Rechtbank Rotterdam 09-03-2026, ECLI:NL:RBROT:2026:2456

[eiser] is executeur in een nalatenschap. [gedaagde 4] en [gedaagde 5] zijn erfgenamen in die nalatenschap. [eiser] is in zijn hoedanigheid als executeur bij verstekvonnis onder andere veroordeeld om onder druk van een dwangsom zijn verplichtingen als executeur in de nalatenschap na te komen. Volgens [gedaagde 4] en [gedaagde 5] is [eiser] deze veroordeling niet nagekomen. [gedaagde 4] en [gedaagde 5] hebben vervolgens executoriaal derdenbeslag gelegd op een privébankrekening van [eiser] . [gedaagde 1] , [gedaagde 2] en [gedaagde 3] waren als deurwaarders bij die beslaglegging betrokken. In dit kort geding vordert [eiser] opheffing van het beslag, terugbetaling van de geïncasseerde gelden en staking van de executiemaatregelen. [gedaagden] . zijn het niet eens met de vorderingen van [eiser] . De voorzieningenrechter wijst de vordering om het beslag op te heffen af, omdat de executie al is voltooid. De vorderingen voor staking executie en om de geïncasseerde gelden terug te betalen worden wel toegewezen. Deze oordelen worden hierna uitgelegd.

Het verloop van de procedure blijkt uit:

• de dagvaarding van 13 januari 2026, met bijlagen 1 tot en met 4;

• de conclusie van antwoord van [gedaagden] .;

• de akte overlegging producties van [gedaagden] ., met bijlagen 1 tot en met 27;

• de mondelinge behandeling op 28 januari 2026;

• de spreekaantekeningen van mr. De Bakker;

• de pleitaantekeningen van mr. Rijntjes.

Na afloop van de mondelinge behandeling is de zaak op verzoek van [eiser] en [gedaagden] . aangehouden, zodat zij konden bezien of alsnog een regeling kon worden getroffen. Op 17 februari 2026 heeft de advocaat van [gedaagden] . de voorzieningenrechter verzocht vonnis te wijzen. De advocaat van [eiser] heeft dit verzoek op 23 februari 2026 onderschreven. De voorzieningenrechter heeft vervolgens bepaald dat vandaag vonnis wordt gewezen.

[gedaagde 4] en [gedaagde 5] zijn erfgenamen van [erflater] (hierna: erflater). Erflater is overleden. In het testament van erflater is [eiser] als executeur in de nalatenschap van erflater aangewezen.

[gedaagde 4] en [gedaagde 5] zijn in 2024 een kort gedingprocedure gestart tegen onder andere [eiser] in zijn hoedanigheid van executeur in de nalatenschap van erflater. Bij verstekvonnis van 9 december 2024 (hierna: het verstekvonnis) heeft de voorzieningenrechter het volgende beslist:

verleent verstek tegen de niet verschenen gedaagden;

veroordeelt gedaagden hoofdelijk om met bekwame spoed hun verplichtingen als executeurs na te komen en de nalatenschap van erflater af te wikkelen;

veroordeelt gedaagden hoofdelijk om, binnen 14 dagen na de betekening van dit vonnis, het legaat van eiseres sub 1. vast te stellen en uit te keren en de erfbelasting namens eiseres sub 2. te voldoen;

veroordeelt gedaagden hoofdelijk om aan eiseressen een dwangsom te betalen van € 500,00 voor iedere dag of gedeelte daarvan dat gedaagden niet volledig aan de ín 4.3. uitgesproken veroordeling hebben voldaan. tot een maximum van € 50.000,00 is bereikt;

verklaart dit vonnis tot zover uitvoerbaar bij voorraad;

wijst het meer of anders gevorderde af.”.

[gedaagde 4] en [gedaagde 5] hebben het gerechtsdeurwaarderskantoor van [gedaagde 3] opdracht gegeven om tot tenuitvoerlegging van het verstekvonnis over te gaan. Er is vervolgens executoriaal derdenbeslag gelegd op de privébankrekening van [eiser] bij de Coöperatieve Rabobank U.A. (hierna: de Rabobank). Hierbij heeft [gedaagde 1] het beslag gelegd en [gedaagde 2] heeft de overbetekening daarvan verzorgd. [gedaagde 2] is als kandidaat-gerechtsdeurwaarder toegevoegd aan [gedaagde 3] . De Rabobank heeft de beslagen gelden ten bedrage van € 22.013,36 overgemaakt naar het gerechtsdeurwaarderskantoor van [gedaagde 3] . Het bedrag is niet doorbetaald aan [gedaagde 4] en [gedaagde 5] .

