Rechtbank Gelderland 19-02-2026, ECLI:NL:RBGEL:2026:1666

De ernstige ontwikkelingsbedreiging kan niet of onvoldoende worden weggenomen met vrijwillige hulpverlening, omdat de betrokken partijen het op veel vlakken niet met elkaar eens zijn. Zowel de moeder als de pleegouders hebben zich op zijn zachtst gezegd wisselend opgesteld in de samenwerking met de GI. Bovendien staat de moeder expliciet niet achter het handelen van de GI en de uithuisplaatsing van [het kind] in dit specifieke pleeggezin. De rechtbank vindt de situatie daardoor bij uitstek ongeschikt voor een overdracht naar het vrijwillig kader, ondanks de intentie daartoe van de GI. De ondertoezichtstelling is daarom nog steeds nodig.

De rechtbank verlengt de ondertoezichtstelling van [het kind] voor de duur van drie maanden. De Raad heeft aangegeven dat een termijn van drie maanden te kort is. De Raad heeft echter niet de bevoegdheid om het verlengingsverzoek over te nemen zolang de GI dit verzoek zelf doet. Toch weegt de rechtbank het standpunt van de Raad mee. Daarom vraagt de rechtbank aan de Raad of hij actiever dan gebruikelijk zicht wil houden op de termijn van deze ondertoezichtstelling en het eventuele verlengingsverzoek of het voornemen tot niet-verlenging.

Het huidige pleeggezin is negatief gescreend door WSGV. Entrea Lindenhout (hierna: Entrea) heeft het pleegzorgcontract met de pleegouders in 2024 eenzijdig beëindigd. De rechtbank verwijst naar de brief van Entrea van 21 maart 2024. Daarin staat dat er in 2023 verschillende gesprekken zijn gevoerd tussen Entrea en de pleegouders over een aantal problemen en ernstige zorgen over het functioneren als pleegouders. Ook is de pleegouders daarin aangezegd dat de samenwerking en het pleegzorgcontract door Entrea worden beëindigd, omdat Entrea niet langer de verantwoordelijkheid kan dragen voor de pleegzorgplaatsing van [het kind] . De pleegouders hebben de GI geen toestemming gegeven voor het krijgen van de verslagen over het stopzetten van de pleegzorg vanuit Entrea. De rechtbank merkt daarbij op dat de GI ook niet (kenbaar) gebruik gemaakt heeft van haar informatierecht ⁶ om die documentatie toch op te vragen bij Entrea. Wel gaf de GI in het verlengingsverzoekschrift van 30 januari 2024 aan dat er volgens haar onvoldoende zorginhoudelijk onderbouwd kon worden of een doorplaatsing wel recht zou doen aan de ontwikkeling van [het kind] gezien zijn hechting bij de pleegouders. Vervolgens heeft de GI ingezet op een crisisinterventie om de samenwerking met de pleegouders te verbeteren en om zicht te krijgen op [het kind] en de pleegouders. Uit het verlengingsverzoekschrift van 13 december 2024 blijkt dat de GI geen zicht heeft gekregen op hoe het in het pleeggezin gaat en dus ook niet op de veiligheid van [het kind] , maar dat WSGV bezig is met de screening van het pleeggezin.

Op 7 februari 2025 heeft de rechtbank vervolgens een update van de GI ontvangen over [het kind] , waaronder een verslag van het gesprek dat de GI met hem op 4 februari 2025 op school had. In dat gesprek zou [het kind] volgens de GI onder meer hebben aangegeven dat hij het minder goed kan vinden met de pleegvader, omdat de pleegvader snel boos kan worden. [het kind] vertelde dat hij dan soms stevig bij zijn arm/kleding wordt vastgepakt en wordt meegetrokken. Ook zou [het kind] tijdens dat gesprek hebben aangegeven dat hij zijn moeder al lang niet gezien heeft, maar dat hij dit wel heel graag zou willen. De GI heeft de signalen van [het kind] over de boosheid en het vastpakken door de pleegvader met de pleegouders besproken. Volgens de GI begon de pleegvader toen te lachen. De pleegouders ontkennen dat dit gebeurt. Sindsdien heeft de jeugdbeschermer [het kind] niet meer gesproken.

