Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden 10-02-2026, ECLI:NL:GHARL:2026:734

Het verloop van de procedure blijkt uit:

- het beroepschrift met bijlage(n), ingekomen op 24 februari 2025;

- een brief namens de vader van 27 maart 2025 met bijlage(n);

- een journaalbericht namens de vader van 24 april 2025 met bijlage(n);

- het verweerschrift tevens incidenteel hoger beroep met bijlage(n);

- het verweerschrift in het incidenteel hoger beroep met bijlage(n);

- een journaalbericht namens de moeder van 5 december 2025 met bijlage(n);

- een journaalbericht namens de vader van 10 december 2025 met bijlage(n);

- een journaalbericht namens de vader van 12 december 2025 met bijlage(n).

De mondelinge behandeling heeft op 16 december 2025 plaatsgevonden. De vader en de moeder zijn verschenen, bijgestaan door hun advocaten.

Uit het huwelijk van partijen zijn twee kinderen geboren:

- [minderjarige1] , geboren [in] 2015; en

- [minderjarige2] , geboren [in] 2017.

Het huwelijk van partijen is [in] 2023 ontbonden door inschrijving van de echtscheidingsbeschikking in de daartoe bestemde registers van de burgerlijke stand.

Bij beschikking van 5 september 2023 zijn de ouders verwezen naar het Kenniscentrum Kind en Echtscheiding (KKE) voor ouderschapsmediation. Het is de ouders daarbij niet gelukt om afspraken te maken over het hoofdverblijf, de zorgregeling en de kinderalimentatie.

De kinderen verblijven op grond van de bestreden beschikking de ene week bij de vader en de andere week bij de moeder (co-ouderschap).

Bij de bestreden -uitvoerbaar bij voorraad verklaarde- beschikking is bepaald, voor zover in hoger beroep van belang:

- dat [minderjarige1] zijn hoofdverblijf heeft bij de vader en [minderjarige2] zijn hoofdverblijf bij de moeder;

- dat de vader met ingang van de datum van de (bestreden) beschikking € 145,- per kind per maand moet betalen aan de moeder als bijdrage in de kosten van verzorging en opvoeding (hierna: kinderalimentatie) van [minderjarige1] en [minderjarige2] , telkens bij vooruitbetaling te voldoen, voor zover de termijnen nog niet zijn verstreken.

De moeder voert verweer en komt op haar beurt met één grief in incidenteel hoger beroep. De grief ziet op het hoofdverblijf van [minderjarige1] . De moeder verzoekt het hof in het principaal hoger beroep de verzoeken van de vader af te wijzen en in incidenteel hoger beroep de bestreden beschikking te vernietigen, naar het hof begrijpt voor zover daarbij is bepaald dat [minderjarige1] zijn hoofdverblijf bij de vader heeft, en opnieuw rechtdoende te bepalen dat [minderjarige1] zijn hoofdverblijf bij de moeder heeft.

De vader voert verweer en verzoekt het hof het (incidenteel) hoger beroep van de moeder af te wijzen, met veroordeling van de moeder in de kosten van het geding, althans kosten rechtens.

Anders dan de kinderrechter, overweegt het hof dat in het onderhavige geval niet de financiën, maar het belang van de kinderen de doorslag moet geven bij beantwoording van de vraag bij welke ouder een kind het hoofdverblijf moet hebben. Het hof is van oordeel dat dit belang vergt dat het hoofdverblijf van beide kinderen bij de moeder moet worden bepaald.

In het algemeen geldt dat tussen (gezaghebbende) ouders overleg nodig is over financiële en administratieve zaken ten aanzien van hun kinderen, evenals over alle andere zaken die de kinderen aangaan. Dit geldt temeer als het ene kind bij de ene ouder staat ingeschreven en het andere kind bij de andere ouder, omdat in dat geval de ene ouder immers belangrijke post ontvangt en de administratie verzorgt voor het ene kind en de andere ouder voor het andere kind.