[eiser] vordert dat de voorzieningenrechter bij vonnis, voor zover mogelijk uitvoerbaar bij voorraad:

Voor [gedaagde 1] en [gedaagde 2] , die niet in de procedure zijn verschenen, geldt dat de bij de wet voorgeschreven formaliteiten in acht zijn genomen, zodat tegen hen verstek wordt verleend. Omdat [gedaagden] . wel in de procedure zijn verschenen, wordt op grond van artikel 140 lid 3 Rv één vonnis gewezen dat voor alle partijen, ook de niet verschenen gedaagden, als een vonnis op tegenspraak wordt beschouwd.

De vordering tot opheffing van het executoriaal derdenbeslag dat gelegd is bij de Rabobank wordt afgewezen. Het is niet in geschil dat de Rabobank de door het executoriaal derdenbeslag getroffen gelden aan het gerechtsdeurwaarderskantoor van [gedaagde 3] heeft afgedragen. Betalingen van derden na de beslaglegging vallen niet onder het beslag. Met de afdracht is de executie van dit derdenbeslag voltooid. ¹ Er ligt op dit moment dan ook geen beslag meer dat kan worden opgeheven. Deze vordering is daarom ongegrond.

vordert verder dat gedaagden worden veroordeeld om (i) de executiemaatregelen tegenover [eiser] te staken en gestaakt te houden, en (ii) de geïncasseerde gelden terug te betalen. Deze vorderingen worden toegewezen. Daarvoor is het volgende redengevend.

Beoordeeld moet worden of [gedaagde 4] en [gedaagde 5] terecht executoriaal derdenbeslag op de privébankrekening van [eiser] hebben laten leggen. Daarbij komt het aan op uitleg van de in het verstekvonnis uitgesproken veroordelingen. Meer concreet moet worden beoordeeld of het verstekvonnis inhoudt dat [eiser] eventuele dwangsommen in persoon zou verbeuren. Bij de vraag in welke hoedanigheid een partij optreedt in een procedure, speelt de uitleg van het exploot waarmee de desbetreffende instantie is ingeleid een rol. In verband met de aard van dat stuk en de belangen van de wederpartij, moeten strenge eisen worden gesteld aan de duidelijkheid van de formulering van het exploot. Bij deze uitleg moet worden meegenomen op welke wijze de identiteit en de hoedanigheid van partijen in de processtukken is omschreven, hoe de processuele wederpartij daarop heeft gereageerd en welke omschrijving de rechter van die hoedanigheid en identiteit in een vonnis heeft gegeven. ²

De voorzieningenrechter is gelet op de volgende omstandigheden van oordeel dat het verstekvonnis inhoudt dat [eiser] eventuele dwangsommen (uitsluitend) in zijn hoedanigheid van executeur in de nalatenschap van erflater zou verbeuren.

De voorzieningenrechter volgt [gedaagden] . verder niet in hun standpunt dat een veroordeling tegen een partij in een bepaalde hoedanigheid op verbeurte van dwangsommen altijd zo moet worden begrepen dat eventueel verbeurde dwangsommen door die partij in privé moeten worden betaald. Daar is geen rechtsregel voor. Die gedachte zou hier ook niet logisch zijn, omdat de vraag of een executeur (ook) in privé aansprakelijk is voor de gevolgen van als executeur verrichte handelingen, beantwoord zou moeten worden aan de hand van eigen (aanvullende) zorgvuldigheidsnormen.

De voorzieningenrechter is in het verlengde van het voorgaande van oordeel dat [gedaagde 4] en [gedaagde 5] geen beslag hadden mogen laten leggen op de privébankrekening van [eiser] . [eiser] heeft eventuele dwangsommen namelijk niet privé, maar in zijn hoedanigheid van executeur in de nalatenschap van erflater verbeurd. Aangezien [eiser] niet in privé is veroordeeld, is er geen bijbehorende executoriale titel om tegen [eiser] in privé ten uitvoer te leggen. De tenuitvoerlegging die in opdracht van [gedaagde 4] en [gedaagde 5] heeft plaatsgevonden op basis van het vonnis dat is gewezen jegens [eiser] in hoedanigheid, is in strijd met de in acht te nemen zorgvuldigheid jegens [eiser] in privé en levert een onrechtmatige daad door [gedaagde 4] en [gedaagde 5] op.

