Rechtbank Gelderland 16-12-2025, ECLI:NL:RBGEL:2025:11774

Het verloop van de procedure blijkt uit:

- het verzoekschrift met producties

- het verweerschrift met producties en met een (voorwaardelijk) tegenverzoek

- de mondelinge behandeling van 16 december 2025, waarvan door de griffier aantekeningen zijn gemaakt.

De beschikking is bepaald op vandaag.

[verzoeker] heeft in 2008 [verweerster] opgericht en opgebouwd. Op 28 juni 2018 is de onderneming [bedrijf 1] opgericht, waarvan [naam 1] , de echtgenote van [verzoeker] , enig aandeelhouder is. Op diezelfde dag hebben [verzoeker] en [naam 1] , de echtgenote van [verzoeker] , [verweerster] ondergebracht in [bedrijf 1] .

[verzoeker] is per 1 februari 2019 in dienst bij [verweerster] . Hij ontving een loon van € 4.261,00 bruto per maand.

Op 19 augustus 2025 is [verzoeker] op staande voet ontslagen. Uit de brief die [verweerster] ter bevestiging van dit ontslag stuurde wordt geciteerd:

[verzoeker] heeft per brief van 2 september 2025 geprotesteerd tegen het ontslag op staande voet, uit deze brief wordt geciteerd:

Per brief van 25 september 2025 heeft de gemachtigde van [verzoeker] ook [verweerster] aangeschreven over het gegeven ontslag op staande voet, waarbij hij het standpunt van [verzoeker] herhaalt en [verweerster] sommeert tot onder meer het weder tewerkstellen van [verzoeker] binnen 48 uur en doorbetaling van het salaris.

De gemachtigde van [verweerster] heeft per brief van 2 oktober 2025 gereageerd waarbij de standpunten van [verweerster] ten aanzien van het ontslag op staande voet worden gehandhaafd.

[verzoeker] verzoekt de kantonrechter,

Volgens [verzoeker] is het ontslag op staande voet niet rechtsgeldig. Hij voert het volgende aan. [verzoeker] betwist dat hij op 17 augustus 2025 [naam 1] heeft mishandeld en bedreigd. Er was aldus geen dringende reden om hem op 19 augustus 2025 op staande voet te ontslaan. [verzoeker] en [naam 1] zijn al enige tijd verwikkeld in een vervelende echtscheiding, waarbij [verzoeker] [naam 1] verwijt de situatie van 17 augustus 2025 te gebruiken om [verzoeker] zo hard mogelijk te raken en zelf zo goed mogelijk uit de echtscheiding te komen. Er is op die dag enkel geduwd naar aanleiding van een discussie die hij had met zijn zoon, waarbij [naam 1] zich op een gegeven moment in de discussie heeft gemengd.

[verweerster] voert verweer en stelt dat het verzoek moet worden afgewezen. [verweerster] voert ‑ samengevat ‑ aan dat voldoende is onderbouwd dat [verzoeker] [naam 1] heeft mishandeld en bedreigd op 17 augustus 2025 hetgeen een dringende reden oplevert voor het gegeven ontslag op staande voet op 19 augustus 2025. De verklaringen die [verzoeker] over het incident heeft afgelegd zijn tegenstrijdig en de politie heeft hem niet voor niets meegenomen na het incident. Bovendien heeft het OM de zaak nu verder in behandeling. Echter, voor het geval wordt geoordeeld dat het ontslag op staande voet geen standhoudt heeft [verweerster] een tegenverzoek gedaan tot (voorwaardelijke) ontbinding van de arbeidsovereenkomst op grond van ernstig verwijtbaar handelen dan wel een ernstig en duurzaam verstoorde arbeidsrelatie, met veroordeling van [verzoeker] in de proceskosten.

Het gaat in deze zaak om de vraag of het ontslag op staande voet moet worden vernietigd en of [verweerster] moet worden veroordeeld tot betaling van loon.

De kantonrechter oordeelt dat het ontslag op staande voet niet rechtsgeldig is. De kantonrechter legt hierna uit hoe tot dit oordeel is gekomen.

[verzoeker] betwist het feitenrelaas zoals door [verweerster] gesteld. Hij voert aan dat hij op de avond van 17 augustus 2025 verwikkeld raakte in een discussie met zijn zoon die zich bemoeide met de echtsscheidingssituatie tussen zijn ouders. Op een gegeven moment besloot [naam 1] zich ook met de discussie te bemoeien. Partijen hebben over en weer geduwd. De politie is inderdaad gekomen, maar niet om [verzoeker] mee ten nemen op verdenking van huiselijk geweld, enkel om een verklaring af te leggen, de orde te herstellen en de rust terug te laten keren. Het is ook niet juist dat [verzoeker] drie dagen heeft vastgezeten. Bovendien heeft [verzoeker] [naam 1] niet bedreigd. Met enige vervolging door het OM is [verzoeker] niet bekend.

De kantonrechter is van oordeel dat niet komt vast te staan dat er op 17 augustus 2025 een situatie heeft voorgedaan die een dringende reden oplevert voor een ontslag op staande voet. De standpunten van [verzoeker] en [verweerster] lopen erg uiteen over wat zich heeft voorgedaan. Daarbij ontbreekt de verklaring van de zoon die ook bij de situatie betrokken was. Nu heeft [verweerster] uitdrukkelijk aangeboden deze verklaring alsnog in het geding te brengen, zodra deze beschikbaar is. Echter, de kantonrechter is van oordeel dat [verweerster] deze gelegenheid niet meer hoeft te krijgen. Immers, [verweerster] heeft nagelaten om enig inzicht te geven in deze verklaring, terwijl [naam 1] ter zitting heeft verklaard dat zij de verklaring heeft gelezen en aldus kennis heeft van hetgeen in die verklaring staat. Daarnaast heeft zij in haar eigen aangifte met geen woord wordt gesproken over mishandeling. Het onderwerp van de aangifte is: “bedreiging met geweld”. Er is geen andere onderbouwing van de mishandeling, bijvoorbeeld door foto’s van het al dan niet opgelopen letsel. Daarnaast ontbreekt ieder inzicht in de door [verweerster] gestelde vervolging van [verzoeker] als gevolg van dit incident. Voorgaande betekent dat teveel onduidelijk is over wat er zich precies heeft voorgedaan op 17 augustus 2025, reden waarom de kantonrechter niet kan vast stellen dat deze gebeurtenissen een dringende reden opleveren.