In de tussenbeschikking van de kinderrechter van 10 februari 2025 zijn de maatregelen met drie maanden verlengd en is de beslissing voor het overige aangehouden. Het doel van die aanhouding was dat de GI bij de volgende zitting meer duidelijkheid kon geven over de pleegzorgscreening door WSGV. Daarnaast moest er van de kinderrechter meer zicht komen op de thuissituatie van [het kind] , eventueel met de inzet van ambulante spoedhulp. De kinderrechter heeft daarbij expliciet aangegeven dat zij van de pleegouders openheid, flexibiliteit en medewerking verwachtte. Ook moest duidelijk worden of de individuele hulpverlening voor [het kind] gestart kon worden, te weten de eerder geadviseerde spel- en traumatherapie.

Op 18 april 2025 heeft de rechtbank van de GI weer een update ontvangen. De GI benoemt daarin dat WSGV een negatieve pleegzorgscreening heeft afgegeven om dezelfde redenen waarom Entrea de samenwerking met de pleegouders heeft beëindigd. Het gaat daarbij om zorgen over de draagkracht/draaglast van de pleegmoeder en over openheid, eerlijkheid en samenwerking. De GI heeft van WSGV alleen een overdrachtsdocument gekregen waarin het besluit staat. Het uitgebreide adviesverslag heeft de GI niet ontvangen, omdat de pleegouders daar geen toestemming voor gaven. De rechtbank merkt op dat de GI wederom haar informatierecht niet heeft ingezet om dit verslag toch te krijgen. In diezelfde update geeft de GI aan dat zij niet weten hoe het met [het kind] gaat, omdat zij niet meer in gesprek komen met [het kind] en de pleegouders. De in de beschikking uitgesproken verwachting van de kinderrechter dat de pleegouders zouden samenwerken en openheid zouden geven is volgens de GI niet nagekomen. Zowel de speltherapie als traumatherapie waren voor [het kind] ook nog niet gestart, omdat de pleegouders van mening zijn dat dit niet nodig is. Ook wijdt de GI in de update een hele alinea aan het feit dat de pleegouders, in tegenstelling tot het advies, de verwijzing van de huisarts en de toestemming van de gezaghebbende moeder, hun eigen plan trokken met betrekking tot een medische behandeling voor de voeten van [het kind] . Het gesprek daarover aangaan met de pleegouders was volgens de GI niet mogelijk. De GI concludeert dat er weinig is veranderd, dat de zorgen alleen maar zijn toegenomen en dat de uitvoering van de ondertoezichtstelling en uithuisplaatsing onwerkbaar is geworden.

De rechtbank heeft naar aanleiding van het bericht van de GI op 29 april 2025 schriftelijk gevraagd om nadere toelichting over het resterende verzoek tot verlenging van de maatregelen voor nog negen maanden. De GI heeft vervolgens herhaald dat er geen constructieve samenwerking is ontstaan met de pleegouders. Ook herhaalt zij dat zowel Entrea als WSGV onvoldoende draagkracht bij de pleegouders ziet en dat de jeugdbeschermers niet binnenkomen. De GI concludeert vervolgens dat zij de veiligheid van [het kind] niet kan waarborgen en geen andere mogelijkheid ziet dan een uitplaatsing van [het kind] ergens anders, bijvoorbeeld in een passend gezinshuis. Uit het overdrachtsdocument screening van WSGV gedateerd 20 januari 2025, maar ingediend op 1 mei 2025, komt naar voren dat de pleegouders op de volgende criteria ‘onvoldoende’ scoorden: openheid & duidelijkheid; samenwerken & delen van opvoederschap; veiligheid: het bieden van een veilige leefomgeving aan een pleegkind. De pleegouders hebben daarna het volledige (concept) screeningsrapport van WSGV opgestuurd naar de rechtbank, met daarbij een hoop arceringen en opmerkingen in de kantlijn. De strekking van die opmerkingen is dat er vooral tekortkomingen zijn geweest vanuit de GI.

