Rechtbank Midden-Nederland 24-03-2026, ECLI:NL:RBMNE:2026:1166

De rechtbank heeft op 4 april 2025 de beslissing op het verzoek uitgesteld, omdat zij er vertrouwen in had dat de ouders konden toewerken naar het gezamenlijk gezag.

De rechtbank heeft daarna de volgende stukken ontvangen:

• de brief van de vader van 3 oktober 2025;

• de brief van de moeder van 14 november 2025;

• de brief van de vader van 14 november 2025;

• het bericht van de moeder (met bijlagen) van 23 februari 2026.

Het verzoek is verder besproken tijdens de mondelinge behandeling (zitting) van 24 februari 2026. Daarbij waren aanwezig:

• partijen met hun advocaten;

• mevrouw [A.] en mevrouw [B.] namens de gecertificeerde instelling Samen Veilig Midden-Nederland (hierna: de GI).

De Raad voor de Kinderbescherming heeft zich per e-mail van 23 februari 2026 afgemeld voor de zitting, omdat hij geen zittingsvertegenwoordiger beschikbaar had.

De ouders hebben samen een kind: [minderjarige], geboren op [geboortedatum] 2022 in [geboorteplaats] . [minderjarige] woont bij de moeder.

De moeder heeft het eenhoofdig gezag over [minderjarige] . Dat betekent dat de moeder de belangrijke beslissingen over [minderjarige] neemt.

Bij beschikking van 22 maart 2023 is [minderjarige] onder toezicht gesteld van de GI tot 22 maart 2024. De ondertoezichtstelling is daarna steeds verlengd, voor het laatst bij beschikking van 15 oktober 2025 tot 22 september 2026.

De vader blijft bij zijn verzoek aan de rechtbank om hem samen met de moeder te belasten met het ouderlijk gezag over [minderjarige] .

De moeder wil nog steeds dat de rechtbank het verzoek van de vader afwijst en anders wil zij dat de rechtbank het verzoek aanhoudt.

De rechtbank zal het verzoek van de vader om samen met de moeder met het gezag over [minderjarige] te worden belast afwijzen. Dit betekent dat de moeder alleen het gezag blijft uitoefenen. De rechtbank zal hierna uitleggen hoe zij tot deze beslissing is gekomen.

De rechtbank stelt voorop dat het uitgangspunt van de wet is dat de ouders het gezag over een kind gezamenlijk uitoefenen. Uit de wet volgt dat de tot het gezag bevoegde vader van het kind, die nimmer het gezag gezamenlijk met de moeder heeft uitgeoefend, de rechtbank kan verzoeken de ouders gezamenlijk met het gezag te belasten. ¹ Het verzoek wordt slechts afgewezen, als er een onaanvaardbaar risico is dat het kind klem of verloren zou raken tussen de ouders en niet te verwachten is dat hierin binnen afzienbare tijd voldoende verbetering zou komen ², of indien afwijzing anderszins in het belang van het kind noodzakelijk is. ³

Daarbij overweegt de rechtbank dat voor gezamenlijk gezag is vereist dat de ouders in feite in staat zijn tot een behoorlijke gezamenlijke gezagsuitoefening en dat zij beslissingen van enig belang over hun kind in gezamenlijk overleg kunnen nemen, of tenminste in staat zijn vooraf afspraken te maken over situaties die zich rond het kind kunnen voordoen zodanig dat het kind niet klem over verloren raakt tussen de ouders. Het ontbreken van een goede communicatie is zonder meer onvoldoende.

De rechtbank heeft in de beschikking van 4 april 2025 al overwogen dat de ouders van ver komen. Al gedurende de zwangerschap, en ook daarna, was er een zorgelijke situatie. De vader heeft namelijk huiselijk gepleegd tegen de moeder. De moeder en [minderjarige] hebben daarom tijdelijk in een opvanghuis verbleven. De vader heeft een contactverbod voor de duur van twee jaren opgelegd gekregen. Inmiddels is er geen contactverbod meer, en heeft de vader een ruime omgangsregeling met [minderjarige] . De rechtbank overwoog toen dat de ouders weliswaar veel stappen hadden gezet, maar dat zij geen ervaring hadden met gezamenlijk ouderschap. Het verleden had daarnaast zijn sporen nagelaten. De rechtbank heeft het verzoek toen aangehouden omdat de ouders hulp zouden krijgen om samen te werken en gezamenlijk beslissingen te nemen. Die hulp is tot op heden niet gestart.

De rechtbank constateert dat de vader, moeder en de GI het erover eens zijn dat tussen de ouders geen gelijkwaardige verhouding bestaat. Ze zijn het alleen niet eens over waar die ongelijkwaardigheid in zit, en op welke manier gelijkwaardigheid kan worden bereikt. De rechtbank is van oordeel dat de moeder en de GI voldoende hebben onderbouwd dat de ongelijkwaardigheid in de verhouding tussen de ouders maakt dat behoud van het eenhoofdig gezag in het belang van [minderjarige] noodzakelijk is.

De jeugdbeschermer en de moeder hebben tijdens de zitting naar voren gebracht dat de vader in de appgroep die de ouders, de jeugdbeschermer en iemand van het [naam] zitten, regelmatig dominant en directief is. Hij draagt de moeder als het ware dingen op en stelt veel vragen. De moeder voelt zich niet vrij om daar nee tegen te zeggen en doet dan wat de vader graag wil. De jeugdbeschermer vreest dat vanwege die dynamiek bij gezamenlijk gezag vooral beslist zal worden wat de vader graag wil. De jeugdbeschermer vindt dat niet in het belang van [minderjarige] . De moeder heeft naar voren gebracht dat zij zich, ook door het verleden, vaak timide en ondergesneeuwd voelt door de vader. Zij geeft dan vaak toe aan wat de vader graag wil, omdat zij niet tegen hem op kan. Dat, terwijl de vader aan de andere kant informatie niet deelt. Hij weigert namelijk om zijn adres met de moeder te delen. Zij weet dus niet waar [minderjarige] verblijft als ze bij haar vader is.

De vader erkent dat hij veel vragen stelt aan de moeder, maar verklaart dat juist vanuit zijn ongelijkwaardige positie als ouder zonder gezag. Zij heeft immers een betere informatiepositie dan hij, en hij is van haar afhankelijk voor informatie over [minderjarige] . Die disbalans maakt de verhouding met de moeder ingewikkeld. De vader denkt dat de gelijkwaardigheid die zal ontstaan door gezamenlijk gezag ook zal leiden tot een betere communicatie tussen de moeder en hem.

De rechtbank vindt dat de vader die stelling onvoldoende heeft onderbouwd, gelet op wat de moeder heeft gesteld en onderbouwd. De ouders hebben als gezegd geen ervaring met gezamenlijk ouderschap en met beslissingen nemen in overleg. Dat tijdens de zwangerschap en daarna sprake was van een disbalans staat voor de rechtbank vast, gelet op het genoemde contactverbod. De verstandhouding tussen de ouders is sindsdien niet verbeterd. Dat maakt dat de rechtbank meer gewicht toekent aan hoe de moeder (en de jeugdbeschermer) de ongelijkwaardigheid definieert, en wat de gevolgen daarvan zijn in het geval gezamenlijk gezag wordt toegekend, dan hoe de vader dat schetst. De vrees van de moeder, dat de houding van de vader zich zal vertalen in gezagsbeslissingen waarin zijn wens domineert, vindt de rechtbank dan ook gegrond. En dat is niet de manier waarop ouders bij gezamenlijk gezag beslissingen dienen te nemen, te weten in (gelijkwaardig) overleg en in gezamenlijkheid.