Naar aanleiding van het voorgaande zal het verzoek van [verzoeker] tot vernietiging van het ontslag worden toegewezen.

[verzoeker] heeft recht op loon, omdat het ontslag op staande voet wordt vernietigd en de arbeidsovereenkomst dus voortduurt. De vordering van [verzoeker] tot loonbetaling zal daarom eveneens worden toegewezen. De gevorderde wettelijke rente zal ook worden toegewezen, omdat [verweerster] te laat heeft betaald.

[verzoeker] heeft ook de wettelijke verhoging verzocht over het achterstallige salaris. Omdat [verweerster] sinds 14 augustus 2025 geen loon meer heeft betaald, maar de arbeidsovereenkomst nog voortduurt, zal zij worden veroordeeld tot betaling van de wettelijke verhoging over dit achterstallige salaris. In de omstandigheden van het geval ziet de kantonrechter aanleiding de wettelijke verhoging te matigen tot 25%,

Het verzoek om een voorlopige voorziening moet worden afgewezen. Een voorlopige voorziening kan alleen worden getroffen voor de duur van de procedure. Deze procedure is echter al geëindigd doordat een beslissing wordt genomen op het verzoek van [verzoeker] ¹.

De kantonrechter zal bepalen dat partijen ieder hun eigen proceskosten moeten betalen, omdat partijen (ex)echtgenoten zijn.

Op het verzoek van [verweerster] om de arbeidsovereenkomst te ontbinden, moet worden beslist. De voorwaarde waaronder [verweerster] dat verzoek heeft gedaan is namelijk vervuld, omdat het ontslag op staande voet wordt vernietigd.

Een arbeidsovereenkomst kan alleen worden ontbonden als daar een redelijke grond voor is. In de wet is bepaald wat een redelijke grond is. ² Ook is voor ontbinding vereist dat herplaatsing van de werknemer binnen een redelijke termijn niet mogelijk is of niet in de rede ligt. ³

Primair heeft [verweerster] aan het verzoek tot ontbinding (ernstig) verwijtbaar handelen van [verzoeker] ten grondslag gelegd. Omdat [verweerster] expliciet dezelfde feiten ten grondslag heeft gelegd aan een ontbinding de g-grond als die aan het ontslag op staande voet, waarvan hiervoor is overwogen dat deze niet komen vast te staan, kan dit ook in dit geval niet leiden tot de vaststelling dat [verzoeker] verwijtbaar heeft gehandeld. Hoewel partijen over en weer ook behoorlijk ongepaste berichten hebben overgelegd, betwisten partijen over en weer dat die daadwerkelijk zouden zijn verstuurd en zijn ze daarenboven dus niet uitdrukkelijk ten grondslag gelegd aan de ontbinding van de arbeidsovereenkomst, zodat de kantonrechter daaraan voorbijgaat.

Subsidiair heeft [verweerster] gesteld dat de arbeidsrelatie tussen partijen ernstig en duurzaam verstoord is geraakt. Dit is door [verzoeker] betwist. De kantonrechter ziet in de situatie tussen partijen echter geen mogelijkheden meer voor een vruchtbare samenwerking. [verweerster] is daarnaast een dusdanig kleine onderneming dat partijen ook niet om elkaar heen kunnen, nog daargelaten dat [naam 1] de eigenaar is van [verweerster] . De duurzame ontwrichting van het huwelijk tussen partijen werkt naar het oordeel van de kantonrechter direct door in de arbeidsrelatie. Die verstoring is ook duurzaam en ernstig.

De conclusie is dat de arbeidsovereenkomst zal worden ontbonden, met inachtneming van de opzegtermijn onder aftrek van de proceduretijd, tegen 1 februari 2026.

Omdat de arbeidsovereenkomst wordt ontbonden als gevolg van ernstig en duurzaam verstoorde arbeidsrelatie heeft [verzoeker] recht op betaling van de transitievergoeding, die de kantonrechter heeft berekend op een bedrag van € 9.937,00 bruto.

vernietigt het ontslag op staande voet,

veroordeelt [verweerster] tot betaling aan [verzoeker] van € 4.261,00 bruto aan loon per maand vanaf 14 augustus 2025, te vermeerderen met de wettelijke rente over dat bedrag vanaf de datum van opeisbaarheid tot aan de dag van de gehele betaling, tot het moment dat de arbeidsovereenkomst rechtsgeldig is geëindigd,

veroordeelt [verweerster] tot betaling van de wettelijke verhoging over het achterstallig salaris, gematigd tot een percentage van 25%,

bepaalt dat iedere partij de eigen proceskosten draagt,

verklaart deze beschikking uitvoerbaar bij voorraad ⁴,

wijst het meer of anders verzochte af,

ontbindt de arbeidsovereenkomst per 1 februari 2026,

veroordeelt [verweerster] tot betaling van de transitievergoeding voor een bedrag van € 9.937,00 bruto,

bepaalt dat iedere partij de eigen proceskosten draagt,

verklaart deze beschikking uitvoerbaar bij voorraad,

wijst het meer of anders verzochte af.