Split Online: Rechtbank Limburg 13-01-2026, ECLI:NL:RBLIM:2026:283

KENNISBANK FAMILIERECHT

Essentie (gemaakt door AI)

Beschikking waarin prejudiciële vragen aan de Hoge Raad worden voorgelegd over de forfaitaire verhuisvergoeding voor beschermingsbewindvoerders bij verhuizing zonder mentor. Kern: bestaat altijd recht op vergoeding of zijn aanvullende, niet-standaard werkzaamheden vereist; welke onderbouwing is nodig; en kan met terugwerkende kracht worden verzocht (termijn). Verzoek tot uitbreiding met vraag over “uitzonderlijke werkzaamheden” wordt afgewezen omdat dit een feitelijke toets betreft. Verdere beslissing wordt aangehouden.

Datum publicatie	15-01-2026
Zaaknummer	NL:TZ:0000226874:B001
Procedure	Beschikking
Zittingsplaats	Maastricht
Rechtsgebieden	Civiel recht
Trefwoorden	Meerderjarigenbescherming; Bewind; Familieprocesrecht; Prejudiciële vragen
Wetsverwijzingen

Inhoudsindicatie Rechtspraak.nl

Vragen aan de Hoge Raad over de forfaitaire verhuisvergoeding van bewindvoerders als bedoeld in artikel 3 lid 5 onder b van de Regeling beloning curatoren, bewindvoerders en mentoren nu bewindvoerder zich akkoord heeft verklaard met het stellen van die vragen.

Volledige uitspraak

RECHTBANK LIMBURG

Toezicht

Locatie Maastricht

toezichtnummer	:	NL:TZ:0000226874:B001
CBM-nummer	:	BM380630
beschikkingsnummer	:	002
datum	:	13 januari 2026

Beschikking van de kantonrechter

op verzoek van:

Verder Bewind Zuid B.V.,
Postbus 164, 6440 AD Brunssum,
Kamer van Koophandel-nummer 14051037,

hierna te noemen: verzoeker of bewindvoerder,

met betrekking tot:

[betrokkene] ,
geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1961,
wonende te [adres] , [adres] ,
hierna te noemen: betrokkene.

1De verdere procedure

1.1.

Het eerdere verloop van de procedure blijkt uit de tussenbeschikking van 14 november 2025. De bewindvoerder heeft gereageerd op 15 december 2025.

1.2.

De datum voor de beschikking is bepaald op vandaag.

2Beoordeling

2.1.

In de tussenbeschikking heeft de kantonrechter de bewindvoerder in de gelegenheid gesteld om zich uit te laten over het voornemen om de volgende prejudiciële vragen te stellen aan de Hoge Raad alsmede over de inhoud van de te stellen vragen:

Vraag A:

Heeft een beschermingsbewindvoerder altijd recht op de verhuisvergoeding genoemd in artikel 3 lid 5 onder b van de Regeling beloning curatoren, bewindvoerders en mentoren als rechthebbende verhuist en er geen mentor is, of moet de bewindvoerder in aanvulling op de standaardwerkzaamheden aanvullende werkzaamheden verrichten die normaliter door rechthebbende of diens mentor (of een andere persoon) zouden worden verricht (en hierbij aanvoeren dat rechthebbende hiertoe zelf niet in staat is)?

Vraag B:

Indien dat eerste (altijd recht op…): kan de bewindvoerder volstaan met de mededeling dat er geen mentor is en bewijs dat rechthebbende is verhuisd, of moet de bewindvoerder meer aanvoeren, en zo ja, wat?

Vraag C:

Indien dat eerste (altijd recht op…): kunnen bewindvoerders de vergoeding met terugwerkende kracht aanvragen, met inachtneming van de verjaringstermijn van vijf jaar, of moet een andere termijn worden gehanteerd (bijvoorbeeld de einddatum van de laatste rekening en verantwoording)?

2.2.

De kantonrechter heeft iedere verdere beslissing aangehouden.

2.3.

De bewindvoerder heeft als volgt gereageerd: ‘In haar beschikking d.d. 14 november jl. geeft de kantonrechter aan voornemens te zijn prejudiciële vragen te stellen. Wij zijn zeer verheugd te vernemen dat deze vragen aan de Hoge Raad worden voorgelegd, teneinde duidelijkheid te scheppen op dit onderwerp.

Wij kunnen ons vinden in de door de kantonrechter geformuleerde vragen en hebben hier één aanvulling op. Mocht de Hoge Raad tot de beslissing komen dat de werkzaamheden van de bewindvoerder bij een verhuizing in afwezigheid van een mentor niet zonder meer voor vergoeding aankomen, dan willen wij graag van de Hoge Raad vernemen welke werkzaamheden als uitzonderlijk worden aangemerkt en waarbij de bewindvoerder wél in aanmerking komt voor vergoeding van deze kosten.’