De executiemaatregelen mogen gelet op het voorgaande niet tegen [eiser] in privé worden voortgezet. De vordering van [eiser] om gedaagden te veroordelen de executiemaatregelen tegen [eiser] in privé te staken en gestaakt te houden, wordt dan ook toegewezen.

Dan resteert de vraag of de gedaagden moeten worden veroordeeld tot terugbetaling van het ingevolge het beslag afgedragen bedrag. De voorzieningenrechter legt, gelet op hetgeen aan de eis ten grondslag is gelegd en het overige partijdebat, deze vordering zo uit dat gedaagden moeten worden veroordeeld tot vergoeding van de schade die het gevolg is van het ten onrechte tenuitvoerleggen van het vonnis jegens [eiser] in privé. Gelet op het feit dat dezelfde vordering tegen alle gedaagden is ingesteld en niet alleen tegen het deurwaarderskantoor waar de Rabobank de gelden aan heeft aangedragen, begrijpt de voorzieningenrechter dat een hoofdelijke veroordeling is gevorderd. De hoogte van de door [eiser] geleden schade komt naar het oordeel van de voorzieningenrechter neer op het bedrag van € 22.013,36 dat als gevolg van de tenuitvoerlegging is afgedragen door de Rabobank.

Het spoedeisend belang bij terugbetaling van de geïncasseerde gelden volgt hier uit het feit dat het privévermogen van [eiser] – die beroepsmatig handelde, als executeur – voor een aanzienlijk bedrag is geraakt, zonder dat daar een rechtsgrond voor bestaat.
[gedaagden] . hebben niet gesteld dat, en waarom, hun belangen bij het behouden van de geïncasseerde gelden zwaarder wegen dan het belang van [eiser] bij terugbetaling van die gelden. [gedaagden] . hebben ook niets gesteld ten aanzien van een eventueel restitutierisico, zodat ook dit aspect niet tot afwijzing van de vordering tot (terug)betaling kan leiden.

Op grond het voorgaande is het bestaan van de vordering van [eiser] op gedaagden naar het oordeel van de voorzieningenrechter voldoende aannemelijk voor toewijzing in kort geding. Gedaagden zijn op grond van de wet hoofdelijk tot betaling verbonden.
Praktisch gezien ligt het in de rede dat [gedaagde 3] het nog niet aan [gedaagde 4] en [gedaagde 5] doorbetaalde bedrag rechtstreeks terugbetaalt, mits [eiser] daar ook mee akkoord is, maar deze praktische mogelijkheid staat niet aan de toewijzing van het door [eiser] gevorderde in de weg.

De gevorderde wettelijke rente over het terug te betalen bedrag wordt, als onweersproken en op de wet gegrond, toegewezen vanaf de dag van de dagvaarding (13 januari 2026) tot aan de dag dat alles is betaald.

Gedaagden zijn in het ongelijk gesteld. Gedaagden moeten daarom, als gevorderd hoofdelijk, de proceskosten van [eiser] (inclusief nakosten) betalen. De proceskosten van [eiser] worden begroot op:

- dagvaarding € 151,94

- griffierecht € 331,00

- salaris advocaat € 1.177,00

- nakosten € 189,00 (plus de verhoging zoals vermeld in de beslissing)

Totaal € 1.848,94

De veroordelingen worden uitvoerbaar bij voorraad verklaard.

veroordeelt gedaagden om de executiemaatregelen op grond van het verstekvonnis van 9 december 2024 met zaaknummer / rolnummer C/10/689011 / KG ZA 24-1060 tegen [eiser] in privé te staken en gestaakt te houden;

veroordeelt gedaagden hoofdelijk om aan [eiser] te betalen een bedrag van € 22.013,36, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 13 januari 2026 tot de dag dat dit bedrag is betaald;

veroordeelt gedaagden hoofdelijk in de proceskosten van [eiser] van € 1.848,94, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe. Als gedaagden niet tijdig aan de veroordelingen voldoen en het vonnis daarna wordt betekend, dan moeten gedaagden € 98,00 extra betalen, plus de kosten van betekening;

verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad;

wijst het meer of anders gevorderde af.