Uit de stukken en het verhandelde ter zitting komt naar voren dat er in de huidige praktijk tussen de vader en de moeder veel spanningen zijn. Constructief overleg is niet goed mogelijk en gebeurt (te) weinig. Zo heeft de vader zonder aankondiging of overleg de BSO opgezegd, terwijl dit (ook) financiële en organisatorische consequenties voor de moeder heeft. Daarnaast twijfelt de moeder of belangrijke informatie door de vader wel (tijdig) met haar wordt gedeeld. Er is bijvoorbeeld onduidelijkheid over de door de vader al dan niet ontvangen oproep voor het rijksvaccinatieprogramma voor [minderjarige1] . Nu onderling overleg tussen de ouders te weinig gebeurt dan wel moeizaam verloopt, is het niet in het belang van de kinderen dat de één bij de vader en de ander bij de moeder staat ingeschreven. Dat kan niet alleen leiden tot nog meer spanningen tussen de ouders, die effect hebben op de kinderen, maar ook tot ongelijkheid tussen de kinderen. Het is daarom beter voor de kinderen dat de administratie in één hand blijft, in dit geval door bepaling van het hoofdverblijf van de beide kinderen bij de moeder en daarmee inschrijving op haar adres.

Ten overvloede merkt het hof op dat voor zover de vader heeft aangevoerd dat het voor de kinderen eerlijker verdeeld zou zijn als elk kind bij één ouder staat ingeschreven, het voor de kinderen vooral van belang is dat zij met beide ouders een vergelijkbaar zinvol contact hebben. Het feit dat zij op grond van de co-ouderschapsregeling evenveel bij beide ouders verblijven legt in dit geval -voor de kinderen- meer gewicht in de schaal dan de bepaling van het hoofdverblijf en inschrijving op het adres van de moeder.

Het voorgaande leidt ertoe dat het verzoek van de moeder in incidenteel hoger beroep wordt toegewezen en dat ook het hoofdverblijf van [minderjarige1] bij haar wordt bepaald.

De vader verzoekt wijziging van de door de rechtbank bepaalde kinderalimentatie. Hij heeft echter in eerste aanleg geen financiële gegevens overgelegd. De vader heeft in hoger beroep beperkt financiële gegevens overgelegd, in elk geval niet conform het geldende procesreglement. Dat komt voor zijn rekening en risico. Het hof ziet daarom geen kans en aanleiding om op basis van de beschikbare financiële gegevens de draagkracht van de vader per datum van de beschikking van de rechtbank anders te berekenen dan de rechtbank heeft gedaan. Wel zal het hof op basis van de beschikbare gegevens en de actuele situatie de verschuldigde bijdrage opnieuw berekenen.

De hoogte van de behoefte van de kinderen is tussen partijen niet in geschil. Deze bedraagt geïndexeerd naar 2026 € 527,- per kind per maand.

Volgens de aanbevelingen van de Expertgroep Alimentatie van de Rechtspraak (de Expertgroep) berekent de rechter de door een ouder te betalen kinderalimentatie aan de hand van het Netto Besteedbaar Inkomen (NBI) van die ouder, door middel van de volgende formule: 70% [NBI -/- (NBI x 0,3 + 1.310)]. De Expertgroep heeft ook bepaald dat genoemde formule gebruikt kan worden bij een NBI (in 2026) van € 2.200,- of hoger per maand. Tot een NBI van € 2.200,- per maand worden vaste tabelbedragen aanbevolen (de draagkrachttabel 2026).

Tussen partijen is niet in geschil dat op grond van de zorgregeling een zorgkorting van 35% van toepassing is. Dit is een bedrag van € 368,- voor de beide kinderen.

Het hof sluit voor de draagkracht van de moeder aan bij de berekening van de rechtbank, nu het daarin gehanteerde inkomen nagenoeg overeenkomt met de door haar ingebrachte jaaropgaven 2024 en salarisspecificaties 2025. Onder de tarieven van 2026-I leidt dit tot een NBI van € 3.043,- per maand en een bijbehorende draagkracht van € 536,- per maand.

Het voorgaande leidt er toe dat het hof de door de rechtbank vastgestelde kinderalimentatie van € 145,- per kind per maand tot de datum van deze beschikking in stand laat. Het hof zal de bestreden beschikking ten aanzien van de vastgestelde kinderalimentatie met ingang van heden vernietigen, en de door de vader aan de moeder te betalen kinderalimentatie voor [minderjarige1] en [minderjarige2] met ingang van heden vaststellen op € 25,- per kind per maand.

Ten aanzien van de door de vader gevraagde proceskostenveroordeling ziet het hof geen aanleiding om af te wijken van het in familiezaken gebruikelijke uitgangspunt dat de kosten worden gecompenseerd, dat wil zeggen dat iedere partijen de eigen kosten draagt. Dit verzoek wordt afgewezen.