Rechtbank Amsterdam 13-01-2026, ECLI:NL:RBAMS:2026:296

De man verzoekt, voor zover mogelijk uitvoerbaar bij voorraad:

• te bepalen dat de alimentatieplicht van de man jegens de vrouw met ingang van 20 september 2023, althans een zodanige datum als uw rechtbank in goede justitie vermeent te behoren, is geëindigd op grond van artikel 1:160 van het Burgerlijk Wetboek (BW);

• te bepalen dat de vrouw gehouden is om alle onderhoudsbijdragen die zij van de man heeft ontvangen voor zover die zien op de periode na beëindiging van de alimentatieplicht aan de man dient terug te betalen;

• te bepalen dat de vrouw gehouden is om aan de man te vergoeden € 12.635, - in verband met de door hem gemaakte recherchekosten.

De vrouw verweert zich tegen het verzoek van de man en verzoekt het verzoek van de man af te wijzen met een veroordeling van de man in de proceskosten.

Op grond van artikel 1:160 BW eindigt een verplichting van een gewezen echtgenoot om uit hoofde van echtscheiding levensonderhoud te verschaffen aan de wederpartij, wanneer deze opnieuw in het huwelijk treedt, een geregistreerd partnerschap aangaat dan wel is gaan samenleven met een ander als waren zij gehuwd of als hadden zij hun partnerschap laten registreren.

Volgens vaste jurisprudentie moet voor een geslaagd beroep op de omstandigheid dat de wederpartij is gaan samenleven met een ander als waren zij gehuwd of als hadden zij hun partnerschap laten registreren, aan een aantal voorwaarden worden voldaan. In dat geval moeten de vrouw en haar nieuwe partner (de [nieuwe partner van de vrouw] ) een duurzame affectieve relatie met elkaar hebben, die meebrengt dat zij elkaar wederzijds verzorgen, met elkaar samenwonen en een gemeenschappelijke huishouding voeren. Uitgangspunt dient te zijn dat artikel 1:160 BW restrictief wordt toegepast. De toepassing van deze bepaling heeft immers tot gevolg dat de betrokkene definitief een aanspraak op levensonderhoud jegens de gewezen echtgenoot verliest. De stelplicht en bewijslast ter zake deze bepaling, waarop de man zich beroept, ligt bij hem. ¹

De man stelt dat zich de situatie van artikel 1:160 BW voordoet en aan alle vereisten van de jurisprudentie is voldaan. De vrouw heeft een duurzame affectieve relatie met de [nieuwe partner van de vrouw] . Volgens de man hebben de vrouw en de [nieuwe partner van de vrouw] al een relatie sinds 24 mei 2023, toen partijen nog gehuwd waren. Dit blijkt onder meer uit het [applicatie] account van de vrouw. Van zijn zoon weet de man dat deze veelvuldig met zijn vriendin in de woning van de vrouw slaapt omdat zij altijd bij de [nieuwe partner van de vrouw] de weekenden doorbrengt.

Daarnaast stelt de man dat de vrouw en de [nieuwe partner van de vrouw] elkaar wederzijds verzorgen, met elkaar samenwonen en een gemeenschappelijke huishouding voeren. Ter ondersteuning van zijn standpunt heeft de man een recherchebureau ingeschakeld, dat geobserveerd heeft in de periode van 10 november 2024 tot en met 1 februari 2025. De bevindingen zijn vastgelegd in het rapport van 7 februari 2025. Uit het rapport blijkt volgens de man dat de levens van de vrouw en de [nieuwe partner van de vrouw] zodanig vervlochten zijn geraakt, dat zij daadwerkelijk samenwonen. De vrouw brengt gedurende het merendeel van de geobserveerde periode de nacht door bij de [nieuwe partner van de vrouw] , ze verlaten regelmatig samen één van de woningen, rijden in elkaars auto en hebben de sleutels van elkaars woning. Het feit dat de vrouw en de [nieuwe partner van de vrouw] ieder hun eigen woning aanhouden, sluit het samenwonen niet uit. Ook maken de kinderen van de vrouw en de kinderen van de [nieuwe partner van de vrouw] deel uit van de relatie. Daarnaast blijkt dat de vrouw en de [nieuwe partner van de vrouw] elkaar wederzijds verzorgen. Ze doen samen boodschappen - waarbij ze soms voor elkaar betalen - en de vrouw is verzorgd door de [nieuwe partner van de vrouw] na een plastisch chirurgische ingreep in december 2024. Ten slotte stelt de man dat er sprake is van een gemeenschappelijk huishouding, omdat de vrouw en de [nieuwe partner van de vrouw] samen met elkaar op vakantie gaan, samen boodschappen doen en samen sporten.

