen tot contact ondernemen. Begin 2025 heeft de man de vrouw via Facebook een bericht gestuurd dat hij [minderjarige] weer wilde zien. In het belang van [minderjarige] is de vrouw hier op ingegaan en hebben partijen ongeveer twee weken via Whatsapp contact gehad. Omdat de man sneller dan de vrouw het contact wilde herstellen, ontving zij van de man weer vele verwijten via Whatsapp. Dit sterkt de vrouw in haar overtuiging dat het gedrag van de man niet is veranderd. De vrouw heeft nog steeds grote zorgen over de mentale gesteldheid van de man. Deze zorgen worden niet minder, nu de man niet bereid lijkt te zijn om nog traumatherapie te volgen. Een andere zorg is er voor de vrouw in gelegen dat [minderjarige] de man in feite niet kent en hij een vreemde is voor hem. Dit geheel maakt dat de vrouw het op dit moment niet in het belang van [minderjarige] acht om het contact met de man te herstellen, althans dat er in ieder geval te weinig informatie beschikbaar is om te kunnen beoordelen of dat het geval is. De vrouw stelt zich daarom primair op het standpunt dat het verzoek van de man behoort te worden afgewezen. Subsidiair acht de vrouw een onderzoek van de Raad aangewezen. De vrouw verklaart zich bereid om de man eens per drie maanden per e-mail te gaan informeren over belangrijke ontwikkelingen [minderjarige] betreffende. De vrouw vraagt zich echter wel af welke informatie zij met de man moet delen, zonder dat daarmee de veiligheid in het gedrang komt.

De Raad geeft aan dat er sprake is van een zeer zorgelijke situatie. Zij verwijst hierbij onder meer naar de inhoud van de door de man aan de vrouw verstuurde Whatsapp berichten in 2025 en noemt deze schokkend. Het is een gemiste kans dat de man de hulpverlening voor zijn persoonlijke problematiek heeft afgewezen. De man zou er goed aan doen om daar alsnog mee aan de slag te gaan, zodat hij handvatten aangeleerd krijgt hoe in het vervolg om te gaan met situaties waarin hij getriggerd wordt en zijn emoties de overhand dreigen te krijgen. Een Raadsonderzoek acht de Raad niet aangewezen. Het ligt eerst op de weg van de man om aan de slag te gaan met zijn persoonlijke problematiek, waarna hij vervolgens het tempo van [minderjarige] en de vrouw dient te volgen bij mogelijk contactherstel. Op dit moment is daarvoor echter geen plaats.

De rechtbank overweegt als volgt. In artikel 1:377a van het Burgerlijk Wetboek (hierna: BW) staat dat een ouder zonder gezag over het kind, recht heeft op omgang met het kind. De rechtbank kan op verzoek van één ouder of op verzoek van de ouders samen een omgangsregeling vaststellen. De rechtbank kan een ouder ook het recht op omgang ontzeggen. Dat kan alleen als er sprake is van één van de volgende omstandigheden:

a. omgang zou schadelijk zijn voor de geestelijke of lichamelijke ontwikkeling van het kind;

b. de ouder is ongeschikt of niet in staat tot omgang met het kind;

c. het kind is twaalf jaar of ouder en heeft laten weten dat hij echt geen contact met de ouder wil;

d. er is een andere redenen waarom omgang in strijd is met zwaarwegende belangen van het kind.

De rechtbank overweegt dat er op dit moment geen ruimte is om het contact tussen de man en [minderjarige] te herstellen. Gebleken is dat de relatie van partijen turbulent is geweest, in ieder geval vlak voor en na het beëindigen van de relatie in 2021. Zo is de man veroordeeld voor bedreiging van de vrouw en heeft hij een contactverbod opgelegd gekregen wat, onbetwist gesteld door de vrouw, door de man herhaaldelijk is overtreden. De gebeurtenissen rondom het beëindigen van de relatie in 2021 en het contact tussen partijen in 2025, kenmerken zich telkens door dreigend en intimiderend gedrag van de man naar de vrouw. In de Whatsappberichten uit 2025 wordt de vrouw door de man ernstig gediskwalificeerd als vrouw en als moeder. Het lijkt erop dat de man getriggerd wordt wanneer zijn behoefte niet snel genoeg wordt vervuld of wanneer hij zijn zin niet krijgt. Hier lijkt een patroon in te zitten. De man doet zijn gedrag af als een emotionele reactie vanwege het gemis van [minderjarige] , maar lijkt niet in staat om daadwerkelijk te reflecteren op zijn gedrag. De man lijkt vooral vanuit zichzelf te redeneren en heeft geen oog voor het effect van zijn gedrag op de vrouw als de opvoeder van [minderjarige] en uiteindelijk vermoedelijk ook op [minderjarige] zelf. Ook ter zitting lijkt de man nog steeds onvoldoende verantwoordelijkheid te willen nemen voor het voorval in 2025. Hij geeft hierbij aan dat wanneer hij (al) zijn kinderen weer zal mogen zien, hij dit gedrag niet meer zal vertonen. Dat de man (ook) de pijn draagt van het gemis van zijn andere twee kinderen is te begrijpen, maar dit kan naar het oordeel van de rechtbank op geen enkele manier dienen als rechtvaardiging voor zijn gedrag jegens de vrouw.

Voor het herstellen van het contact tussen de man en [minderjarige] , hoe minimaal ook, dienen nog de nodige stappen gezet te worden. De rechtbank volgt daarom de Raad in diens advies dat de man alsnog hulpverlening dient in te schakelen voor zijn persoonlijke problematiek, alvorens gesproken kan worden over de mogelijkheid van contact met [minderjarige] . De man heeft weliswaar aangegeven dat hij inmiddels aan zichzelf heeft gewerkt, maar hij laat na toe te lichten wat dit concreet betekent of dit met stukken te onderbouwen. Daarbij heeft de man ter zitting aangegeven dat hij ook niet meer van plan is om de traumatherapie te volgen waarvoor hij eerder op de wachtlijst stond omdat dit hem niets zou opleveren. Gelet op deze feiten en omstandigheden wordt omgang voor dit moment in strijd geacht met de zwaarwegende belangen van [minderjarige] en wordt voldaan aan de hiervoor onder d. genoemde (ontzeggings)grond. De rechtbank gaat daarom niet mee in het verzoek van de man tot vaststelling van een omgangsregeling dan wel het instellen van een raadsonderzoek. De rechtbank wijst het verzoek van de man af.

De rechtbank zal de beslissing uitvoerbaar bij voorraad verklaren, zoals is verzocht door de man. Dat betekent dat de beslissing alvast moet worden gevolgd, ook als er hoger beroep wordt ingesteld tegen deze beslissing.

bepaalt dat de vrouw de man éénmaal per maand schriftelijk/per e-mail informeert over de belangrijke ontwikkelingen van [minderjarige] waarbij telkens ook een goed lijkende foto van [minderjarige] wordt verstrekt;

verklaart deze beschikking tot zover uitvoerbaar bij voorraad;

wijst het verzoek van de man tot vaststelling van een omgangsregeling af;

compenseert de kosten van het geding aldus dat iedere partij de eigen kosten draagt;

wijst het meer of anders verzochte af.

Indien hoger beroep tegen deze beschikking mogelijk is, kan dat worden ingesteld:

• door de verzoekers en degenen aan wie een afschrift van de beschikking is verstrekt of verzonden, binnen drie maanden na de dag van de uitspraak,

• door andere belanghebbenden binnen drie maanden na de betekening daarvan of nadat de beschikking aan hen op een andere wijze bekend is geworden.