In de beschikking van 22 mei 2025 is in rechtsoverweging 6.3. en verder toegelicht waarom de huidige constructie in strijd is met de wet. De rechtbank heeft in die beschikking benadrukt dat zij een laatste kans geeft aan de pleegouders om de situatie weer ten goede te keren en dat zij erop vertrouwt dat de pleegouders en de GI zich volledig zullen inzetten voor het tot stand brengen van een nieuwe samenwerking. De maatregelen zijn door de rechtbank verlengd tot 23 februari 2026.

Op 8 en 15 december 2025 heeft de rechtbank van de GI een nieuw verlengingsverzoek ontvangen. Daarin staat onder meer dat de jeugdbeschermers [het kind] al langere tijd niet alleen hebben gesproken door conflicten (klachtprocedures) met de pleegouders. Ook stelt de GI dat de zorgen rondom pleegouders groot zijn en sinds de zitting in mei 2025 alleen maar verder zijn toegenomen. De pleegouders geven naar buiten toe aan bereid te zijn tot samenwerking, maar dienen herhaaldelijk klachten in en belemmeren toezicht en besluitvorming. Daarnaast meldt de GI dat de hulpverlening voor [het kind] niet van de grond lijkt te komen doordat de pleegmoeder aangeeft geen ruimte te hebben in haar agenda of de hulpverlening niet passend te vinden.

Op 3 februari 2026 heeft de GI het verzoek gewijzigd. De GI stelt dat het niet noodzakelijk is dat de maatregelen verlengd worden en dat er alleen nog drie maanden nodig zijn voor het afsluiten van het dossier bij de jeugdbeschermingstafel. In de bijgevoegde aanvraag tot toetsing van de kernbeslissing aan de Raad leest de rechtbank dat de GI niets in een nieuwe verlenging van de maatregelen ziet. Verder stelt de GI dat, mochten er al grote zorgen bestaan over het opvoedklimaat binnen het huidige pleeggezin, de maatregel daar geen passend instrument voor is, omdat die maatregel zich richt op de ouder met gezag. Ook is de maatregel volgens de GI niet passend, omdat de GI de afgelopen jaren alle tijd heeft gehad om [het kind] elders onder te brengen als de zorgen en onveiligheid te groot bleken en dat is niet gebeurd. Om [het kind] bij het huidige pleeggezin uit te plaatsen doet niemand goed. Er is ook onvoldoende onderbouwing om een dergelijke stap te overwegen, aldus de GI. Volgens de GI zouden de pleegouders zich direct beroepen op hun blokkaderecht. Ter zitting voegt de GI daaraan toe dat zij wél voldoende zicht hebben op [het kind] , omdat er met school is gesproken en er vanuit school of de sportclub geen zorgmeldingen bij Veilig Thuis zijn gedaan.

De pleegouders hebben in mei 2025 een laatste kans gekregen om de samenwerking met de GI te verbeteren. Dit is niet gelukt. De rechtbank zal daarom bepalen dat het huidige pleeggezin wordt uitgesloten van de tenuitvoerlegging van de machtiging tot uithuisplaatsing. Uit de hiervoor genoemde uitspraak van de Hoge Raad van 19 december 2025 volgt in het bijzonder dat het resultaat van de screening en zorgen van de pleegzorgaanbieder over de veiligheid van de minderjarige vanzelfsprekend veel gewicht in de schaal leggen bij het beslissen op een verzoek tot verlenging van een machtiging tot uithuisplaatsing. Wanneer de rechtbank van oordeel is dat de situatie in het pleeggezin onvoldoende veilig is voor de minderjarige, dan dient zodanig beslist te worden dat de plaatsing in het pleeggezin wordt voorkomen of beëindigd. Dat kan door uitsluiting van dat specifieke pleeggezin, ambtshalve dan wel op verzoek van de ouder met gezag. De rechtbank ziet gelet op de hiervoor beschreven voorgeschiedenis, het gebrek aan voldoende toezicht en daadkracht door de GI en de (onderbouwing van de) negatieve screenings, voldoende aanleiding om die beslissing nu te nemen.