De vrouw voert gemotiveerd verweer en verzoekt de rechtbank om het verzoek van de man af te wijzen. De vrouw voert allereerst aan dat uit het convenant volgt dat een situatie zoals bedoeld is in artikel 1:160 BW zich pas voordoet na een minimumtermijn van onafgebroken zes maanden. Deze periode is niet gesteld dan wel aangetoond door de man. Daarnaast blijkt uit het rechercherapport dat de vrouw en de [nieuwe partner van de vrouw] in totaal maar zeventien dagen samen zijn geweest in de geobserveerde periode, verdeeld over drie periodes die elkaar niet opvolgen. De vrouw en de [nieuwe partner van de vrouw] zijn slechts incidenteel voor langere periode samen als de nood aan de man is. Hieruit volgt ook dat de vrouw en de [nieuwe partner van de vrouw] geen affectieve relatie van duurzame aard hebben. Het is voor de vrouw daarbij onduidelijk waarom de sportprestaties van de vrouw relevant zijn. De vrouw sport niet vaak samen met de [nieuwe partner van de vrouw] . Verder zijn de vrouw en de [nieuwe partner van de vrouw] slechts 29 dagen samen in het buitenland geweest.

De vrouw betwist ook dat zij en de [nieuwe partner van de vrouw] elkaar wederzijds verzorgen, met elkaar samenwonen en een gemeenschappelijke huishouding voeren. De vrouw voert daartoe aan dat ze niet daadwerkelijk samenwonen. De [nieuwe partner van de vrouw] doet aan ‘bird nesting’ samen met zijn ex-partner in een woning in [plaats 1] en heeft daarnaast een eigen woning in [plaats 2] . De vrouw woont in [woonplaats 2] en betaalt de woonlasten daarvan. Het zwaartepunt van haar bestaan ligt daar. De vrouw betwist ook dat zij bewust haar eigen woning aanhoudt, zonder daar daadwerkelijk te wonen, om aanspraak te kunnen blijven maken op alimentatie Daarnaast is er geen sprake van wederzijdse verzorging. Het bewijs van de man is daarvoor te dun. De vrouw en de [nieuwe partner van de vrouw] hebben slechts een paar keer samen boodschappen gedaan en betalen alles apart of verrekenen een en ander. Ook is er geen financiële verstrengeling, zij hebben geen gezamenlijke rekening. Ten slotte voeren de vrouw en de [nieuwe partner van de vrouw] ook geen gemeenschappelijk huishouden. Voor een langere periode werd slecht 14,1% van de totale uitgaven aan boodschappen in [plaats 2] gedaan. Dat is verwaarloosbaar. Ook maken de kinderen geen deel uit van de relatie. Volgens de vrouw is de relatie met de [nieuwe partner van de vrouw] inmiddels in april 2025 verbroken.

De rechtbank is van oordeel dat de man tegenover de gemotiveerde betwisting door de vrouw onvoldoende concrete feiten en omstandigheden heeft gesteld waaruit volgt dat sprake is van een situatie als bedoeld in artikel 1:160 BW tussen de vrouw en de [nieuwe partner van de vrouw] , zoals nader uitgewerkt in het convenant, op grond waarvan de onderhoudsplicht van de man jegens de vrouw geëindigd zou zijn. De rechtbank overweegt daartoe als volgt.

