Gerechtshof Amsterdam 16-12-2025, ECLI:NL:GHAMS:2025:3455

De vader is op 10 oktober 2025 in hoger beroep gekomen van de beschikking van de kinderrechter in de rechtbank Amsterdam (hierna: de kinderrechter) van 17 juli 2025 (hierna: de bestreden beschikking).

De GI heeft bij brief van 14 november 2025 meegedeeld verweer te zullen voeren op de zitting en daarbij stukken ingediend.

De zitting heeft op 21 november 2025 plaatsgevonden. Daarbij waren aanwezig:

• de vader bijgestaan door zijn advocaat en mr. M.P.R. Ekering;

• de moeder bijgestaan door haar advocaat;

• de GI, vertegenwoordigd door de gezinsmanager;

• de raad, vertegenwoordigd door V. Aelbers.

Zowel de advocaat van de vader als de vertegenwoordiger van de GI hebben tijdens de mondelinge behandeling pleitnotities overgelegd en voorgedragen.

[kind 1] en [kind 2] zijn in de gelegenheid gesteld om hun mening kenbaar te maken. Zij zijn op 25 november 2025 op gesprek geweest bij de voorzitter, waarvan het hof bij bericht van 26 november 2025 kort en zakelijk verslag aan partijen heeft gedaan. De advocaten en de GI zijn in gelegenheid gesteld daarop te reageren, van welke gelegenheid zij gebruik hebben gemaakt.

De vader en de moeder (hierna gezamenlijk ook te noemen: de ouders) zijn met elkaar gehuwd geweest. Het huwelijk is op 29 september 2022 ontbonden door inschrijving van de echtscheidingsbeschikking van 24 augustus 2022 in de registers van de burgerlijke stand. Tijdens het huwelijk zijn de kinderen geboren. De ouders hebben gezamenlijk gezag over de kinderen.

De kinderen hebben hun hoofdverblijf bij de moeder.

Bij beschikking van 11 oktober 2023 heeft de kinderrechter de kinderen onder toezicht gesteld tot 11 oktober 2024. Daarna is de ondertoezichtstelling verlengd, laatstelijk tot 11 oktober 2026.

• van maandag na school tot woensdag naar school verblijven de kinderen bij de moeder;

• om de week van woensdag na school, tot maandag naar school verblijven de kinderen bij de vader, en in de andere week bij de moeder;

• de vakanties worden in overleg tussen de ouders 50/50 verdeeld, zo nodig met behulp van de Gl;

• er is één contactmoment (bellen of appen) met de kinderen voor de vader op zondagmiddag, en één voor de moeder op vrijdagavond of zaterdagochtend, indien de kinderen op dat moment bij de andere ouder verblijven;

• van maandag na school tot woensdag naar school verblijven de kinderen hij de moeder;

• van woensdag na school tot donderdag naar school verblijven de kinderen hij de vader;

• van donderdag na school tot maandag naar school om de week hij de moeder en de andere week bij de vader;

• de vakanties worden in overleg tussen de ouders 50/50 verdeeld, zo nodig met behulp van de GI;

• er is één contactmoment (bellen of appen) met de kinderen voor de vader op zondagmiddag, en één voor de moeder op vrijdagavond of zaterdagochtend, indien de kinderen

op dat moment bij de andere ouder verblijven."

De moeder heeft de Poolse nationaliteit. De vader en de kinderen hebben in ieder geval de Nederlandse nationaliteit.

In de bestreden beschikking heeft de kinderrechter, uitvoerbaar bij voorraad, op verzoek van de GI vervangende toestemming verleend voor een medische behandeling, te weten opname van de kinderen en de moeder en - waar nodig - de vader in de gezinskliniek in [plaats B] . Deze toestemming vervangt de toestemming van de vader.

De vader verzoekt:

• de uitvoerbaarverklaring bij voorraad van de bestreden beschikking te schorsen;

• de bestreden beschikking te vernietigen en het verzoek van de GI tot het verlenen van vervangende toestemming voor medische behandeling alsnog af te wijzen.