2.4.

De kantonrechter zal de door de bewindvoerder voorgestelde vraag niet voorleggen aan de Hoge Raad. De voorgestelde prejudiciële vragen zien alle op het juridische toetsingskader van de forfaitaire verhuiskostenvergoeding als bedoeld in artikel 3 lid 5 onder b van de Regeling beloning curatoren, bewindvoerders en mentoren. De voorgestelde vraag lijkt te zien op de uitzonderlijke omstandigheden als bedoeld in artikel 3 lid 6 van de Regeling beloning curatoren, bewindvoerders en mentoren en betreft een feitelijke (rechts)vraag. Hierbij geldt een heel ander – in de tussenbeschikking niet behandeld – toetsingskader dat in onderhavige zaak bovendien niet aan de orde is. Bovendien leent dit zich niet voor een prejudiciële vraag.

2.5.

In aanvulling op wat in de tussenbeschikking staat, merkt de kantonrechter nog het volgende op. In r.o. 2.12. staat dat de kantonrechter op dat moment een veertigtal nieuwe verzoeken had liggen. Inmiddels is dat aantal opgelopen naar drieënnegentig verzoeken.

2.6.

Verder wordt in de tussenbeschikking gesproken over procedures die hebben gelopen over dit onderwerp bij de gerechtshoven Arnhem-Leeuwarden, Den Bosch en Den Haag (zie 2.3., 2.5., 2.9., 2.10. en 2.11. van de tussenbeschikking). Inmiddels is gebleken dat er ook een zaak aanhangig is bij het gerechtshof Amsterdam over onderhavig onderwerp, waarbij de mondelinge behandeling was gepland op 18 december 2015.

2.7.

Op grond van artikel 392 lid 3 Rv moet de beslissing naast de uiteenzetting dat met de beantwoording van de vraag wordt voldaan aan onderdeel a of b van het eerste lid het volgende vermelden: het onderwerp van geschil, de door de rechter vastgestelde feiten en de door partijen ingenomen standpunten. Onder verwijzing naar 2.12 van de tussenbeschikking en 2.5 hiervoor merkt de kantonrechter op dat is voldaan aan het vereiste van artikel 392 lid 1, aanhef en onder b, Rv. Immers is het antwoord op de vragen nodig om in deze zaak op het verzoek te beslissen, en rechtstreeks van belang voor de overige tweeënnegentig verzoeken die bij deze kantonrechter voorliggen, om nog maar te zwijgen over alle andere verzoeken in den lande, zowel bij rechtbanken als hoven. Voor het onderwerp van het geschil en de vastgestelde feiten verwijst de kantonrechter verder naar de tussenbeschikking van 14 november 2025, en voor het ingenomen standpunt van verzoeker naar 2.3. van deze tussenbeschikking.

2.8.

De kantonrechter voegt aan vraag A een passage toe, te weten de tekst tussen haakjes. Dit om het kader van de vragen nog wat scherper te schetsen.

3Beslissing

De kantonrechter

3.1.

stelt de Hoge Raad de volgende rechtsvragen ter beantwoording bij wijze van prejudiciële beslissing:

Vraag A:

Heeft een beschermingsbewindvoerder altijd recht op de verhuisvergoeding genoemd in artikel 3 lid 5 onder b van de Regeling beloning curatoren, bewindvoerders en mentoren als rechthebbende verhuist en er geen mentor is, of moet de bewindvoerder in aanvulling op de standaardwerkzaamheden (die de bewindvoerder altijd heeft als een cliënt verhuist) aanvullende werkzaamheden verrichten die normaliter door rechthebbende of diens mentor (of een andere persoon) zouden worden verricht (en hierbij aanvoeren dat rechthebbende hiertoe zelf niet in staat is)?

Vraag B:

Vraag C:

3.2.

beveelt de griffier onverwijld een afschrift van deze beschikking aan de Hoge Raad te zenden, met daarbij een afschrift van de tussenbeschikking van 14 november 2025,

3.3.

beveelt de griffier afschriften van de andere op de procedure betrekking hebbende stukken op diens verzoek aan de griffier van de Hoge Raad te zenden,

3.4.

houdt iedere verdere beslissing aan totdat een afschrift van de beslissing van de Hoge Raad is ontvangen.

Deze beschikking is gegeven door mr. G.M. Drenth, kantonrechter, en in het openbaar uitgesproken op 13 januari 2026.