De rechtbank gaat ervan uit dat de vrouw en de [nieuwe partner van de vrouw] vanaf enig moment na 24 mei 2023 tot april 2025 een duurzame affectieve relatie met elkaar hebben gehad. Door de vrouw is niet betwist dat sprake is geweest van een affectieve relatie, wel dat deze duurzaam was. De rechtbank is van oordeel dat moet worden aangenomen dat deze relatie wel degelijk van duurzame aard is geweest nu de vrouw en de [nieuwe partner van de vrouw] in ieder geval sinds mei 2023 een vorm van een relatie hebben gehad die zich gedurende de tijd heeft ontwikkeld. Daarbij verbleven zij regelmatig bij elkaar en gingen zij diverse malen samen op vakantie. De rechtbank stelt vast dat de affectieve relatie ongeveer twee jaar heeft geduurd en daarmee een affectieve relatie is geworden van duurzame aard. Gelet op het volgende kan verder in het midden blijven vanaf wanneer de relatie duurzaam is geworden.

Voorts is naar het oordeel van de rechtbank onvoldoende gebleken dat de vrouw en de [nieuwe partner van de vrouw] een gezamenlijke huishouding hebben gevoerd en elkaar wederzijds verzorgen. De man heeft daartoe gesteld dat de vrouw en de [nieuwe partner van de vrouw] samen op vakantie gaan, samen boodschappen doen, vaak samen eten en samen sporten. Ook stelt de man dat de vrouw door de [nieuwe partner van de vrouw] verzorgd is na het ondergaan van een medische ingreep, dat de vrouw beschikt over een sleutel van het huis van de [nieuwe partner van de vrouw] en dat zij in elkaars autorijden. Uit de jurisprudentie blijkt dat het vereiste van wederzijdse verzorging en het voeren van een gemeenschappelijke huishouding een zekere verstrengeling impliceert in die zin dat betrokkenen financieel en/of anderszins elkaar het nodige verschaffen en dat de omstandigheden die door de man gesteld worden onvoldoende zijn om vast te stellen dat zij elkaar wederzijds verzorgen en een gemeenschappelijke huishouding voeren. ² De door de man gestelde gedragingen passen immers ook binnen een duurzame affectieve relatie waarbij partijen elkaar niet wederzijds verzorgen of een gemeenschappelijke huishouding voeren.

Gelet op al het voorgaande en met inachtneming van de restrictieve uitleg van artikel 1:160 BW, is de rechtbank van oordeel dat de man er onvoldoende in is geslaagd om aan te tonen dat de vrouw met de [nieuwe partner van de vrouw] heeft samengewoond als ware zij gehuwd. Er is hierdoor geen sprake van hetgeen partijen zijn overeengekomen in artikel 1.7 van hun echtscheidingsconvenant als grond voor beëindiging van de alimentatieplicht van de man. Nu in het geheel geen samenleving als ware de vrouw gehuwd wordt aangenomen, behoeft niet verder in te worden gegaan op het verweer van de vrouw dat niet is voldaan aan de in artikel 1.7 van het convenant vermelde minimumtermijn van zes maanden. De rechtbank wijst daarom het verzoek van de man om te bepalen dat de alimentatieplicht van de man jegens de vrouw is geëindigd op grond van artikel 1:160 BW af.

Gelet op het voorgaande ziet rechtbank geen aanleiding om de vrouw te veroordelen tot terugbetaling van de door de man betaalde partneralimentatie, of vergoeding van de recherchekosten. Ook deze verzoeken wijst de rechtbank daarom af.

De vrouw voert aan dat een proceskostenveroordeling op zijn plaats is, omdat de man had kunnen weten dat artikel 1:160 BW niet van toepassing is als hij de criteria kritisch had doorlopen. De rechtbank overweegt dat in verzoekschriftprocedures tussen ex-partners terughoudend wordt omgegaan met een proceskostenveroordeling. Dit om te voorkomen dat de relatie verder wordt belast. Slechts in uitzonderlijke gevallen wordt hiervan afgeweken. De rechtbank is van oordeel dat in dit geval geen sprake is van zo’n uitzonderlijk geval. De rechtbank wijst daarom het verzoek van de vrouw af.