De GI voert verweer en concludeert tot afwijzing van het hoger beroep van de vader en bekrachtiging van de bestreden beschikking.

Aangezien partijen hun gewone verblijfplaats in Nederland hebben, is de Nederlandse rechter bevoegd om te oordelen over de verzoeken. Op het verzoek is Nederlands recht van toepassing.

De kinderrechter kan op grond van artikel 1:265h van het Burgerlijk Wetboek (BW) vervangende toestemming verlenen voor een medische behandeling van een minderjarige jonger dan twaalf jaar, indien de behandeling noodzakelijk is om ernstig gevaar voor de gezondheid van de minderjarige af te wenden en de ouder die het gezag uitoefent zijn toestemming daarvoor weigert.

Op een medische behandeling is de Wet op de geneeskundige behandelingsovereenkomst (WGBO) van toepassing. De WGBO (artikelen 7:446 tot en met 7:468 BW) bevat bepalingen omtrent de geneeskundige behandelingsovereenkomst. Ingevolge artikel 7:446 lid 2 BW wordt onder handelingen op het gebied van de geneeskunst (een medische behandeling) verstaan:

a. alle verrichtingen - het onderzoeken en het geven van raad daaronder begrepen - rechtstreeks betrekking hebbende op een persoon en ertoe strekkende hem van een ziekte te genezen, hem voor het ontstaan van een ziekte te behoeden of zijn gezondheidstoestand te beoordelen, dan wel deze verloskundige bijstand te verlenen;

b. andere dan de onder a bedoelde handelingen, rechtstreeks betrekking hebbende op een persoon, die worden verricht door een arts of tandarts in die hoedanigheid.

De vader stelt dat de gezinsopname bij GGZ [plaats C] niet valt aan te merken als een medische behandeling en dat de GI niet heeft aangetoond dat de voorgestelde behandeling noodzakelijk is om ernstig gevaar voor de gezondheid van de kinderen af te wenden. Het gaat beter met de kinderen en het lukt de vader niet om met de gezinsvoogd in gesprek te komen over ambulante hulpverlening. De vader vindt dat de belangenafweging niet toereikend is en dat ambulante hulp als minder ingrijpende maatregel moet worden ingezet.

De GI voert aan dat het doel van de opname is om het al lang bestaande hardnekkige gezinspatroon te doorbreken door middel van een intensief behandeltraject van zestien weken. Met inzet van ambulante hulpverlening van iHUB is dit niet gelukt. De opname in de gezinskliniek bestaat uit observatie, begeleiding door gezinstrainers en behandeling, waaronder gespecialiseerde GGZ-behandeling in de vorm van traumagerichte interventies en behandeling van persoonlijke psychiatrische problematiek. Het patroon dat moet worden doorbroken is dat de moeder vooral ten aanzien van [kind 1] en [kind 2] in haar opvoedrol moet worden verstevigd, waarbij ook een gedragsverandering bij de vader nodig is. Bij de kinderen speelt ernstige problematiek waar mogelijk behandeling voor nodig is en tijdens de opname zal verder worden gekeken naar de invulling van de ouderrol, met het doel dat de veiligheid van de kinderen voldoende is gewaarborgd en verdere ontwikkelingsbedreiging kan worden afgewend. Na de opname van zestien weken zal hulp in het ambulante kader worden voortgezet.

De moeder is het eens met de beslissing van de kinderrechter. Zij vindt de opname nodig.

De raad adviseert de bestreden beschikking te bekrachtigen. De raad is bezorgd dat er van de kinderen nu te veel gevraagd wordt in de situatie met ouders die met elkaar niet tot oplossingen kunnen komen. De kinderen hebben schade opgelopen, wat ook blijkt uit hun gedragsproblematiek. De raad vreest dat de kinderen uiteindelijk niet anders kunnen dan voor de ene of voor de andere ouder kiezen. Systeembehandeling voor het gezin is nodig, en dat brengt veel verandering met zich mee, die in een ambulante setting en in een thuissituatie die niet stabiel genoeg is, niet goed kan worden opgevangen. Alles wat nodig blijkt te zijn, bijvoorbeeld traumabehandeling, kan tijdens de gezinsopname meteen worden geboden. Bij ambulante hulpverlening zal dat veel langer duren, ook vanwege wachtlijsten. Ambulante behandeling zal ook daardoor veel onrust geven en er zal veel tijd verstrijken voor de gewenste uitkomst kan worden bereikt. En dan is gezinsopname een gepasseerd station. Ambulante hulpverlening is in dit stadium dus niet effectief. Vanuit de intensieve aanpak in de gezinsopname kan er met een nieuwe blauwdruk naar de thuissituatie worden teruggekeerd. De raad heeft verder benadrukt dat deelname van de vader aan de gezinsopname de impact ervan aanmerkelijk zal vergroten.

Het hof dient de vraag te beantwoorden of het verzoek tot opname en daarmee de observatie in de GGZ [plaats C] Gezinspsychiatrie in [plaats B] (hierna: GGZ-kliniek [plaats B] ) een medische behandeling is en zo ja, of die behandeling noodzakelijk is om ernstig gevaar voor de gezondheid van de kinderen af te wenden.

Het hof beantwoordt beide vragen bevestigend. De integrale gezinsbehandeling die de GGZ-kliniek [plaats B] biedt, betreft een psychiatrische behandeling waarin, na onderzoek, de benodigde interventies plaatshebben en therapieën aan het gezin worden geboden. Ook het onderzoek en de observatie ter beantwoording van de vraag welke behandeling voor de kinderen nodig is, valt onder de begripsbepaling medische behandeling van de WGBO, waartoe het hof verwijst naar zijn uitspraak van 2 augustus 2011 (ECLI:NL:GHAMS:2011:BT1670). In dit geval gaat het om opname van de kinderen en de moeder, en waar nodig de vader, om te bezien welke behandelingen de minderjarigen en de moeder nodig hebben om door middel van therapie traumatische gebeurtenissen te verwerken en welke hulp zij verder nodig hebben om patronen te doorbreken. Het hof concludeert kort gezegd dat het verzoek van de GI om vervangende toestemming betrekking heeft op een beoogde medische behandeling.

De vader vindt verder dat de kinderen door de kinderrechter hadden moeten worden gehoord. Het hoger beroep heeft onder meer tot doel om een verzuim in de procedure bij de rechtbank te herstellen. Uit de bestreden beschikking kan niet worden afgeleid of de kinderen in de gelegenheid zijn gesteld om hun mening te geven. Wat daar ook van zij, in hoger beroep heeft het hof na de zitting alsnog met [kind 1] en [kind 2] gesproken. Zij hebben in dat gesprek aangegeven niet te weten wat zij van een gezinsopname moeten vinden. De vader heeft daarom geen belang meer bij zijn grief.

De klacht van de vader over een te summiere motivering van de beslissing door de kinderrechter deelt het hof niet. Nog daargelaten dat ook hier geldt dat een verzuim in de procedure bij de rechtbank in hoger beroep kan worden hersteld, is het hof van oordeel dat voldoende duidelijk is welke beweegredenen tot de beslissing hebben geleid en is voldoende gerespondeerd op de relevante verweren van de vader. Ook deze grief leidt niet tot vernietiging van de bestreden beschikking.

Gelet op het bovenstaande zal het hof het verzoek van de vader afwijzen en de bestreden beschikking van de kinderrechter bekrachtigen.

Omdat het hof bij deze beschikking uitspraak doet in de hoofdzaak, heeft de vader geen belang meer bij zijn verzoek tot schorsing. Dit brengt mee dat het hof het verzoek van de vader tot schorsing zal afwijzen.